ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ

Ελευθεριακή/Αντιεξουσιαστική κατασκήνωση, Πλατάνια, Κύπρος

2011-08-17T03:32:00.000-07:00

Συγκέντρωση / Πορεία

2011-06-28T05:39:00.000-07:00

ΕΝΩΝΟΥΜΕ ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ΜΑΣ, ΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΑΣ
Ο ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ!
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΕΤΑΡΤΗ 29/6 ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 18:00-ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΕΣΒΕΙΑ

Για την υπόθεση Lesley Ramesh Julian

2011-06-22T04:19:00.000-07:00

Δημοσιοποιούμε την επιστολή του φίλου Julian από τη Σριλάνκα, ο οποίος είναι αιτητής ασύλου και παρουσιάζεται στο δικαστήριο στις 24/6 υπό την υπεράσπιση του συναγωνιστή μας δικηγόρου Μ. Παρασκευά.

21/06/2011
Προς: Ένωσις Αναρχικών

Αγαπητέ κύριε

Εγώ ο Lesley Ramesh Julian είμαι Srilankan Ταμίλ που ζω ως αιτητής άσυλου στην
Κύπρο για τα τελευταία 11 χρόνια με τη γυναίκα μου και τα τρία παιδιά. Ήρθα στην
Κύπρο το 2000 με τη γυναίκα μου και με τον μεγαλύτερο γιο μου όταν ήταν 2 χρονών,
λόγω του εμφυλίου πολέμου στην Srilanka μεταξύ Ταμίλ & Sinhalese. Μετά από αυτό θα
ζήτησα άσυλο στην Κύπρος, αργότερα πήρα άλλα δύο παιδιά που γεννήθηκαν στην Κύπρος.
Όλα τα παιδία μου μαθαίνουν στα ελληνικά . Δεν ξέρουν καμία άλλη γλώσσα εκτός από
ελληνικά. Ο μεγαλύτερος γιος είναι 14 χρονών πηγαίνει στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση,
τα άλλα δύο πηγαίνουν στο δημοτικό σχολείο. Σε αυτή την κατάσταση 30/05/2011
περίπτωσή μας αυτή απορρίφθηκε από την Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων και η περίπτωσή
μου εφαρμόστηκε στο Ανώτατο δικαστηρίο στις 02.06.11 (αρ. δικής μου υπόθεση :
14/2011) και πρέπει να είμαι παρών στις 24/06/11 για τη δίκη. Δεν ξέρω τι θα συμβεί
στην περίπτωσή μου. Αν με απορρίψουν από το Ανώτατο Δικαστήριο θα πρέπει να
επιστρέψουμε στην Srilanka. Η κατάσταση στην Srilanka τώρα είναι πολύ επικίνδυνη
αφού είμαστε Ταμίλ. Και το μεγάλο πρόβλημα που θα αντιμετωπίσουμε είναι η εκπαίδευση
των παιδιών μας. Πώς μπορούν να συνεχίσουν τα μαθήματα τους χωρίς να γνωρίζουν
την γλώσσα Ταμίλ. Ξέρουν μόνο Έλληνικά, ακόμη και στο σπίτι μιλούν ελληνικά,
συνήθισαν την κυπριακή κουλτούρα και εντάχθηκαν στην Κυπριακή Κοινωνία. Επίσης όλοι
οι φίλοι του ζούν στην Κύπρο. Ομεγαλύτερος μου γιός πηγαίνει κατηχητικό στην Ενορία
του Αγ. Γεωργίου. Σε αυτήν την κατάσταση είναι διανοητικά επηρεάζεται, ο
μεγαλύτερος γιος που έζησε σχέδον όλα του τα χρόνια στην Κύπρο και δεν μπορεί να
ενταχθεί στην Σριλανκέζικη κοινωνία . Ως εκ τούτου παρακαλούμε να προσπαθήσετε να
καταλάβετε την κατάστασή μου και να με βοηθήσετε ως ανθρωπιστική βάση πριν απορρίψει
το ανώτατο δικαστήριο την υπόθεση μου. Ελπίζοντας για μια θετική απάντηση σύντομα,
δίοτι το μέλλον των παιδίων μου εξαρτάται από εσάς
σας ευχαριστω,
Με εκτίμηση,
Ramesh Julian

Αντιμιλιταριστικό φεστιβάλ 19/6

2011-06-09T18:54:00.000-07:00

Πότε/When: Κυριακή / Sunday, June 19 · 6:00pm - 11:30pm
Τοποθεσία/Location: Σκαλιά Φανερωμένης / Faneromeni square stairs
Περιοδικό Σκαπούλα

προβολές (19:00)
θα ακολουθήσει: συζήτηση για τις προοπτικές συλλογικής αντίστασης στο στρατό, και παραδείγματα από άλλες χώρες

diy συναυλία (21:00)
...με τους ΚΑΦΡΙΚΕΣ (experimental blues fusion)

επίσης:
μουσική
εργαστήρι στένσιλ
έντυπο υλικό
φαγητό/ποτό
γκράφιτι

------------------------------------------------------

ΣΧΟΛΕΙΟ ΤΕΛΟΣ
(ώρα για το στρατό? δεν το νομίζω!)
Τι τέλος δηλαδή, από το σεπτέμβρη πίσω στα ίδια θα ‘μαστε οι περισσότεροι, κάποιοι θα πρέπει να περάσουν την “εμπειρία” του στρατού και μετά να δουν. Δύσκολα τα πράματα, μα δε μένουμε απαθείς. Πάντα ψάχνουμε τους τρόπους για να αντισταθούμε συλλογικά, αυτοοργανωμένα και αδιαμεσολάβητα.. Και από ‘τι φαίνεται αυτό θα πρέπει να κάνουμε κι εδώ, αν θέλουμε να έχουμε αποτέλεσμα. Να ορθώσουμε το ανάστημά μας μπροστά σε εκείνους που μας θέλουν δουλοπρεπείς φαντάρους, πάντα με την ακλόνητη επιθυμία να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας.

ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΩΡΑ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΟ

μαθητικό περιοδικό/συλλογικότητα ΣΚΑΠΟΥΛΑ

Η αφίσα σε μεγαλύτερη ανάλυση για τύπωμα: http://i21.servimg.com/u/f21/14/31/78/47/25960311.jpg

Κάιρο, Αίγυπτος: Ίδρυση Ελευθεριακού Σοσιαλιστικού Κινήματος

2011-06-03T05:01:00.000-07:00

Το Ελευθεριακό Σοσιαλιστικό Κίνημα ιδρύθηκε στις 23 Μάη 2011 στο Κάιρο, στην καρδιά της αιγυπτιακής επανάστασης και εν μέσω του επαναστατικού κύματος που σαρώνει όλο τον κόσμο σήμερα, από την Τυνησία έως την Αίγυπτο, τη Λιβύη, την Υεμένη, τη Συρία, και φτάνει ακόμα και στην Ισπανία ξυπνώντας μνήμες των κυμάτων του 1848 και του 1968. Αυτό το επαναστατικό κύμα θα πρέπει επίσης να παρασύρει και άλλες χώρες.

Το Κίνημα έχει δημοσιεύσει ένα μανιφέστο και προετοιμάζει μια πιο λεπτομερή δήλωση των βασικών του αρχών. Στοχεύει να φέρει κοντά όλους όσοι στέκονται ενάντια στον καπιταλισμό (ιδιωτικό και κρατικό) και όλους όσοι εναντιώνονται στη γραφειοκρατία και στην κεντροποίηση, στην καταστολή των ατομικών ελευθεριών, όλους όσοι αντιστέκονται στην παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όλους τους υποστηρικτές της αυτοδιαχείρισης στους χώρους εργασίας και της οργάνωσης κοοπερατίβων (συνεταιρισμών, συνεργατικών), όλους τους υπέρμαχους της οικονομικής χειραφέτησης, της διοικητικής αποκεντροποίησης και της άμεσης δημοκρατίας.

Το Κίνημα οργανώνεται σε ομάδες εργασίας των οποίων τα μέλη συναντιούνται και συντονίζονται με τις υπόλοιπες ομάδες, και συνίσταται από εκλεγμένους εκπροσώπους αυτών των ομάδων, που επικοινωνούν μέσω της χρήσης σύγχρονων μεθόδων επικοινωνίας με στόχο την αποφυγή οργανωτικών ιεραρχιών.

Μιας και το Κίνημα δεν έχει άλλους οικονομικούς πόρους για τις δραστηριότητές του πλην της συνεισφοράς των μελών του και του εθελοντικού τους έργου, και από τη στιγμή που οι ακτιβιστές του είναι μισθωτοί σκλάβοι, κανένας εκ των οποίων δεν είναι πλούσιος, λογαριάζοντας πως δεν θέλουν να περιορίσουν την ελευθερία τους εξαιτίας της οικονομικής εξάρτησης το Κίνημα έχει αποφασίσει να χρησιμοποιήσει το διαδίκτυο ως το πιο φτηνό μέσο επικοινωνίας. Σκοπεύει επίσης να προχωρήσει στην έκδοση εντύπων όταν αυτό καταστεί δυνατό. Για τον ίδιο λόγο, το Κίνημα δεν είναι σε θέση να αγοράσει κάποιο χώρο, κι έτσι οι δραστηριότητές του λαμβάνουν χώρα εντός των διαφόρων λαϊκών οργανώσεων όπως τα συνδικάτα, οι χώροι δουλειάς και οι επιτροπές και κοοπερατίβες γειτονιάς, ζητώντας από τα μέλη μας που είναι παρόντα σε όλα τα λαϊκά κινήματα διαμαρτυρίας να συντονιστούν και να επικοινωνήσουν μέσω του διαδικτύου.

«Εμείς, οι ελευθεριακοί σοσιαλιστές, αγωνιζόμαστε για μια αταξική σοσιαλιστική κοινωνία, μια αντεξουσιαστική κοινωνία ελεύθερη από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους και του Κεφαλαίου. Είμαστε εναντίον της εισαγωγής του κρατικού καπιταλισμού, όπως συνέβη στα κατασταλτικά καθεστώτα που είχαν εγκαθιδρυθεί στις «σοσιαλιστικές» χώρες. Αρνούμαστε και εναντιωνόμαστε στο καπιταλιστικό σύστημα.Πιστεύουμε ότι η εργατική τάξη είναι ικανή να ηγηθεί ενός τεράστιου συνασπισμού εξεγειρόμενη με επίπονες προσπάθειες για να ανατρέψει την εξουσία τόσο του καπιταλισμού, όσο και του κατασταλτικού κράτους.

Οι άμεσοι στόχοι μας είναι:

1. Διοικητική αποκεντροποίηση χωρίς κυβερνήτες και δημάρχους, μέσα από τοπικά συμβούλια γειτονιάς και περιοχής· δικαίωμα στο λαϊκό έλεγχο με εκλεγμένους ανακλητούς αντιπροσώπους τοπικών συμβουλίων και των επιτροπών πολιτών.

2. Μετατροπή όλων των εταιρειών παροχής υπηρεσιών και εργοστασίων παραγωγής σε κοοπερατίβες αυτοδιαχειριζόμενες από τα μέλη τους σε μια δημοκρατική, αποκεντροποιημένη κοινωνία μέσω ελευθερίας και ανεξαρτησίας από το διοικητικό κράτος.

3. Ακύρωση των φορολογικών κινήτρων που είχαν δοθεί σε επενδυτές· εισαγωγή προοδευτικής φορολόγησης ώστε να ενισχυθούν οι κοοπερατίβες παροχής υπηρεσιών, οι οποίες θα περιλαμβάνουν τομείς όπως η εκπαίδευση, η υγεία κ.ά.

4. Συνδικαλιστικός πλουραλισμός, ελευθερία τού συνέρχεσθαι (συνδικαλίζεσθαι) σε εργοστάσια και χώρους εργασίας· συγκρότηση συνδικάτων για όλους τους δημόσιους υπαλλήλους και τις στρατιωτικές εγκαταστάσεις, ώστε να ενισχυθεί η συμμετοχή όλων των εργαζομένων στη διαχείριση των χώρων εργασίας· αυτοδιαχείριση στα εργοστάσια και στις επιχειρήσεις που είχαν ιδιωτικοποιηθεί εν μέσω του καθεστώτος αδικίας και διαφθοράς της εποχής Μουμπάρακ.

5. Κατάσχεση όλου του χρήματος παράνομης προέλευσης και καταμερισμός του ανάμεσα στις κοοπερατίβες.

6. Σύνταγμα που να εγγυάται όλες τις μορφές ανθρώπινης ελευθερίας, όπως η θρησκευτική ελευθερία, η ελευθερία τού συνέρχεσθαι και της σκέψης· σύσταση κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, αποκεντροποιημένης διακυβέρνησης με μόνιμο λαϊκό έλεγχο από τοπικές διοικήσεις και επιτροπές πολιτών που αντικαθιστούν την κυβέρνηση και την κεφαλή (τον πρόεδρο) του κράτους· δικαίωμα των αντιπροσώπων που ενεργούν βάσει λαϊκής εντολής να προτείνουν νόμους και δημοψηφίσματα.

7. Η συγκρότηση μιας σοσιαλιστικής κοινωνίας που να μην εξαρτάται από μία νομοθετική πράξη φιλελεύθερης Αρχής, αλλά μάλλον από τη βούληση των κοοπερατίβων χωρίς κεντρική Αρχή, προκειμένου μια αταξική κοινωνία να μπορεί να αυτοοργανώνεται μέσω λαϊκών και τοπικών επιτροπών, ενάντια στην εξουσία ενός κεντρικού, κατασταλτικού κράτους.

Ελευθεριακό Σοσιαλιστικό Κίνημα Αιγύπτου»

Ε-mail: lsm.egypt@gmail.com
Σύνδεσμος στ’ αραβικά: anarchisminarabic

Από την αγγλική μτφρ. της ιταλικής Ομοσπονδίας Αναρχικών Κομμουνιστών [Federazione dei Comunisti Anarchici]
Πηγή: anarkismo

Για τη "Πραγματική Δημοκρατία Τώρα!"

2011-06-01T06:55:00.000-07:00

Τα λόγια ενός αναρχικού, παλιού καθηγητή του Πανεπιστημίου της Μαδρίτης, στη συνέλευση της Puerta del Sol

19 Μαΐου 2011

Είστε η χαρά, η χαρά του απροσδόκητου, αυτού που δεν μπορεί να προβλεφθεί ούτε από τις Αρχές, ούτε από τις κυβερνήσεις, ούτε από τα κόμματα οποιουδήποτε χρώματος, του πραγματικά απροσδόκητου. Ούτε εσείς οι ίδιοι το πιστεύατε πριν λίγους μήνες ή εβδομάδες ότι θα μπορούσε να συμβεί. Παρ’ όλα αυτά έτσι είναι, η χαρά είναι το απροσδόκητο και δεν υπάρχει άλλη χαρά, δεν υπάρχει μέλλον, όπως θα εξηγήσω στην πορεία. Ωστόσο, θα πω κάτι που φαίνεται αντιφατικό. Το περίμενα αυτό πάνω από 40 χρόνια, 46 για την ακρίβεια. [ακούγονται χειροκροτήματα]

Τώρα θα σας πω το γιατί. Στη δεκαετία του ’60, όπως θα έχετε ακούσει οι νεότεροι, άρχισε να σηκώνεται σε όλο τον κόσμο ένα κύμα διαμαρτυρίας κυρίως από φοιτητές σε πανεπιστήμια και ανάλογους χώρους, στο Τόκιο, στην Καλιφόρνια και αλλού… Τον Φλεβάρη του ’65 αυτό το κύμα έφτασε στη Μαδρίτη. Παρασύρθηκα από αυτό με μεγάλη χαρά, όποιο κι αν ήταν το τίμημα. Όπως ξέρετε, το κύμα έπειτα συνεχίστηκε στη Γερμανία με τον Ρούντι Ντούτσκε τον «Κόκκινο» (Rudi Dutschke) και στο τέλος στη Γαλλία, όπου μάλλον σταδιακά έσβησε. Θα σας εξηγήσω πώς καταλαβαίνω ότι αυτό που έγινε το ’65 σχετίζεται με αυτό που γίνεται εδώ τώρα.

Ίσως κάποιοι από τους μεγαλύτερους εδώ, ή όχι και τόσο μεγάλους, ή ακόμα και οι γονείς των πιο μεγάλων από εσάς ήταν τότε φοιτητές στην πανεπιστημιούπολη της Μαδρίτης και τρέχαμε μαζί μπροστά από τους αστυνομικούς που τότε τους αποκαλούσαμε «οι γκρίζοι»… Εκείνα τα χρόνια στον «πρώτο» ή ανεπτυγμένο κόσμο ξεκίνησε να εγκαθιδρύεται ένα καθεστώς, ένα καθεστώς της εξουσίας που είναι ακριβώς το ίδιο από το οποίο τώρα υποφέρουμε όλοι μαζί… [ακούγεται μεγάλος θόρυβος] Σωπαίνω λίγο… [μια φωνή λέει: «Μη σωπαίνεις, συνέχισε!»] Ένα καθεστώς που είναι με λίγα λόγια η μορφή αυτή εξουσίας στην οποία το κράτος, η κυβέρνηση και η δημόσια διοίκηση είναι συνυφασμένα με το Κεφάλαιο, το χρηματοπιστωτικό σύστημα και τις οποιεσδήποτε οικονομικές επενδύσεις. Εξ ολοκλήρου συνυφασμένα. [χειροκροτήματα, φωνές].

Επομένως, πιο απλά μπορούμε να πούμε ότι είναι το Καθεστώς του Χρήματος, και γι’ αυτό πιστεύω ότι πολλοί από εσάς κατά βάθος ξεσηκώνεστε ενάντια σε αυτό κυρίως, και θέλετε να φωνάξετε και να πείτε το μοναδικό που ξέρει ο λαός, που είναι να πει ΟΧΙ! [δυνατά χειροκροτήματα, φωνές: «Αυτό είναι!»]

Αυτό που με ξεσήκωσε στα 39 μου, πριν από 46 χρόνια, είναι το ίδιο που τώρα φτάνει στο τέλμα του, στα γεράματά του, το καθεστώς του κράτους-Κεφαλαίου, του χρήματος. Όντως δείχνει σημάδια κόπωσης, όπως τα παραμύθια της μακροπρόθεσμης κρίσης, και πολλά άλλα που θα σας λένε, και τα νούμερα με τα οποία προσπαθούν καθημερινά να σας αποπροσανατολίσουν για να μην αισθάνεστε και να μην αντιλαμβάνεστε αυτό που γίνεται πίσω από τα νούμερα, και τα λόγια που χρησιμοποιούν οι κυβερνήσεις ή τα κόμματα για να σας κρατήσουν αποπροσανατολισμένους. Έτσι, είναι για μένα πολύ λογικό να βρίσκομαι ανάμεσά σας αυτήν τη στιγμή που το καθεστώς γερνάει, έτσι όπως βρισκόμουνα και στη γένεσή του.

Για μένα η εξέγερση των φοιτητών το ’65 προήλθε από το γεγονός ότι αντιλήφθηκαν αυτό που μας ερχόταν. Τώρα εσείς έχετε υποφέρει από το καθεστώς πολύ παραπάνω. Ακόμα κι αν ονομάσετε με διαφορετικούς τρόπους αυτόν τον πόνο. Έτσι, εκτός από απροσδόκητο, είναι και λογικό να σηκώνεστε και να φωνάζετε εναντίον του.

Μπορώ να σας πω κι άλλα. Όμως, δεν θα ήθελα, στην προσπάθειά μου να συνεισφέρω με τον τρόπο μου σε αυτή την εξέγερση –ή όπως θέλετε να την ονομάσετε–, να φανεί ότι έρχομαι εδώ να δώσω συμβουλές. Ωστόσο, αν και δεν θέλω να φανεί κάτι τέτοιο, θα εκφράσω δυο σκέψεις που μου έρχονται, κυρίως αρνητικές.

Η πρώτη είναι να μην υπολογίζουμε στο κράτος, όποιο και να είναι, σε κανένα είδος κρατικής οργάνωσης. [χειροκροτήματα, φωνές] Είναι ένα λάθος που, απ’ ό,τι βλέπω, πολλοί από σας αντιλαμβάνεστε χωρίς να είναι ανάγκη να σας το πει κανείς. Ως συνέπεια και συνέχεια αυτού δεν μας είναι καθόλου χρήσιμη η Δημοκρατία, ούτε καν η λέξη δημοκρατία.

Συγγνώμη, βλέπω πως αυτό δε σηκώνει τόσα χειροκροτήματα, αλλά πρέπει να επιμείνω.

Ήδη καταλαβαίνω ότι το να διαλέξει κανείς το σύνθημα «Πραγματική Δημοκρατία Τώρα!» είναι μια τακτική. Μια τακτική για να μην καρφωθεί αμέσως, γιατί το να έλεγε κατευθείαν και άμεσα «Όχι σε οποιοδήποτε κράτος, δημοκρατικό ή μη» θα μπορούσε να ακουστεί άσχημα, και μια τέτοια συστολή μπορεί να είναι η αιτία.

Νομίζω όμως πως ήρθε η ώρα να απαγκιστρωθούμε σιγά σιγά από αυτή την απάτη. Η Δημοκρατία είναι μια οφθαλμαπάτη, είναι μια ψευδαίσθηση γι’ αυτό το ζωντανό κομμάτι μέσα μας που αποτελεί το λαό και τον κόσμο. Ήταν έτσι και τότε, όταν εφευρέθηκε από τους αρχαίους Έλληνες στην Αθήνα και σε άλλα μέρη. Είναι μια οφθαλμαπάτη που θεμελιώνεται κυρίως στην αντίφαση που ίδια η λέξη εμπεριέχει, δήμος και κράτος. Κράτος ήταν η εξουσία και δήμος υποτίθεται ότι ήταν ο λαός, όμως ό,τι κι αν έχει γίνει στην εξέλιξη της Ιστορίας, ποτέ το κράτος δεν ανήκει στο λαό, το κράτος είναι ενάντια στο λαό. [μπράβο] Αυτό είναι κάτι πολύ ξεκάθαρο, κι όμως πρέπει να το καταλάβουμε. [χειροκροτήματα και επευφημίες]

Έτσι, νομίζω πως αυτή η αντίφαση που κρύβεται στο ίδιο το όνομα της δημοκρατίας σάς ενθαρρύνει πολύ περισσότερο να το καταλάβετε αληθινά. Το δημοκρατικό καθεστώς είναι απλά το πιο προχωρημένο, το πιο τέλειο, αυτό που παράγει καλύτερα αποτελέσματα, το Καθεστώς Ευημερίας στο οποίο μας λένε ότι ζούμε, είναι απλά αυτό, αλλά ταυτόχρονα δε σταματάει να είναι η παντοτινή Εξουσία. Αντίθετα, όσο πιο τέλειο και προχωρημένο είναι, τόσο πιο αποτελεσματικό είναι στα κόλπα της εξαπάτησης και στη διαχείριση των ψεμάτων, που είναι απαραίτητα για την κάθε Εξουσία. Αυτό επίσης ελπίζω να το καταλάβετε καλά· χωρίς ψέματα δεν στέκεται κανένα είδος εξουσίας.

Το ψέμα είναι το να κάνεις τους ανθρώπους να σε πιστέψουν, η πίστη, και αυτό είναι η βάση, το θεμέλιο στο οποίο στέκεται οποιοδήποτε κράτος. Κι αν κάποιος από σας έχει τη φαντασίωση μιας καλύτερης δημοκρατίας, θα του ζητούσα να αρχίσει να απομακρύνεται από αυτή την ψευδαίσθηση. Δεν είναι αυτός ο δρόμος, δεν είναι.

Κι αν η εξέγερσή σας θα έπαιρνε κάποιο οργανωτικό χαρακτήρα, τέλος πάντων, παρόμοιο με του ίδιου του κράτους, θα ήταν ήδη χαμένη, δε θα έκανε τίποτ’ άλλο παρά να επαναλάβει την ίδια Ιστορία με άλλα χρώματα, και θα ήταν πιο τελειοποιημένη ακόμα, ακριβώς γιατί θα είχε τότε αφομοιώσει την εξέγερση, γιατί θα είχε αφομοιώσει τη διαμαρτυρία – και αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο, μέσα από αποτυχημένες επαναστάσεις, τα κράτη έχουν προχωρήσει μέχρι τώρα. Είναι ακριβώς αυτό που τους χρειάζεται· γιατί, για να συνεχίζει να είναι το ίδιο έτσι όπως είναι, το χρήμα δεν μπορεί παρά να αλλάζει, να αλλάζει για να συνεχίζει να είναι το ίδιο. Αυτή είναι η μεγάλη παγίδα που έχετε να αντιμετωπίσετε.

Όταν σας προτείνω ή σας συνιστώ να απαρνηθείτε τις ιδέες ενός καλύτερου κράτους, μιας καλύτερης εξουσίας και σας θυμίζω ότι… [ακούγονται θόρυβοι από αλλού στην πλατεία] Θα τελειώσω σύντομα για να ασχοληθείτε με άλλα, ίσως πιο διασκεδαστικά από εμένα.

Τώρα που τολμάω να σας προτείνω να απαρνηθείτε οποιαδήποτε μορφή εξουσίας, και γι’ αυτό σβήνω από τη λίστα μερικά από τα αιτήματα που οι εκπρόσωποί σας έχουν θέσει, την ίδια στιγμή σάς προτείνω να απαρνηθείτε και κάτι άλλο: το μέλλον, το οποίο είναι ο Εχθρός. Καταλαβαίνετε καλά ότι, απορρίπτοντας την εξέγερση ως προσπάθεια να βρείτε ένα καλύτερο καθεστώς, σας προτείνω να απαρνηθείτε το μέλλον. [«Τι προτείνεις;»]

Το μέλλον είναι αυτό με το οποίο σας εξαπατούν, και εσάς τους μεγαλύτερους, αλλά κυρίως τους πιο νέους. Κάθε μέρα σάς λένε «Έχετε μέλλον μπροστά σας» ή «Πρέπει να κοιτάξετε το μέλλον σας», «Ο καθένας πρέπει να δημιουργήσει το μέλλον του», και αυτό είναι ακριβώς –ακόμα κι αν δεν το λένε– μια υποταγή στο θάνατο, στο μελλοντικό θάνατο. Το μέλλον είναι αυτό, αυτό που χρειάζεται το Κεφάλαιο. Το χρήμα δεν είναι κάτι άλλο από πίστωση, δηλαδή μέλλον, πίστη στο μέλλον. Αν δεν μπορούσε το μέλλον να λογαριάσει, δε θα υπήρχαν ούτε τράπεζες ούτε κρατικοί προϋπολογισμοί. Το μέλλον ανήκει σε αυτούς, είναι το όπλο τους. Γι’ αυτό, μην αφήνετε να σας παρουσιάζεται σαν κάτι ευλογημένο ή ευεργετικό. Πρέπει να σας ακούγεται ακριβώς σαν θάνατος, αυτό είναι το μέλλον.

Ό,τι και να είναι αυτό που κάνουμε εδώ, που κάνετε εδώ, από μόνο του θα δείξει, αλλά δεν έχουμε μέλλον. Αυτό είναι των Εταιρειών, του χρηματοπιστωτικού συστήματος και του Κεφαλαίου. Δεν έχετε μέλλον! Πρέπει να έχετε το θάρρος να το καταγγείλετε.

Θα σας αφήσω σύντομα, προς το παρόν δε θα δώσω άλλες συστάσεις. Κάτι άλλο πιο πρακτικό και της στιγμής. Θα ευχόμουν, βέβαια, μετά τις εκλογές της… της 22ας Μαΐου, που εμποδίζουν πολύ –θα το έχετε δει πως τα ΜΜΕ σας μπερδεύουν με το ζήτημα των εκλογών, ενώ δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν παρά σας κάνουν να χάσετε πολύ χρόνο σκεπτόμενοι τι είναι αυτό που πρέπει να κάνετε, να ψηφίσετε ή όχι, να ψηφίσετε από εδώ ή από εκεί–, είναι ένα απίστευτο εμπόδιο… οπότε η ευχή μου θα ήταν, όταν περάσει αυτή η βαρεμάρα, αυτή η μαλακία των εκλογών, να συνεχίσετε ζωντανοί, και κάπως μαζί οι μεν με τους δε. [χειροκροτήματα]

Και σε αυτή την περίπτωση θα τολμούσα να σας προτείνω μια τακτική – το να συνεχίσουμε με τις συνελεύσεις εδώ είναι μάλλον ένα λάθος που δεν μπορεί να κρατήσει για πολύ ακόμα. Είναι ξεκάθαρο ότι σε μια τέτοια περίπτωση, σε μια τέτοια εξέγερση, όπως νομίζω ότι ήδη όλοι ξέρετε, δεν μπορεί να υπάρξει άλλο Όργανο, είτε αποφάσεων είτε αντιπροσώπευσης, παρά μόνο οι συνελεύσεις. Κι αμέσως θα σας πω το γιατί. [χειροκροτήματα] Δεν μπορεί να υπάρξει γιατί οι συνελεύσεις σαν κι αυτή έχουν αυτό το μεγάλο πλεονέκτημα, κανείς δεν ξέρει πόσοι είμαστε, μπαινοβγαίνουμε και ποτέ δεν μπορούμε να μετρηθούμε, και γι’ αυτό ποτέ δεν μπορούμε να ψηφίσουμε όπως κάνουν οι δημοκράτες. Γιατί δεν ξέρει κανείς ούτε πόσοι είμαστε ούτε χωράει καμία στατιστική και κανένας αριθμητικός υπολογισμός. Αυτό κάνει μια μεγάλη συνέλευση να πλησιάσει να είναι αυτό που λέμε λαό, που δεν υπάρχει αλλά είναι, και να πλησιάσει αυτό που μένει πίσω από τα άτομα. Αυτά όντως μετριούνται σε αριθμό ψυχών και αριθμό ψήφων, αλλά δεν μετριέται αυτό που μένει από πίσω.

Επομένως, να μην απαρνηθούμε ποτέ τις συνελεύσεις. Τώρα απευθύνομαι λίγο σε αυτούς που είστε φοιτητές, με τους οποίους έχω περισσότερη επαφή. Ένα από τα πιο άμεσα πράγματα που πρέπει να κάνουμε θα ήταν να καταλάβουμε τα σχολεία, τις σχολές. [χειροκροτήματα] Και ολοκληρώνω λέγοντας το γιατί. Γιατί εδώ και πολύ καιρό μέσα σε αυτό το καθεστώς ευημερίας που υποφέρουμε, τα εκπαιδευτικά κέντρα, τα πανεπιστήμια έχουν περιοριστεί σε ένα μόνο πράγμα, που είναι η εξέταση. Όλα τα υπόλοιπα είναι παραμύθια. Αυτές τις μέρες στις σχολές πρέπει να δοθούν οι εξετάσεις, που θα παραγάγουν με αυτόν τον τρόπο τους μελλοντικούς υπαλλήλους τόσο του Κεφαλαίου όσο και του κράτους ή του ίδιου του Πανεπιστημίου, το οποίο είναι επίσης ένα από τα εργαλεία του κράτους.

[διακοπή από συνθήματα στην πλατεία «Οέ οέ οέ, τη λένε δημοκρατία, αλλά δεν είναι»]

Για να σας αφήσω, η πρότασή μου είναι η εξής: κατάληψη των πανεπιστημιακών κέντρων, να τους κάνουμε να αναγνωρίσουν ότι δεν είναι εκεί για να διδάσκουν ούτε για να ερευνούν ούτε για τίποτα, είναι εκεί μόνο για να εξετάζουν, για να σας εξετάζουν, κι έτσι να παράγουν μελλοντικούς υπαλλήλους. Δημιουργούν το μέλλον σας, σε αυτό δεν μας εξαπατούν, κι έτσι η πιο άμεση δράση ποια μπορεί να είναι; Φυσικά, η καταστροφή, το μποϊκοτάζ των τωρινών εξετάσεων, για παράδειγμα αυτών που μόλις τώρα ξεκίνησαν, τον Μάη. Είναι κάτι από την καρδιά. [χειροκροτήματα]

Μπορεί στην αρχή να σας φαίνεται λίγο παράλογο, αλλά, αν αφήσετε τον εαυτό σας να το σκεφτεί, ίσως να μην είναι και τόσο. Έχοντας στο νου ότι η υπακοή στις εξετάσεις είναι απλά υπακοή στο μέλλον, ότι εμείς δεν έχουμε μέλλον, έχοντας στο νου ότι τα πανεπιστημιακά κέντρα στα οποία είστε χωμένοι έχουν μόνο αυτόν το σκοπό, την κατασκευή του μέλλοντος και των υπαλλήλων, μπορεί να μη σας φανεί και τόσο ανόητη η πρόταση. Αλλά και να σας φανεί ή όχι, με αυτό σας αποχαιρετώ, και θ’αναφερθώ ξανά στη χαρά που αυτό το τόσο απροσδόκητο μου έχει φέρει και που ταυτόχρονα περίμενα από το ’65. ¡Salud! [¡GRACIAS!]

Αγουστίν Γαρθία Κάλβο (Agustín García Calvo)

Ενοικιάζονται Εργαζόμενοι

2011-05-26T01:01:00.000-07:00

Το καπιταλιστικό σύστημα δημιούργησε την «αγορά εργασίας». Οι καπιταλιστές κινούνται ως αγοραστές εργατικής δύναμης. Ο εργάτης παράγει πολύ παραπάνω για τον καπιταλιστή σε σχέση με αυτά που ο καπιταλιστής ξοδεύει για την αγορά της εργατικής δύναμης, των πρώτων υλών και των μέσων παραγωγής. Προκύπτει λοιπόν η υπεραξία. Λειτουργιά που βασίζεται στην μετατροπή του εμπορεύματος σε χρήμα και του χρήματος πάλι σε εμπόρευμα στην οποία όμως το χρήμα αυξάνει συνεχώς.

Οι καπιταλιστές υπάρχουν χάριν της υπεραξίας έτσι με την πρόοδο των χρόνων βρίσκουν όλο και περισσότερες αφορμές για την καταπάτηση θεμελιωδών δικαιωμάτων των εργαζομένων όπως σημειώνεται το τελευταίο διάστημα, με πρόσχημα την «οικονομική κρίση». Υπό την απειλή της απόλυσης και τον εφιάλτη της ανεργίας καλούνται εκβιαστικά οι εργαζόμενοι να αποδεχτούν ατομικές συμβάσεις εργασίας, μετατροπής βασικών όρων της εργασιακής σχέσης όπως τα ελαστικά ωράρια εργασίας (περικοπή ωρών εργασίας) με αντίστοιχη ή μεγαλύτερη αποκοπή αποδοχών. Αυτές οι «ατομικές συμφωνίες», που επιβάλλονται από τον εργοδότη, έχουν εξαιρετικά δυσμενή αποτελέσματα για τον εργαζόμενο, αφού ουσιαστικά μετατρέπουν τη μόνιμη σε μερική ή σε «εκ περιτροπής» εργασία και οδηγούν στην απώλεια εργασιακών, ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων.

Είναι γεγονός πως το φαινόμενο της ενοικίασης εργαζομένων τα τελευταία χρόνια έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις. Πολλές εταιρίες (ειδικά εργοληπτικές) με το πρόσχημα ανάληψης συγκεκριμένου έργου προσλαμβάνουν εργαζόμενους τους οποίους τους χρησιμοποιούν ως τη λήξη του έργου με συμβάσεις προσωρινής απασχόλησης. Και ενώ συμβάλουν τα μέγιστα στα υπέρογκα κέρδη των εταιριών με πενιχρές αποδοχές και σε πολλές περιπτώσεις παροχές πολύ λιγότερες από αυτές που περιγράφονται στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Ουσιαστικά όμως εργάζονται στην ίδια θέση για πολλά έτη χωρίς να απολαμβάνουν μέρος αυτού που παρήγαν λόγο της απόλυσης και της επαναπρόσληψης τους σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Άλλη μια κατηγορία εργαζομένων που βιώνει με παρόμοιο τρόπο τον εργασιακό εξευτελισμό είναι αυτή τον ξενοδοχοϋπαλλήλων. Όπου οι εργαζόμενοι προσλαμβάνονται κατά τις καλοκαιρινές περιόδους με των κατώτατο μισθό στην καλύτερη των περιπτώσεων και απολύονται με το πέρασμα της περιόδου αυτής για να επαναπροσληφθούν την επόμενη χρονιά πάλι με τον ίδιο άθλιο μισθό, όπως φυσικά και σε τόσα άλλα επαγγέλματα αφού οι τακτικές αυτές έχουν εξαπλωθεί σε ολόκληρο σχεδόν τον ιδιωτικό τομέα.

Ο εργασιακός μεσαίωνας επιστρέφει …

Στην περίοδο του μεσαίωνα οι άνθρωποι εξαναγκάζονταν να δουλέψουν κάτω από την απειλή της αφαίρεσης της ζωής τους. Στις μέρες μας αντικαταστάθηκε από τις αόρατες αλυσίδες που δένουν τους ανθρώπους με τους χώρους εργασίας, όπως ο πραγματικός φόβος της πείνας, της φυλάκισης λόγω των χρεών τους, είτε των πλαστών υλικών αναγκών που τόσο μεθοδικά του δημιούργησαν. Ο άνθρωπος όπως στον μεσαίωνα έτσι και σήμερα συνεχίζει να βρίσκετε σε μια κατάσταση υποδούλωσης, συμβιβασμού, καθημερινής εξαθλίωσης , στερώντας του τη χαρά της δημιουργίας, της ελεύθερης συνύπαρξης, την αυτοδιαχείριση των αναγκών της ίδιας του της ζωής. Η εργασιακή αυτή υποδούλωση του ανθρώπου μπορεί να ονομαστεί εύστοχα και σαν μισθωτή σκλαβιά.

από: http://adespotoisyntrofoi.wordpress.com/

Το τελευταίο δέντρο αφήστε το για να κρεμαστείτε...

2011-05-24T00:29:00.000-07:00

Αναρτήθηκε πανό από σύντροφους που γράφει "Το τελευταίο δέντρο αφήστε το για να κρεμαστείτε - δολοφόνοι".

Κάτοικοι της εντός των τειχών Λευκωσίας έβαλαν λουλούύδια και φυτά και έγραψαν συνθήματα πάνω σε χαρτόνια ενάντια στην αποκοπή των δέντρων και την ανάπλαση.

ΑΝΑΠΛΑΣΗ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ Ξεκίνημα (της λεηλασίας) με αποψίλωση

2011-05-23T11:04:00.001-07:00

Όσοι περνούσαν σήμερα από την πλατεία Ελευθερίας αντίκρισαν την λεηλασία,καθώς στο πλαίσιο των έργων ανάπλασης, συνεργεία προχώρησαν στην αποκοπή των τεράστιων δέντρων, που βρίσκονταν στο δημοτικό πάρκο

Oι «αρμόδιοι» και οι €π€νδυτ€ς λαλούν : αναγκαίο κακό η συγκεκριμένη κίνηση, για να προχωρήσει η πολυαναμενόμενη εκτρωματική ανάπλα$η της πλατείας Ελευθερίας στο κεντρικότερο σημείο της πρωτεύουσας.Το πράσινο εθυσιάστηκε/θα θυσιαστεί στο βωμό του κέρδους.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ,ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

http://www.islandanarchy.com/t2408-topic

Αντιεκλογικά γραφικά

2011-05-21T05:06:00.000-07:00

Από τους αδέσποτους, http://adespotoisyntrofoi.wordpress.com/

Από συντρόφους στη Λευκωσία

Δεν ψηφίζω, είμαι εργάτης

2011-05-21T04:45:00.000-07:00

Το παρακάτω μανιφέστο γράφτηκε και δημοσιεύτηκε από τον αναρχικό συνδικαλιστή Σταύρο Κουχτσόγλους στην επαναστατική συνδικαλιστική εφημερίδα «Άμυνα» (του Ηρακλή Αποστολίδη), με αφορμή τις αστικές εθνικές εκλογές του 1920. Ο Σταύρος Κουχτσόγλους είναι μια από τις σημαντικότερες φυσιογνωμίες του ελλαδικού και διεθνούς αναρχικού κινήματος. Δραστηριοποιήθηκε στο εργατικό κίνημα κυρίως στις πόλεις της Κωνσταντινούπολης, της Αλεξάνδρειας, της Αθήνας και του Βόλου. Στην Αλεξάνδρεια συσχετίστηκε με το γνωστό Ιταλό αναρχικό Ερρίκο Μαλατέστα. Το κείμενο αποτελεί προδημοσίευση από το βιβλίο για το αναρχικό κίνημα στην Ελλάδα των εκδόσεων «Ούτε Θεός–Ούτε Αφέντης».

Παρήλθεν ήδη αιώνας αφʼ ότου οι αστοί εφεύρων το μέσον της ψήφου, δια να καταπνίγουν διʼ αυτού τους πόθους του λαού, και να τον κρατούν στην αθλιότητα, τούτου, επί τόσα έτη να κάμουν να πιστέψη ότι αυτός – ο πεινασμένος, ο κουρελιάρης, ο άθλιος – είνε ο Κυρίαρχος, αυτοί δε οι υπηρέται του. Και επί 120 έτη τώρα πίστευα κʼ εγώ ο εργάτης – βιομήχανος ή αγρότης – το ψεύδος των αυτό ως αλήθειαν την κοροιδίαν τους αυτήν ως σοβαρότητα. Και ετυραννήθην παντοιοτρόπως, και εβασανίσθην επί γενεάς γενεών δια να φέρω «τους καλυτέρους» εις τα πράγματα, όπως με υπηρετήσουν, και οι εκλεκτοί μου αυτοί υπηρέται, ερχόμενοι στα πράγματα, πρώτον μέλημα είχαν πάντοτε πως να με βυθίσουν περισσότερον μέσα στο βούρκο της αθλιότητος, απολαμβάνοντες εκ της δυστυχίας μου και ζώντες εκ του θανάτου μου.

Αρκεί πλέον ως εδώ. Παύω πλέον του να έχω τον τίτλον του Κυριάρχου με υπηρέτας. Δεν θέλω κανενός την υπηρεσίαν, διότι απεφάσισα να υπηρετήσω ο ίδιος τον εαυτόν μου. Διʼ ο αποφασίζω και λέγω.

ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ

Διότι ενόησα πλέον ότι όλοι – Μοναρχικοί, Συνταγματικοί, Δημοκράται, Σοσιαλισταί κλπ – είνε ψεύτες, και ότι όλοι αυτοί, θέλοντες να εργασθούν, προσφέρονται προθύμως να με υπηρετήσουν δήθεν, πράγματι δε να απολαύσουν αυτοί εκ των στερήσεών μου και να ζήσουν ευτυχείς αυτοί καθʼ όλην των την ζωήν εις βάρος μου, αναγκάζοντες εμένα να εργάζομαι διά να διατάσσουν αυτοί και να καρπούνται αυτοί.

ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ

Διότι δεν θέλω πλέον να εκλέγω με τα χέρια μου τους τυράννους μου, επικυρώνων ούτω κάθε τετραετίαν δια της εφευρέσεώς των – της ψήφου – το επαχθές αυτό κοινωνικόν Συμβόλαιον, το οποίον με συγκρατεί μέσα στην απόγνωσιν, στον μαρασμόν και στον θάνατον.

ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ

Διότι δεν θέλω πλέον να τρέχω κάθε 4ετίαν, σα σκύλος να εκλέξω δια της κάλπης, εγώ ο ίδιος τους τυράννους που θα λάβουν ενεργόν μέρος εις την λειτουργίαν του συστήματος αυτού, δια να κατασυντρίψουν τους αδυνάτους εάν ζητήσουν λίγο ψωμί στην πείνα τους, πληρώνων, εγώ, αυτούς διά το αποτρόπαιόν των έργον με χρήμα, με προνόμοια, με τιμάς.

ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ

Διότι έπαυσα να περιμένω πλέον την σωτηρίαν μου από το θαύμα της ψήφου μου. Πέρασε η εποχή των θαυμάτων, των μάγων, των αγίων, των πνευματιστών, της ψήφου. Σπάζω το κομβολόγιον αυτό των θαυμάτων και αναλαμβάνω την πρωτοβουλίαν μου, οργανούμενος οικονομικώς και μακράν από την πολιτικήν σαπίλαν των επιτηδείων, ως ενοήσας πλέον ότι η χειραφέτησίς μου θα συντελεσθή τότε μόνον και θα επιδοθώ ο ίδιος πλέον – δια της οργανώσεώς μου – εις την αποκατάστασιν της θέσεώς μου.

ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ

Διότι θέλω την εξαφάνισιν πλέον του αισχρού τούτου εμπορίου όπου, οι άνθρωποι αναγκάζονται να πουλούν τα χέρια τους, την ικανότητά τους, τας γνώσεις των, τα κρέατά τους, τας θυγατέρας των, τους υιούς των, τας οικογενείας των, τας φιλίας των, και να τους εκμεταλλεύωνται οι τραπεζίται, οι έμποροι, οι βιομήχανοι, οι μεσίται, η θρησκεία, η γραφειοκρατία, το κράτος, και να εκμεταλλεύεται ο ιατρός τον άρρωστο, ο παπάς τον πεθαμμένο και να τρέχουν όλοι σα στραβοί στον κατήφορο του εξευτελισμού των, προσέχοντες μόνον στο χρήμα, στην φιλοδοξία και στην απόλαυσι του κτηνώδους των εγωισμού.

ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ

Διότι θέλω την εξαφάνισιν πλέον αυτού του αγοράζοντος και πωλούντος την χαμοζωήν του, συρφετού που απαρτίζει την σημαρινήν Κοινωνίαν, και την αναδημιουργίαν μιάς νέας και ελευθέρας κοινωνίας δια των οργανώσεών μου, εντός των οποίων και μόνον το άτομον θα εύρη πλήρη την ελευθερία και την αξιοπρέπειάν του.

ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ

Διότι εκατάλαβα πλέον ότι αυτοί που παίρνουν μια ετικέττα Ελευθεροφρόνων, Φιλελευθέρων, Σοσιαλιστών κλπ. και κολλούν σαν ψείρες απάνου στην ψώρα μου με την υπόσχεσιν ότι θα την θεραπεύσουν, δεν κάμνουν τίποτε άλλο παρά να αυξάνουν την φαγούρα της, ανοίγοντες βαθύτερα τις πληγές της, να με κρατούν σε μια ελεεινοτάτη κατάστασι από την οποίαν δεν θα απαλλαχθώ παρά μόνον την ημέραν που θα τις πετάξω για πάντα από πάνω μου και θα περιορισθώ προς θαραπείαν μου εις το σανατόριον της οργανώσεώς μου.

ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ

Διότι είδα πλέον ότι διʼ αυτού του μέσου διέρχομαι όλην μου την ζωήν στον πισινό του βωδιού μου οργώνοντας την γη, με ένα τίτλο Κυριάρχου, ενώ αυτοί που με παρουσιάζονται ως Εθνικόφρονες, Φιλελεύθεροι, Σοσιαλισταί κλπ. Δια να με υπηρετήσουν δήθεν, απολαμβάνουν όλας τας φυσικάς καλλονάς, ακούουν μουσική αυτοί, την στιγμήν που εγώ ακούω... του βωδιού μου, λούζονται με μυρωδικά αυτοί, την στιγμήν που καθαρίζω εγώ κοπριές, κραιπαλούν αυτοί, την στιγμήν που εγώ μισοπεθαμμένος, βρέχω το ξεροκόμματό μου για να το φάγω.

ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ

Διότι ξύπνησα πλέον απʼ τον λήθαργον στον οποίον μʼ εβύθισαν όλοι αυτοί οι τσαρλατάνοι και είδα ότι η φύσις επροίκισε και εμένα όπως κιʼ αυτούς με μυαλό για να το αναπτύξω όσο μπορώΧ με μάτια δια να βλέπω ό,τι ωραίο μʼ αρέσειΧ με αυτιά δια να ακούω όσους ήχους με ευχαριστούνΧ με όσφρησιν δια να μυρίζω ό,τι ευωδιά προτιμώΧ με γεύσι δια να δοκιμάζω ό,τι ουσία με γουστάρειΧ με δόντια, στόμαχον δια να μασσώ και να στέλνω στον στόμαχόν μου όσην ανάγκην έχει τροφήςΧ με πόδια δια να τα διευθύνω και να περπατώ όσο θέλω και με χέρια δια να εργάζωμαι σύμφωνα με την ανάγκην που θα μου παρουσιάζεται προς ικανοποίησιν των ανωτέρω ορέξεών μου.

ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ

Διότι όλα αυτά τα όργανα με τα οποία με επροίκισε η φύσις, δια του μέσου αυτού της ψήφου, μου τα καθυπέταξαν οι κατεργαρέοι, και καμμιά κίνησις πλέον δεν μου μένει ελευθέρα. Όλαι μου οι ανάγκαι των ματιών μου, του μυαλού μου, των αυτιών μου, της μύτης μου, των δοντιών μου, του στομάχου μου, των ποδιών μου και των χεριών μου, εξαρτώνται από το «Αποφασίζομεν και διατάσσομεν» των Εθνικοφρόνων, των Φιλελευθέρων, των Σοσιαλιστών και λοιπών βαγαπόντηδων, οι οποίοι προσφέρονται ως υπηρέται δήθεν εμού του Κυριάρχου και με κοροϊδεύουν.

ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ

Διότι είνε επάναγκες πλέον να βάλω διά των οργανώσεών μου κάθε κατεργάρη στη θέσι του καταργώ το «Αποφασίζομεν και διατάσσομεν» είτε από τον Γούναρην προσφέρεται, είτε από τον Βενιζέλον, είτε από τον Μπριάν, είτε από τον Λένιν. Να «αποφασίζετε και να διατάσσετε» τα τομάρια σας μόνον του λοιπού, διότι ο φυσικός και αληθής νόμος αυτό λέγειΧ κάθε άτομον «να αποφασίζη και να διατάσση» τον εαυτόν του μόνον σύμφωνα με τας ανάγκας του, καθώς και κάθε οργάνωσις σύμφωνα με τας ανάγκας των μελών αυτής.

ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ

Διότι η ιστορία με εδίδαξε ότι η Πειθαρχία και η Υπακοή εις το «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» των άλλων, εμπερικλείουν μέσα των όλην την κακομοιριά μου, την στέρισιν και τον θάνατον όχι μόνον τον ειδικόν μου αλλά και της συζύγου μου και των τέκνων μου, κʼ εκείνων που γεννήθηκαν κʼ εκείνων που θα έχουν το ατύχημα να γεννηθούν, κατερημώνουσαι ούτω ολοκλήρους οικογενείας και ολόκληρα έθνη, προς απόλαυσιν μερικών φιλοδόξων ανοήτων, βαρβάρων αρχομανών, κτηνανθρώπων.

ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ

Διότι αντελήφθην καλώς πλέον ότι ένας φυσικός νόμος υπάρχει το Πειθαρχείν και Υπακούειν προς ικανοποίησιν των αναγκών του οργανισμού μου, αι οποίαι ανάγκαι θα γίνουν βεβαίως αισθηταί και από τα λοιπά μέλη της οργανώσεώς μου και θα εκπληρωθούν διʼ αυτής και μόνης.

ΔΕΝ ΨΗΦΙΖΩ

Διότι θέλω να ζήσω ελεύθερος πλέον και την ελευθερία μου αυτήν είνε αδύνατον να μου την δώσουν οι οποιοιδήποτε επιτήδειοι καιροσκόποι δια του «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» διʼ αυτό «αποφασίζω και διατάσσω» κʼ εγώ τον εαυτό μου, ίνα οργανούμενος μακράν από κάθε φαυλότητα, επιβάλω προς αυτούς την ελευθερίαν, διά των οργανώσεών μου. Έχω δε την πεποίθησιν, ότι, εάν, ούτω σκεπτόμενος, κάθε εργάτης λάβη την ιδίαν απόφασιν με μένα, εντός ολίγου χρονικού διαστήματος θα δοκιμάσουμε τα καλά αποτελέσματα των ελευθέρων και απηλλαγμένων από κάθε πολιτικήν σαπίλαν οργανώσεών μας.

*Σταύρος Κουχτσόγλους

Ποιος είναι ο καλύτερος Πρόεδρος ή ζήτω ο κανένας Πρόεδρος

2011-05-18T03:26:00.000-07:00

Από: Αντρέας Σ. http://andreasfstavrou.blogspot.com/

Ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ αφού επέλυσε όλα τα προβλήματα που ταλάνίζουν την κυπριακή κοινωνία στο παρόν, αποφάσισε να καταπιαστεί και με το μέλλον. Δήλωσε λοιπόν πως «θα προτιμούσε έναν αριστερό Τ/Κ για Πρόεδρο,παρά ένανΕ/Κ δεξιό».

Το ζήτημα είναι όντως σοβαρό για τον κάθε εξουσιολάγνο.

Ποιος είναι ο λοιπόν ο πιο κατάλληλος για τη θέση του Προέδρου;

Ο κ. Κυπριανού δε δίνει απάντηση. Απλώς στα πλαίσια της πιο φτηνής προεκλογικής προπαγάνδας θέτει το ψευδο-δίλημμα: Ελληνοκύπριος δεξιός ή Τουρκοκύπριος αριστερός Πρόεδρος;

Το ΑΚΕΛ λοιπόν έχοντας υπερβεί τους εθνικισμούς σαφέστατα υποστηρίζει Τουρκοκύπριο αριστερό παρά Ελληνοκύπριο δεξιό Πρόεδρο. Έτσι για το ΑΚΕΛ το κύριο ζήτημα δεν είναι η εθνοτική καταγωγή αλλά η «ταξική» αναγωγή.

Αντί να αντιπαλεύουν οι εθνότητες να αντιπαλεύουν οι τάξεις ή προσδοκά το ΑΚΕΛ να περάσουμε από την εθνοτική σύγκρουση στην ταξική σύγκρουση. Όλη η φιλοσοφία του ΑΚΕΛ για τη διαδικασία και την επίλυση του κυπριακού προβλήματος στηρίζονται σε αυτή την απλουστευμένη λογική.

Από την πλευρά της γνώσης, αυτές οι προσεγγίσεις ανάγονται στον 19^ο αιώνα και απλώς μεταφέρονται από το ΑΚΕΛ και στον 21^ο αιώνα.

Πέρα από φαντασιακές προσεγγίσεις η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Και εξηγούμαι.

1.Είτε αριστερός είτε δεξιός Πρόεδρος είτε Ελληνοκύπριος είτε Τουρκοκύπριος είτε Αρμένης είτε Κινέζος, το κύριο χαρακτηριστικό του από πολιτική άποψη είναι το γεγονός ότι είναι Πρόεδρος, δηλαδή κατέχει ως ιδιοκτήτης την κρατική εξουσία , τίθεται υπεράνω του νόμου, απολαμβάνει πλούτου και προνομίων και εξυπηρετεί το ατομικό, το κομματικό και των συνδαιτημόνων το συμφέρον.

2.Όποιος και να είναι είναι ο Πρόεδρος η θέση του πολίτη, Ελληνοκύπριου/Τουρκοκύπριου/αριστερού/δεξιού δεν αλλάζει ποσώς. Η θέση των μελών της κοινωνίας είναι η ίδια.Άλλοι αποφασίζουν και άλλοι πληρώνουν.

Επομένως σκασίλα μου για την εθνοτική και ιδεολογική προέλευση του κάθε εξουσιαστή και εκμεταλλευτή της κοινωνίας.

3.Τι σημαίνει αριστερός και τι σημαίνει δεξιός σήμερα; Πέρα από τα παραμύθια που φτιάχνουν οι διακινητές των όρων, ποιο περιεχόμενο αποδίδουν και τι οραματιζόνται σε σχέση με την κοινωνία; Σε σχέση με την πρόσληψη της πολιτικής δεν έχουν καμία διαφορά, αφού υποστηρίζουν το ίδιο πολιτικό σύστημα, το προεδρικό. Σε σχέση με την οικονομία επίσης δεν έχουν καμία διαφορά, γιατί το λεγόμενο κοινωνικό κράτος είναι στόχος και των δύο. Ή το λεγόμενο κοινωνικό κράτος είναι κράτος, γι αυτό και υποστηρίχθηκε και από τους αριστερούς και από τους δεξιούς.

4.Η εμμονή του ΑΚΕΛ στο λεγόμενο προεδρικό σύστημα απλώς επιβεβαιωνει το συντηρητικό και αυταρχικό χαρακτήρα του κόμματος. Γιατί ο λεγόμενος Πρόεδρος είναι κληρονομιά της αγγλικής αποικιοκρατίας, του θεσμού του κυβερνήτη ως απομίμηση του προτύπου του-του απόλυτου Άγγλου μονάρχη. Θεωρώ ντροπή να υπάρχουν πολίτες που να υποστηρίζουν τέτοια πολιτικά συστήματα, κληρονομιά του μεσαίωνα.

5.Γι αυτό και το θεμελιώδες πολιτικό πρόβλημα δεν είναι το είδος του Προέδρου –μονάρχη στην Κύπρο. Το πολιτικό πρόβλημα είναι αν θα συνεχιστει η κληρονομιά της αποικιοκρατίας με το προεδρικό σύστημα. Το πρόβλημα είναι αν θα υπάρχει πρόεδρος και όχι το είδος του προέδρου.

6.Το πιο ανησυχητικό από όλα είναι το γεγονός πως το ΑΚΕΛ πιστεύει πως με μια άλλη διαδικασία συγκρότησης της εξουσίας θα καταστεί δυνατόν να ξεπεραστούν οι εθνοτικές διαφορές. Αυτά είναι φαντασιακές κατασκευές. Αυτό που θα συμβεί είναι ακριβώς το αντίθετο. Η διαδικασία συγκρότησης της εξουσίας όντας εθνοτική, θα μετατρέπει όλα τα υπαρκτά προβλήματα σε εθνοτικές διαφορές.

Οι εθνοτικές διαφορές ήδη ξεπερνιούνται στα πλαίσια της εξέλιξης του κοσμοσυστήματος και οι πολίτες τις αφομοιώνουν σταδιακά. Οι επιλογές του ΑΚΕΛ στηριγμένες σε εξουσιαστικές λογικές και πρακτικές απλώς θα τις ενισχύσουν και θα τις διαιωνίσουν.

Από την άλλη το ξεπέρασμα των εθνοτικών διαφορών προϋποθέτει τη δημιουργία ενός άλλου συνεκτικού στοιχείου των ανθρώπων, το οποίο θα προσμετρά στον παρόντα χρόνο πιο πολύ. Και το μόνο που μπορεί να ενισχυθεί ως συνεκτικός δεσμός πάνω από εθνότητες, είναι ο πολιτειακός δεσμός. Και αυτή η προοπτική όμως ακυρώνεται από το ΑΚΕΛ , αφού το πολιτικό σύστημα θα παραμείνει το ίδιο, το προεδρικό.

Στα ψευτο-διλήμματα των ολιγαρχικών του ΑΚΕΛ για το είδος του Πρόεδρου, η απάντηση είναι μία: ούτε αριστερό ούτε δεξιός ούτε Ελληνο-ούτε Τουρκο- πρόεδρος. Κανένας πρόεδρος, κανένα προεδρικό σύστημα. Περισσότερη ελευθερία στην κοινωνία μακριά από τους ποικιλόχρωμους προέδρους-δυνάστες και εκμεταλλευτές του λαού.

ΖΗΤΩ Ο ΚΑΝΕΝΑΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ

Δεύτερο τεύχος της εφημερίδας Ανάφεντος

2011-05-14T01:07:00.000-07:00

Κυκλοφόρησε το δεύτερο τεύχος της εφημερίδας Ανάφεντος. Ανάφεντος σημαίνει χωρίς αφέντη και το συναντούμε στην κυπριακή τοπολαλιά. Ανάφεντος λεγόταν και η πρώτη αναρχική ομάδα στην Κύπρο που δημιουργήθηκε στις αρχές του ’80. Η εφημερίδα ανάφεντος εκδίδεται σε μηνιαία βάση από την ένωση αναρχικών και τους αδέσποτους και αποτελεί όργανο αντιπληροφόρησης και διάδοσης των ελευθεριακών ιδεών. Τυπώνεται σε παραπάνω από 500 αντίτυπα, και κυκλοφορεί από χέρι σε χέρι, σε επιλεγμένα καφενεία, περίπτερα και βιβλιοπωλεία. Γίνε συνδρομητής!

Επικοινώνησε μαζί μας:

Λευκωσία - enosi_anarxikon@yahoo.com

και enosi_anarxikon@riseup.net

Λεμεσός - adespotoi.syntrofoi@gmail.com

και adespotoi@riseup.net

Ανάφεντος #1 (Ηλεκτρονική Μορφή)

2011-05-14T01:04:00.000-07:00

Η εφημερίδα ανάφεντος, του Μάρτη 2011 σε μορφή pdf:
Ανάφεντος #1

Εισβολής και κατοχής σύνδρομον

2011-05-11T12:26:00.000-07:00

απο: Ανείπωτος

Στις 13 Μαΐου το ΚΕΑ (Kίνημα Εθνικής Αντίστασης) καλεί σε πορεία προς την εκκλησία Φανερωμένης διαμαρτυρόμενο ενάντια στην «φιλολαθρομεταναστευτική πολιτική» που ακολουθεί η κυβέρνηση και απαιτώντας το άμεσο κλείσιμο των οδοφραγμάτων, ούτως ώστε να αποτραπεί η διοχέτευση ναρκωτικών και εγκλήματος στις μη κατεχόμενες από τους Τούρκους περιοχές. Το αίτημα αυτό έχει διττή σημασία με την έννοια ότι το ‘μεταναστευτικό’ ζήτημα αναδεικνύεται ως ένα ακόμη θέμα ‘εισβολής και κατοχής’, ως ένα ακόμη άλυτο ζήτημα που μαστίζει και απειλεί και επίσης ότι η διέλευση του κόσμου μέσω των οδοφραγμάτων υποθάλπει τάσεις ανθελληνικές που ενδέχεται να οδηγήσουν σε «ισλαμοποίηση»(!) της νήσου. Το εθνικό (κυπριακό) και το μεταναστευτικό ζήτημα λοιπόν ιδωμένα υπό το πρίσμα ζητημάτων ‘εισβολής και κατοχής’ διαμορφώνουν την πολιτική ατζέντα της εθνικιστικής δεξιάς ή αλλιώς την φερόμενη ως χάραξη εθνικής πολιτικής.

Σε μια περίοδο όξυνσης του κοινωνικού ανταγωνισμού, αύξησης του παγκόσμιου δείκτη φτώχειας ανεργίας και εγκληματικότητας ως άμεσα επόμενα της διεθνούς οικονομικής κρίσης, το μεταναστευτικό ζήτημα φτάνει να κυριαρχεί την επικαιρότητα και να προβάλλει σαν άλυτο ζήτημα που εκκρεμεί και που με τη σωστή δρομολόγηση μέτρων και χειρισμών, που θα’ ναι πάνω απ’ όλα εθνικοί, είναι δυνατόν να δοθούν λύσεις. Το ζήτημα που τελευταία φαίνεται να διεγείρει τόσο το πατριωτικό αίσθημα των εθνικιστών, περί της όλης διασάλευσης των ηθών που βιώνει η ελληνοκυπριακή νεολαία από τους μετανάστες, έρχεται να συμπληρώσει και να ενισχύσει το αντιτουρκικό μένος που βρίσκει με τη σειρά του έκφραση στο αίτημα για κλείσιμο των οδοφραγμάτων.

Μόνο που αυτή τη φορά η εθνικιστική ρητορική δεν αναλώνεται απλώς στο να καταγγέλλει τους λογής – λογής προδότες ομοσπονδιακούς, δωσίλογους, τουρκόφιλους, αναρχικούς ανθέλληνες-ή ό,τι είθε προκύψει- για ξεπούλημα της πατρίδας στους Τούρκους κλπ. Λαμβάνει χαρακτήρα κοινωνικό διατυμπανίζοντας ότι όλες οι κακές συνήθειες και τα δεινά που περνά η χώρα έχουν χαρακτήρα αμιγώς ισλαμικό και ότι αποσκοπούν στον τελικό αφελληνισμό του τόπου. Αποκαλύπτει ότι το διατεινόμενο αίτημα για έξοδο των λαθρομεταναστών από τη χώρα είναι στην πραγματικότητα αίτημα για εκδίωξη από τη χώρα οποιουδήποτε είναι Μουσουλμάνος στην καταγωγή και άρα φορέας “του κακού και του βλάσφημου”, ότι λαθραίος μετανάστης θεωρείται αυτός που η καταγωγή του είναι από τις χώρες του Ισλάμ ανεξαρτήτως αν αυτός ζει νόμιμα στο έδαφος της κυπριακής δημοκρατίας, επειδή de facto προσβάλλει τα ελληνικά πολιτισμικά πρότυπα. Δείχνει καθαρά ότι οι ‘εθνοφυλετιστές’ είναι επί της ουσίας ρατσιστές όσο και αν προσπαθούν να αποδυθούν τον όρο και να κρατήσουν αποστάσεις από αυτόν.

Η μεθόδευση αντιμεταναστευτικής πολιτικής από την εθνικιστική δεξιά μπορεί να προσεγγιστεί, όπως συνηθίζεται άλλωστε, υπό το φως της διεθνούς συγκυρίας, ότι δηλαδή η ξενοφοβία είναι σύνδρομο παγκόσμιο και ότι ενδημούσε και θα ενδημεί πάντοτε εφόσον η διεθνής αγορά διέρχεται φάσεις κρίσης και κόπωσης. Αυτή η αντίληψη όμως μεταθέτει το ενδιαφέρον μακριά από την εστία της επικαιρότητας. Προσεγγίζει το ζήτημα ολιστικά και γενικόλογα χωρίς να σκύβει στην ρίζα του ζητήματος .

Η εθνικιστική λογική που ανέθρεψε γενιές και γενιές, και θέλει να βλέπει το κυπριακό ζήτημα ως ζήτημα «εισβολής και κατοχής» τώρα αποκτάει μια νέα κοινωνική υφή. Τώρα εισβολέας θεωρείται οποιοσδήποτε μουσουλμάνος ζει εντός Kύπρου, επειδή η παρουσία του απλά διαταράζει τα καθαγιασμένα ελληνικά ήθη και πρότυπα. Τώρα ο αλλοδαπός όντας εισβολέας, δύναται μόνο να κατέχει και όχι απλά να έχει όπως δικαιούται υπό εθνικιστικές περιστάσεις οποιοσδήποτε Ελληνοκύπριος κάτοικος Κύπρου. Τώρα η λογική της παράνομης κατοχής ελληνοκυπριακών περιουσιών από τους Τούρκους εμπλουτίζεται. Φτάνει μάλιστα να ταυτίζεται με το αίτημα για εκδίωξη των μεταναστών (ειδικά των Μουσουλμάνων), γιατί κατέχουν και αποστερούν θέσεις εργασίας από τους Ελληνοκυπρίους και έτσι ευθύνονται για τα υψηλά ποσοστά ανεργίας.

Κόντρα στις πατριωτικές τους βλέψεις, κόντρα σε οποιαδήποτε μορφή ανισότητας και διάκρισης, εκμετάλλευσης και περιθωριοποίησης αντιτάσσουμε τον αγώνα για αξιοπρέπεια και αλληλεγγύη μεταξύ των λαών. Για μια ζωή χωρίς έθνη, στρατούς και σύνορα. Για μια ζωή χωρίς ενστάσεις.

ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΦΑΝΕΡΩΜΕΝΗΣ 13/05/2011

2011-05-08T00:11:00.000-07:00

Ενάντια σε καθε ειδους διακρίσεις και διαχωριστικές γραμμές.

Το Φεστιβάλ θα περιλαμβάνει: μουσική,προβολές,θέατρο δρόμου,έκθεση φωτογραφίας, Ζογκλερικά, Kid’s Corner, φαγητό, ποτό και ξεκινά στις 17:00.

Ενημέρωση: το φεστιβάλ αναβλήθηκε για το άμεσο μέλλον!

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή Ταξική Επαναστατική Συσπείρωση

2011-04-23T03:07:00.000-07:00

απο ΑΝΤ.ΑΡ.Τ.Ε.Σ (ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή Ταξική Επαναστατική Συσπείρωση)

..Το εγχείρημά μας από άποψη συσχετισμών φαίνεται τελείως παράλογο, αλλά από κοινωνική άποψη είναι τελείως απαραίτητο..

Ωθούμενοι από τις κοινές μας ανησυχίες για τη κατάσταση που επικρατεί στο κυπριακό πολιτικό σκηνικό και με γνώμονα την επιτακτική ανάγκη δημιουργίας ενός ανατρεπτικού ρεύματος μέσα στην κοινωνία, θεωρήσαμε απαραίτητη τη συγκρότηση μιας οργάνωσης που θα παρεμβαίνει και θα δρα στους χώρους εργαζομένων και νεολαίας. Σκοπός μας είναι να τεθεί μια πιο ριζοσπαστική αντίληψη μέσα στον λαό, κόντρα στις καθεστωτικές λογικές κομμάτων και οργανώσεων που με ευλάβεια υπηρετούν το πολιτικοοικονομικό σύστημα και να συμβάλουμε έτσι στη δημιουργία ισχυρών αντιστάσεων απέναντι στις κυρίαρχες πολιτικές.
Τοποθετούμαστε στον χώρο της αντικαπιταλιστικής αριστεράς. Αντιλαμβανόμαστε ότι ο όρος αριστερά εγείρει σήμερα πολλά ερωτήματα. Η δυσπιστία απέναντί του είναι εν μέρει δικαιολογημένη αφού πολλές φορές έχει εκφυλιστεί και έχει χάσει το νόημά του. Πιστεύουμε ότι αυτός ο όρος πρέπει να ξαναβρεί το ουσιαστικό περιεχόμενό του στη υπεράσπιση των συμφερόντων της εργατικής τάξης, των δικαιωμάτων του λαού και της νεολαίας, στους αγώνες για μια άλλη κοινωνία. Αριστεροί γιατί απέναντι στο βόλεμα και τον εφησυχασμό, την παθητικότητα και την υποταγή, αντιπαραθέτουμε τον δρόμο της αντίστασης, της αλληλεγγύης, της συλλογικότητας και ανάπτυξης κοινωνικών αγώνων.
Θέλουμε να εκφράσουμε την ανάγκη όχι για άλλη μία αριστερά , αλλά για μια Άλλη Αριστερά, ριζοσπαστική, αμεσοδημοκρατική, αντικαπιταλιστική. Μια αριστερά που θα απορρίπτει τον κυβερνητισμό, τη συνδιαχείρηση, θα είναι σε ρήξη με τις αυταπάτες για αριστερή διακυβέρνηση».(είδαμε όλοι ότι ακόμα και η δήθεν αριστερή κυβέρνηση εξυπηρετεί τα συμφέροντα του κεφαλαίου). Καμιά κυβέρνηση, παρά μόνο ένα ισχυρό και πολιτικοποιημένο εργατικό, λαικό και νεολαιίστικο κίνημα ενωμένο μπορεί να ανατρέψει τη επίθεση των καπιταλιστών. Γι αυτό απαιτείται η ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος, να ηττηθεί ο υποταγμένος συνδικαλισμός και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία και να προωθηθεί η αυτοοργάνωση των εργαζομένων. Ταξικό εργατικό κίνημα σημαίνει σύγκρουση με τις πολιτικές του κεφαλαίου και όχι διαπραγμάτευση για το πόσο θα χειροτερέψει η θέση των εργαζομένων. Χρειάζεται να προωθηθούν αποφασιστικές μορφές πάλης (όπως απεργίες, μαχητικές διαδηλώσεις, καταλήψεις επιχειρήσεων) και οργάνωση της αυτοάμυνας του κινήματος ενάντια στους μηχανισμούς καταστολής.
Περισσότερο παρά ποτέ χρειαζόμαστε μια Αριστερά που θα παλεύει για την ανατροπή της υπάρχουσας τάξης πραγμάτων, που θα αμφισβητεί το ίδιο το σύστημα, παλεύοντας για το κοινωνικά αναγκαίο και όχι το καπιταλιστικά εφικτό, για όσα δηλαδή έχουμε ανάγκη. Μια Αριστερά της αυτοπεποίθησης που θα διατηρεί την πολιτική και οργανωτική της αυτοτέλεια και δεν θα δορυφοροποιείται γύρω από το ρεφορμισμό, αλλά θα συμβάλει στην αγωνιστική και ταξική ενότητα του λαού. Μια Αριστερά που θα διαλέγει τον δρόμο της ρήξης με τον σύγχρονο ιμπεριαλισμό σε όλες του τις μορφές, που θα επιμένει ότι η ΕΕ δεν είναι το σπίτι των λαών, αλλά το σφαγείο των πολυεθνικών, που θα είναι στο πλευρό των λαών που αντιστέκονται.
Μια Αριστερά που θα παλεύει αδιάλλακτα με κάθε μέσο ενάντια στα φαινόμενα ρατσισμού, εθνικισμού, νεοφασισμού, για την απομόνωση και διάλυση των φασιστικών συμμοριών, για να σταματήσει η προσπάθεια διάσπασης των εργαζομένων και η επιχείρηση αποπροσανατολισμού των εργατικών αντιστάσεων.
Μια Αριστερά που επιμένει στην αντικαπιταλιστική προοπτική. Που πιστεύει ότι η σοσιαλιστική επανάσταση, η εργατική εξουσία και ο κομμουνισμός δεν ανήκουν στο μουσείο αλλά είναι πραγματικές ιστορικές δυνατότητες και αναγκαιότητες.
Αντλώντας διδάγματα από τη ιστορία και τις κατακτήσεις των κοινωνικών επαναστάσεων του 20ου αιώνα, τον οκτώβρη του 1917 αλλά και όλες τις επαναστατικές απόπειρες και εξεγέρσεις, με τα τραγικά λάθη και τις ανεπάρκειες τους. Από την παρισινή κομμούνα, τη ισπανική και κινέζικη επανάσταση, από την βιετναμέζικη και κουβανέζικη επανάσταση μέχρι το μάη του 1968. Οι ήττες του επαναστατικού κινήματος, τα πισωγυρίσματα που οδήγησαν στη διαμόρφωση εκμεταλλευτικών και καταπιεστικών καθεστώτων που κατέρρευσαν, δεν κλονίζουν τη πίστη μας σε αυτή τη προοπτική.
Ο αγώνας μας εμπνέεται ακόμα από τις αγωνιστικές και επαναστατικές παραδόσεις του εργατικού κινήματος και της αριστεράς σε Ελλάδα και Κύπρο, αλλά και από τα σύγχρονα κοινωνικά κινήματα και εξεγέρσεις που ζήσαμε κάποιοι από μας, όπως το φοιτητικό κίνημα στη Ελλάδα και η κοινωνική εξέγερση τον δεκέμβρη του 2008.
Αυτή η Αριστερά είναι που θα μπορεί να παλεύει για μια άλλη κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, όπου η εξουσία θα είναι στα χέρια των εργαζομένων, όπου οι κοινωνικές ανάγκες θα αντικαταστήσουν το κέρδος, η ισότιμη συνεργασία των λαών τους σημερινούς πολεμικούς επεκτατικούς ανταγωνισμούς, ο σεβασμός στη φύση την οικολογική καταστροφή.

Αυτή την Αριστερά, με συνείδηση των δυσκολιών, αλλά και της ανάγκης, φιλοδοξούμε να οικοδομήσουμε!

ΑΝΤικαπιταλιστική ΑΡιστερή Ταξική Επαναστατική Συσπείρωση

(ΑΝΤ.ΑΡ.Τ.Ε.Σ)

antartescy@yahoo.gr

Αφίσα για πρωτομαγιά

2011-04-22T06:09:00.000-07:00

ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΤΑΞΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ - ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ

2011-04-15T16:00:00.000-07:00

Η απελευθέρωση της εργατικής τάξης είναι έργο της ίδιας (Καρλ Μάρξ)

Η φετεινή πρωτομαγιά έχει κομβική σημασία για τους εργαζόμενους σε όλο τον κόσμο, καθώς η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση που συντελείται, καθιστά επιτακτική την ανάγκη ενότητας και αγώνα των εργαζόμενων, όχι μόνο για προάσπιση των κεκτημένων τους αλλά και για τη επιβίωση τους. Έτσι περισσότερο από ποτέ άλλοτε τα τελευταία χρόνια , η πρωτομαγιά έρχεται να μας θυμίσει ότι δεν είναι μια απλή μέρα μνήμης και τιμής των εργατικών αγώνων και θυσιών, αλλά εφαλτήριο πάλης και αντίστασης απέναντι στα αντεργατικά μέτρα των κυρίαρχων.

Όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν κράτος, κόμματα και αφεντικά στην κύπρο ότι η κρίση δεν μας έχει επηρεάσει, η προπαγάνδα τους και η εικόνα της ψεύτικης ευημερίας που μας πουλάνε, γκρεμίζεται μπροστά στη σκληρή πραγματικότητα.

Η υποτιθέμενη αριστερή κυβέρνηση που δήθεν υπερασπίζεται τα εργατικά συμφέροντα, μας έχει

φέρει στο μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας και ακρίβειας, ενώ φορτώνει συνεχώς φόρους τον λαό, τη ίδια ώρα που χαρίζει δις σε τράπεζες και εκατομμύρια σε ξενοδόχους και κεφαλαιοκράτες.

Από τη άλλη η αντιπολίτευση ακόμα πιο αντιδραστική και επιθετική απέναντι στους εργαζoμένους, απαιτεί να πληρώσουν αυτοί τα ελλείματα, πιέζοντας συνεχώς για μειώσεις μισθών και ιδιωτικοποιήσεις. Μάλιστα στη βουλή έχουν καταψηφίσει και αποτρέψει έτσι, τη εφαρμογή μέτρων ακόμα και ελάχιστης φορολόγησης του πλούτου όταν το επιχείρησε η κυβέρνηση.

Οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να περιμένουν τίποτα ούτε από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις, καθώς ο ολοκληρωτικός έλεγχος τους από τις κομματικές γραφειοκρατίες, τις έχουν μετατρέψει σε κομματικά όργανα όπου οι βολεμένες ηγεσίες προωθούν τον πελατειακό και ξεπουλημένο διαχειριστικό συνδικαλισμό, που συνήθως συμβιβάζεται ή ακόμα και ταυτίζεται με τα εργοδοτικά συμφέροντα. Ενίοτε αυτός ο συνδικαλισμός παίρνει και χαρακτήρα κυβερνητικό, υποτασσόμενος πλήρως στην κρατική πολιτική, ανάλογα με το ποιο ή ποια κόμματα βρίσκονται στην κυβέρνηση (σήμερα αυτό τον ρόλο έχει η πεό, αύριο μπορεί να τον έχει ξανά η σεκ όπως και παλιότερα και πάει λέγοντας)

Σήμερα η κυβέρνηση μαζί με τις δυνάμεις του κεφαλαίου και με τη συναίνεση της αντιπολίτευσης, έχουν βάλει στο στόχαστρο τους εργαζόμενους στον δημόσιο τομέα εξαγγέλοντας μειώσεις μισθών και απολύσεις. Στα πλαίσια αυτά γίνεται μια προσπάθεια να ενοχοποιηθούν αυτοί για τη κρίση παρουσιάζοντας τους ως προνομιούχους ώστε να περάσει ανώδυνα η πολιτική της κυβέρνησης. Οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα (που ασφαλώς πολλοί είναι σε χειρότερη κατάσταση) δεν πρέπει να ξεγελιούνται από αυτή τη προπαγάνδα. Αν γίνουν μειώσεις στο δημόσιο τα λεφτά δε θα πάνε ούτε στη παιδεία ή την υγεία, ούτε σε συντάξεις ή ασφαλίσεις αλλά για να πληρωθούν υπέρογκα τοκοχρεολύσια στις τράπεζες!

Κανένας εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα δε θα κερδίσει κάτιαν κοπούν οι μισθοί στο δημόσιο. Οι εργαζόμενοι όπου κι αν δουλεύουν, έχουν να κερδίσουν μόνο αν ενωθούν ενάντια σε αυτούς που θέλουν να τους ισοπεδώσουν.

Επίσης πρέπει να πέσει στο κενό η μεθοδευμένη προσπάθεια οργανώσεων της άκρας δεξιάς σε συνεργασία και με διάφορα κόμματα, να στοχοποιηθούν οι μετανάστες ως υπεύθυνοι για τη ανεργία και εγκληματικότητα, με αποτέλεσμα να υπάρχει έξαρση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας με επιθέσεις εναντίων των μεταναστών από νεοφασίστες όπως έγινε στη λάρνακα. Όλα αυτά γίνονται για να αποπροσανατολιστεί ο κόσμος και αντί να αντιδράσει απέναντι στις πολιτικές κυβέρνησης και ευρωπαικής ένωσης, να στραφεί ενάντια στο πιο καταπιεσμένο και εξαθλιωμένο κομμάτι της εργατικής τάξης, που είναι οι μετανάστες. Κύπριοι και ξένοι εργάτες πρέπει να παλέψουν μαζί για ίσα δικαιώματα και κατακτήσεις, η ενότητα είναι ο μόνος τρόπος να έχουν αντίκρυσμα οι αγώνες τους.

Όλοι μαζί οι εργαζόμενοι πρέπει να γυρίσουν την πλάτη σε όλους αυτούς που τους εκμεταλλεύονται και να πάρουν τη κατάσταση στα χέρια τους, να αυτοοργανωθούν παλεύοντας για τις ανάγκες τους. Για να γίνει αυτό πρέπει να δημιουργηθούν σωματεία βάσης που θα λειτουργούν αμεσοδημοκρατικά με γενικές συνελεύσεις και θα έχουν ταξική σύνθεση, δε θα έχουν θέση εκεί κομματικά στελέχη ή αφεντικά. Σωματεία που δε θα προωθούν μόνο αιτήματα για τον κλάδο τους αλλά θα αποτελούν διαφωτιστικό όργανο για τη πολιτική και κοινωνική αυτομόρφωση των μελών τους.

Μπορούμε να περάσουμε στη αντεπίθεση, να νκήσουμε. Δεν έχουμε ανάγκη από κανένα, μόνο τις δικές μας δυνάμεις και τη αλληλεγγύη μεταξύ μας. Χωρίς αφεντικό, χωρίς αρχηγό, χωρίς γραφειοκράτη, χωρίς θεσμικό συνδικαλιστή που μας πουλά και μας αγοράζει, χωρίς όλους αυτούς, η κοινωνία μπορεί να μεταμορφώσει τον ίδιο της τον εαυτό σε μια νέα κατάσταση όπου θα εκλείψει η εκμετάλλευση και

καταπίεση, θα αναβλύσει η ελευθερία σε όλα τα επίπεδα.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΑΒΒΑΤΟ 30 ΑΠΡΙΛΙΟΥ

ΣΤΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΩΡΑ 10:00

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΤΑΞΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Κάψτε τις βάσεις του θαΝΑΤΟυ

2011-04-15T15:36:00.000-07:00

από: Θύρα 9

Τη περασμένη Δευτέρα στον αγώνα φούτσαλ της ομάδας μας, είχαμε ακόμα μια γηπεδική δράση με ιδεολογικό και κοινωνικό χαρακτήρα. Με τη δράση μας σε αυτό τον τομέα, προσπαθούμε όχι μόνο να προβάλουμε στοιχεία της ιδεολογίας μας, αλλά και να τοποθετούμαστε πάνω σε διάφορα κοινωνικά ζητήματα τοπικού ή διεθνούς χαρακτήρα. Συγκεκριμένα αυτή τη φορά επιλέξαμε να ασχοληθούμε με το θέμα των βρετανικών και νατοικών βάσεων στην Κύπρο. Έτσι αναρτήσαμε πανό με το μήνυμα κάψτε τις βάσεις του θανάτου.

Το θέμα αυτό δεν το επιλέξαμε τυχαία, ούτε το θυμηθήκαμε ξαφνικά. Είναι ένα εξαιρετικά επίκαιρο ζήτημα, καθώς σήμερα που βρίσκεται σε εξέλιξη η ιμπεριαλιστική πολεμική επέμβαση των νατοικών στην λιβύη, οι βάσεις στην Κύπρο χρησιμοποιούνται ως ορμητήριο επιδρομικών ενεργειών σε βάρος του λαού της λιβύης. Με αυτό τον τρόπο θέλαμε να εκφράσουμε τη αγανάκτηση μας, όχι μόνο για τη υποκρισία των ιμπεριαλιστών του νάτο, που για ακόμα μια φορά δολοφονούν άμαχο πληθυσμό για να τον απαλλάξουν δήθεν από ένα δικτάτορα(με προφανή σκοπό βεβαίως να ελέγξουν τη πολιτική και οικονομική κατάσταση της χώρας βλέπε πετρέλαια) αλλά και για τη υποκρισία των πολιτικών της χώρας μας και των ακόλουθων τους, που εκφράζουν δήθεν τη ανησυχία τους για ότι γίνεται αλλά δεν τολμούν να αντιδράσουν ενάντια στις βάσεις. Ενδεικτικό είναι το ότι δεν έχει πραγματοποιηθεί καμιά εκδήλωση διαμαρτυρίας από κανένα οργανωμένο σύνολο παρόλο που όλοι εκφράζουν τη αντίθεση τους!

Εμείς σαν ΘΥΡΑ9 με αυτό το μήνυμα θέλαμε να εκφράσουμε τη αντίθεση μας όχι μόνο για τον ρόλο των βάσεων στη σημερινή συγκυρία, αλλά και γενικότερα για τη παρουσία τους εδώ και πως πρέπει να υπάρχει να υπάρχει συνεχής αγώνας και μαζικές κινητοποιήσεις ακόμα και με συγκρουσιακά χαρακτηριστικά, μέχρι να ξεκουμπιστούν από δω. Πρέπει να πάρουν επιτέλους το μήνυμα με κάθε τρόπο ότι είναι ανεπιθύμητοι εδώ.

Λυπούμαστε να παρατηρήσουμε ότι η Αριστερά παρόλο που για πολλά χρόνια ήταν στη πρώτη γραμμή του αγώνα ενάντια στις βάσεις(και το νάτο), τα τελευταία χρόνια εμφανίζει μια ατολμία και υποχωρητικότητα σε σημείο που να συμβιβάζεται σήμερα με τα βρετανικά συμφέροντα. Χαρακτηριστικές οι δηλώσεις πρόσφατα του προέδρου της δημοκρατίας ότι οι βάσεις είναι «αναπόσπαστο τμήμα της εγκαθίδρυσης της Κύπρου και ένα πρόβλημα που θα λυθεί από τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας...

Από τη άλλη διάφορα εθνικιστικά στοιχεία προσπαθούν τα τελευταία χρόνια με σπασμωδικές κινήσεις και μεμονωμένες ελάχιστες κινητοποιήσεις, να εκφράσουν μια δήθεν αγωνιστικότητα στο θέμα αυτό προσδίδοντας τα δικά τους χαρακτηριστικά. Δεν μπορούν όμως να πείσουν για τις προθέσεις τους ούτε να εκφράσουν τη θέληση του λαού, γιατί ακριβώς η αντιδραστική και φασιστική τους ιδεολογία δείχνει ότι κι αυτοί εκφράζουν μια υποκριτική αντίθεση στη παρουσία των βάσεων, καθώς δεν υποστηρίζουν τη ανεξαρτησία της Κύπρου, ούτε τη πάλη για αποστρατικοποίηση της.
Η αντίθεση τους δεν οφείλεται στον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα των βάσεων,(εξάλλου είναι κι αυτοί υποστηρικτές του νάτο και θέλουν όπως και όλα τα κόμματα πλην αριστεράς, να μπούμε και στον συναιτερισμό για τη ειρήνη που είναι προθάλαμος του νάτο ) αλλά εδράζεται μόνο στο στοιχείο ότι δεν είναι ελληνικός στρατός!

Η δική μας αντίληψη είναι ότι πρέπει να υπάρχει ένα μαζικό κοινωνικό κίνημα με παλλαικά χαρακτηριστικά που να απαιτήσει με κάθε τρόπο να φύγουν οι βάσεις και το νάτο από τη Κύπρο, είτε αυτός λέγεται βρετανικός, είτε τουρκικός, είτε ελληνικός στρατός. Ας ξαναζωντανέψουμε εκείνες τις άγριες νύχτες στα οδοφράγματα ενάντια στις βάσεις στο ακρωτήρι πριν λίγα χρόνια, ας ανάψουμε ξανά τη σπίθα που θα γίνει φλόγα αντίστασης όπως εκείνες οι νύχτες με τις δεκάδες μολότοφ να πέφτουν βροχή ενάντια στις βάσεις.

ΔΕΝ ΣΑΣ ΘΕΛΕΙ Ο ΛΑΟΣ ΠΑΡΤΕ ΤΙΣ ΒΑΣΕΙΣ ΣΑΣ ΚΑΙ ΜΠΡΟΣ

ΣΙΚΑΓΟ 1886: ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΣ

2011-04-13T00:27:00.000-07:00

Για καλύτερη ανάγνωση του κειμένου στο βίντεο μεγαλώστε την οθόνη.

1 Μάη 1886, Σικάγο

Οι ρίζες της Πρωτομαγιάς

WALTER CRANE, "The Vampire", 1885.

Ο κοιμισμένος εργάτης, που απομιζιέται από το βαμπίρ του καπιταλισμού,

ετοιμάζεται να ξυπνήσει από την αγγελική φιγούρα του Σοσιαλισμού.

Το 1887 τέσσερις αναρχικοί του Σικάγου εκτελέσθηκαν. Ένας Πέμπτος εξαπάτησε το δήμιο αυτοκτονώντας στη φυλακή. Τρεις ακόμη θα περνούσαν 6 χρόνια στη φυλακή μέχρι που πήραν χάρη από τον κυβερνήτη Altgeld που είπε ότι η δίκη που τους καταδίκασε χαρακτηρίστηκε από "υστερία, ένα τσούρμο ενόρκους και έναν προκατειλημμένο δικαστή". Το κράτος είχε, σύμφωνα με τα λόγια της δίωξης, θέσει την "Αναρχία … σε δίκη" και ήλπιζε ότι οι θάνατοί τους θα ήταν επίσης ο θάνατος της αναρχικής ιδέας.

Οι αναρχικοί ήταν οργανωτές συνδικάτων και η Πρωτομαγιά έγινε διεθνής ημέρα εργαζομένων για να θυμίζει τη θυσία τους. Καταδικάστηκαν με ψεύτικες κατηγορίες για τη ρίψη μιας βόμβας στην εισβολή της αστυνομίας σε μια διαδήλωση στο Σικάγο. Η διαδήλωση αυτή ήταν τμήμα απεργίας με αίτημα το 8ωρο, στην οποία συμμετείχαν 400.000 εργάτες του Σικάγου και ξεκίνησε την 1η Μάη του 1886.

Η αναρχική ιδέα δεν πέθανε στο Σικάγο το 1887. Σήμερα εμπνέει ένα νέο κύμα του αγώνα ενάντια στον παγκόσμιο καπιταλισμό. Ενώσου σε αυτόν τον αγώνα.

Πρωτομαγιά, Παρίσι 2000 με το αναρχικό συνδικάτο CNT

Ανεξάρτητη Πρωτομαγιά, Κύπρος 2007, πανό Αυτόνομης Δράσης Αντιεξουσιαστών

Οι αναρχικές ρίζες της Πρωτομαγιάς

Τους μήνες πριν από αυτή την ημερομηνία χιλιάδες εργάτες συμμετείχαν στον αγώνα για μικρότερο ωράριο. Ειδικευμένοι και ανειδίκευτοι, μαύροι και άσπροι, άνδρες και γυναίκες, ντόπιοι και μετανάστες όλοι ενώθηκαν.

Σικάγο

Στο Σικάγο μόνο, 400.000 συμμετείχαν στην απεργία. Μια εφημερίδα της πόλης ανέφερε ότι «καθόλου καπνός δεν έβγαινε από τις ψηλές καπνοδόχους των εργοστασίων και των μύλων, και τα πράγματα είχαν σαββατιάτικη μορφή». Αυτό ήταν το κύριο κέντρο της αναταραχής, και εδώ οι αναρχικοί ήταν στην πρώτη γραμμή του εργατικού κινήματος. Σε ένα μεγάλο βαθμό, λόγω των δραστηριοτήτων τους το Σικάγο έγινε ένα σημαντικό συνδικαλιστικό κέντρο και είχε τη μεγαλύτερη συμβολή στο κίνημα του 8ωρου.

Όταν την Πρωτομαγιά του 1886, οι απεργίες για το 8ωρο συντάρασσαν τη πόλη, το μισό του εργατικού δυναμικού στο McCormick Harvester Co. μπήκε στον αγώνα. Δύο μέρες αργότερα μια μαζική συγκέντρωση πραγματοποιήθηκε από 6.000 μέλη του «Σωματείου lumber shovers» που είχε μπει στον αγώνα επίσης. Η συγκέντρωση οργάνωθηκε μόνο σε ένα τμήμα από τις εγκαταστάσεις McCormick και αποτελούνταν από περίπου 500 απεργούς.

Οι εργαζόμενοι άκουσαν μια ομιλία από τον αναρχικό August Spies, από τον οποίο ζητήθηκε να απευθυνθεί στη συγκέντρωση από την Κεντρική Ένωση Εργατών. Ενώ ο Spies μιλούσε, καλώντας τους εργάτες να σταθούν μαζί και να μην παραδοθούν στους εργοδότες, οι απεργοσπάστες άρχισαν να απομακρύνονται από τις εγκαταστάσεις McCormick.

Οι απεργοί, βοηθούμενοι από τους «lumber shovers» βγήκαν στο δρόμο και ανάγκασαν τους απεργοσπάστες να γυρίσουν πίσω στο εργοστάσιο. Ξαφνικά μια δύναμη 200 αστυνομικών έφτασε και, χωρίς καμιά προειδοποίηση, επιτέθηκε στο πλήθος με γκλοπς και περίστροφα. Σκότωσαν τουλάχιστον έναν απεργό, τραυμάτισαν σοβαρά άλλους πέντε ή έξι και τραυμάτισαν έναν απροσδιόριστο αριθμό.

Σοκαρισμένος από τις βίαιες επιθέσεις στις οποίες ήταν αυτόπτης μάρτυρας, ο Spies πήγε στα γραφεία της Arbeiter - Zeitung (μια καθημερινή αναρχική εφημερίδα για τους Γερμανούς μετανάστες εργάτες) και συνέταξε ένα κείμενο καλώντας τους εργαζομένους του Σικάγου να παρευρεθούν σε μια συνάντηση διαμαρτυρίας την επόμενη νύχτα.

Η συνάντηση διαμαρτυρίας πραγματοποιήθηκε στο Haymarket Square και συντονίστηκε από τον Spies και δύο άλλους δραστήριους αναρχικούς στο συνδικαλιστικό κίνημα, τον Albert Parsons και τον Samuel Fielden.

Η επίθεση της αστυνομίας

Κατά τη διάρκεια των ομιλιών το πλήθος ήταν ειρηνικό. Ο δήμαρχος Carter Harrison, που ήταν παρών από την αρχή της συγκέντρωσης, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «τίποτα δεν έμοιαζε να είναι πιθανό να συμβεί, που να απαιτήσει την παρέμβαση της αστυνομίας». Ενημέρωσε τον καπετάνιο της αστυνομίας John Bonfield για αυτό και πρότεινε να σταλεί στο σπίτι της η μεγάλη δύναμη εφέδρων της αστυνομίας που περίμεναν στο αστυνομικό τμήμα.

Ήταν κοντά στις δέκα το βράδυ όταν ο Fielden έκλεινε τη συνάντηση. Έβρεχε δυνατά και περίπου 200 άνθρωποι είχαν παραμείνει στη πλατεία. Ξαφνικά μια αστυνομική δύναμη 180 ατόμων, διευθυνόμενη από τον Bonfield, εισέβαλε και διέταξε τους ανθρώπους να διασκορπιστούν αμέσως. Ο Fielden διαμαρτυρήθηκε λέγοντας «είμαστε ειρηνικοί».

Βόμβα

Εκείνη τη στιγμή μια βόμβα ρίχτηκε στις τάξεις της αστυνομίας. Σκότωσε έναν, τραυμάτισε θανάσιμα έξι ακόμη και τραυμάτισε περίπου εβδομήντα άλλους. Η αστυνομία άνοιξε πυρ στους παρεβρισκόμενους. Πόσοι ακριβώς πληγώθηκαν ή σκοτώθηκαν από τις σφαίρες της αστυνομίας δεν εξακριβώθηκε ποτέ.

Η κυριαρχία του τρόμου πέρασε πέρα από το Σικάγο. Ο τύπος και οι ιεροκήρυκες καλούσαν για εκδίκηση, επιμένοντας ότι η βόμβα ήταν «δουλειά» των σοσιαλιστών και των αναρχικών. Οι αίθουσες συνεδριάσεων, τα γραφεία των ενώσεων, οι έντυπες εργασίες και ιδιωτικά σπίτια δέχτηκαν επίθεση. Όλοι οι γνωστοί σοσιαλιστές και αναρχικοί συνελήφθησαν. Ακόμη και πολλοί ανίδεοι για το νόημα του σοσιαλισμού και του αναρχισμού συλλήφθηκαν και βασανίστηκαν. «Κάντε τις επιδρομές πρώτα και κοιτάξτε το νόμο μετά» ήταν η δημόσια δήλωση του Julius Grinnell, κρατικού πληρεξούσιου.

Δίκη

Τελικά οκτώ άτομα δικάστηκαν ως «συμμέτοχοι σε φόνο». Ήταν ο Spies, ο Fielden, ο Parsons, και πέντε άλλοι αναρχικοί που είχαν επιρροή στο εργατικό κίνημα, ο Adolph Fischer, ο George Engel, ο Michael Schwab, ο Louis Lingg και ο Oscar Neebe.

Η δίκη άρχισε στις 21 Ιουνίου 1886 στο ποινικό δικαστήριο της περιοχής Cooke. Οι υποψήφιοι για το σώμα των ενόρκων δεν επιλέχτηκαν με το συνηθισμένο τρόπο της κλήρωσης ονομάτων από ένα κιβώτιο. Σε αυτήν την περίπτωση ένας ειδικός δικαστικός κλητήρας, που ορίστηκε από τον κρατικό πληρεξούσιο Grinnell, διορίστηκε από το δικαστήριο να επιλέξει τους υποψηφίους. Στην υπεράσπιση δεν επιτράπηκε να παρουσιάσει στοιχεία ότι ο ειδικός δικαστικός κλητήρας είχε δημόσια υποστηρίξει ότι «Διευθύνω αυτή την περίπτωση και ξέρω τι πρόκειται να κάνω. Αυτοί οι συνεργάτες πρόκειται να κρεμαστούν τόσο σίγουρα όσο ο θάνατος».

Εξαρτημένο σώμα ενόρκων

Η τελική σύνθεση του σώματος των ενόρκων ήταν αστεία: αποτελούνταν από επιχειρηματίες, τους υπαλλήλους τους και έναν συγγενή ενός από τους νεκρούς αστυνομικούς. Καμία απόδειξη δεν προσφέρθηκε από το κράτος ότι οποιοδήποτε από τα οκτώ άτομα που βρίσκονταν ενώπιον του δικαστηρίου είχε ρίξει τη βόμβα, ήταν συνδεμένο με τη ρίψη της, ή είχε ποτέ εγκρίνει τέτοιες ενέργειες. Στην πραγματικότητα, μόνο τρεις από τους οκτώ ήταν στο Haymarket Square εκείνο το βράδυ.

Κανένα στοιχείο δεν προσφέρθηκε ότι οποιοσδήποτε από τους ομιλητές είχαν υποκινήσει τη βία, μάλιστα στη κατάθεσή του στη ο δήμαρχος Harrison περιέγραψε τις ομιλίες σαν «μαλακές (tame)». Καμία απόδειξη δεν προσφέρθηκε πως οποιαδήποτε βίαιη ενέργεια ήταν προγραμματισμένη. Στην πραγματικότητα, ο Parsons είχε φέρει τα δύο μικρά παιδιά του στη συγκέντρωση.

Καταδικάζονται

Το ότι οι οκτώ δικάζονταν για τις αναρχικές πεποιθήσεις τους και τις συνδικαλιστικές δραστηριότητες τους ήταν σαφές απ' την αρχή. Η δίκη έκλεισε όπως είχε ανοίξει, όπως βεβαιώνεται από τα λόγια της κατακλείδας ομιλίας του κρατικού πληρεξούσιου Grinnell στους ένορκους. «Ο νόμος δικάζεται. Η αναρχία δικάζεται. Αυτά τα άτομα έχουν επιλεχτεί, έχουν διαλεχτεί από το Ορκωτό Δικαστήριο, και κατηγορούνται επειδή ήταν ηγέτες. Δεν υπάρχουν άλλοι ένοχοι παρά οι χιλιάδες που τα ακολουθούν. Κύριοι του σώματος ενόρκων: καταδικάστε αυτά τα άτομα, κάντε τα παράδειγμα για αυτούς, κρεμάστε τους και σώζεται τους θεσμούς μας, τη κοινωνία μας.»

Στις 19 Αυγούστου εφτά από τους κατηγορούμενους καταδικάστηκαν σε θάνατο, και ο Neebe σε 15 χρόνια φυλακή. Μετά από μια μαζική διεθνή εκστρατεία για την απελευθέρωσή τους, το κράτος «συμβιβάστηκε» και μετέτρεψε τις ποινές των Schwab και Fielden σε ισόβια φυλάκιση. Ο Lingg εξαπάτησε το δήμιο αυτοκτονώντας στο κελί του την ημέρα πριν από τις εκτελέσεις. Στις 11 Νοεμβρίου 1887 οι Parsons, Engel, Spies και Fischer κρεμάστηκαν.

Παίρνουν χάρη

600.000 εργάτες βγήκαν στο δρόμο για την κηδεία τους. Η εκστρατεία για την απελευθέρωση των Neebe, Schwab και Fielden συνεχίστηκε.

Στις 26 Ιουνίου 1893 ο κυβερνήτης Altgeld τους απελευθέρωσε. Ξεκαθάρισε ότι δεν έδωσε τη χάρη επειδή πίστευε ότι τα άτομα είχαν υποφέρει αρκετά, αλλά επειδή ήταν αθώα για το έγκλημα για το οποίο είχαν δικαστεί. Αυτοί και οι κρεμασμένοι ήταν τα θύματα της «υστερίας, ενός τσούρμου ενόρκων και ενός προκατειλημμένου δικαστή».

Οι αρχές θεωρούσαν κατά την διάρκεια της δίκης ότι μια τέτοια δίωξη θα έσπαζε τη ραχοκοκαλιά του κινήματος για το 8ωρο. Πράγματι, αργότερα ήρθαν στο φως στοιχεία ότι η βόμβα ίσως είχε ριχτεί από έναν πράκτορα της αστυνομίας που εργάζονταν για τον καπετάνιο Bonfield, σαν μέρος μιας συνωμοσίας στην οποία ήταν μπλεγμένοι ορισμένοι ατσάλινοι προϊστάμενοι για να δυσφημήσει το εργατικό κίνημα.

Όταν ο Spies απευθύνθηκε στο δικαστήριο μετά τη καταδίκη του σε θάνατο, ήταν βέβαιος ότι αυτή η συνωμοσία δεν θα πετύχαινε. «Εάν νομίζεται ότι με το να μας κρεμάσετε μπορείτε να πατάξετε το εργατικό κίνημα... το κίνημα από το οποίο τα καταπιεσμένα εκατομμύρια, τα εκατομμύρια που μοχθούν στη δυστυχία και τη στέρηση, περιμένουν τη σωτηρία - εάν αυτή είναι η άποψή σας, τότε κρεμάστε μας! Εδώ θα τσαλαπατήσετε έναν σπινθήρα, αλλά εκεί και εκεί, πίσω σας - και μπροστά σας, και παντού, οι φλόγες καίνε. Είναι μια κρυφή πυρκαγιά. Δεν μπορείτε να τη σβήσετε.»

Επαναστατική πολιτική

Πάνω από έναν αιώνα μετά από εκείνη την πρώτη Πρωτομαγιάτικη διαμαρτυρία στο Σικάγο, πού είμαστε; Περιφερόμαστε στη πόλη με τα εμβλήματα του σωματίου μας - για τη μοναδική μέρα της χρονιάς που μπορούμε να τα βγάλουμε έξω από τα γραφεία μας. Κατόπιν στεκόμαστε ακούγοντας βαρετούς (και συνήθως φοβερά ανούσιες) ομιλίες από τους εξίσου βαρετούς γραφειοκράτες του σωματίου. Πρέπει να υπενθυμίζουμε στους εαυτούς μας ότι η Πρωτομαγιά ήταν μία μέρα την οποία οι εργαζόμενοι σε όλο τον κόσμο έδειξαν τη δύναμή τους, διακήρυξαν τα ιδανικά τους και γιόρτασαν τις επιτυχίες τους.

Είναι σημαντικό ότι «μια φορά κι έναν καιρό» ήταν έτσι. Μπορούμε να το κάνουμε πάλι. Χρειαζόμαστε ανεξάρτητη εργατική πολιτική. Καμία συνεργασία με την κυβέρνηση και τους προϊσταμένους. Αληθινή αλληλεγγύη με τους συντρόφους εργαζόμενους στον αγώνα, όχι συντεχνιακές απόψεις με παρωπίδες. Χρειαζόμαστε ακόμη μια περαιτέρω μείωση των ωρών απασχόλησης, χωρίς μείωση μισθών, για να δημιουργήσουμε εργασία για τους ανέργους.

Χρειαζόμαστε επαναστατική πολιτική. Αυτό σημαίνει πολιτική που μπορεί να μας οδηγήσει προς έναν γνήσιο σοσιαλισμό όπου η ελευθερία δεν ξέρει κανένα όριο εκτός από την μη παρεμπόδιση της ελευθερίας των άλλων. Έναν σοσιαλισμό που είναι βασισμένος στη πραγματική δημοκρατία - όχι την τωρινή επίφαση δημοκρατίας όπου μπορούμε να επιλέξουμε κάποιους από τους κυβερνήτες μας, αλλά δεν μπορούμε να επιλέξουμε να είμαστε χωρίς κυβερνήτες. Μια πραγματική δημοκρατία όπου ο καθένας που επηρεάζεται από μια απόφαση θα έχει την ευκαιρία να έχει το λόγο για τη λήψη εκείνης της απόφασης. Μια δημοκρατία του αποτελεσματικά συντονισμένου εργασιακού χώρου και των κοινοτικών συμβουλίων. Μια κοινωνία όπου η παραγωγή είναι για να ικανοποιεί τις ανάγκες, και όχι για να αποκτήσουν κέρδη οι λίγοι προνομιούχοι. Αναρχισμός.

«Θα έρθει η μέρα που η σιωπή μας θα είναι πιο δυνατή από τις φωνές που καταπνίγεται σήμερα»

Το μνημείο στους μάρτυρες του Σικάγου έχει το παραπάνω κείμενο σαν επιγραφή στη βάση του. Οι μάρτυρες του Σικάγου κατάλαβαν ότι παρόλο που το κράτος έβαλε την «Αναρχία… σε δίκη» οι θάνατοί τους δεν θα γίνονταν επίσης ο θάνατος της αναρχικής ιδέας.

Σήμερα το αναρχικό κίνημα είναι πιο εκτεταμένο γεωγραφικά από οποιαδήποτε άλλη στιγμή στην ιστορία. Η Πρωτομαγιά έχει γίνει μια ώρα όχι μόνο για να θυμόμαστε τους μάρτυρες του Σικάγου αλλά επίσης για να προωθούμε την επίθεση ενάντια στον καπιταλισμό.

Πάρε μέρος σε αυτόν τον αγώνα.

Πολλοί άνθρωποι δεν ξέρουν γιατί η Πρωτομαγιά έγινε Διεθνής Ημέρα Εργαζομένων και γιατί πρέπει ακόμα να τη γιορτάζουμε. Όλα άρχισαν πριν από έναν αιώνα όταν η Αμερικανική Ομοσπονδία Εργαζομένων ενέκρινε ένα ιστορικό ψήφισμα που διακήρυξε ότι «οκτώ ώρες θα αποτελούν τη νόμιμη εργασία μιας ημέρας από την 1η Μαΐου 1886 και μετά».

Αίγυπτος 2011: «Χαρτογραφώντας δρόμους που ανοίγονται»

2011-04-11T12:42:00.000-07:00

Oι πρόσφατες εξεγέρσεις στην Αίγυπτο έρχονται να προστεθούν ώς ένα ακόμη επεισόδιο στην μακρά σειρά αναταραχών που παίρνουν θέση το τελευταίο χρονικό διάστημα ανά το παγκόσμιο.Επισήμως ανακοινώθηκε εν μέσω πανηγυρισμών ότι ο κύκλος της εξέγερσης έχει κλείσει, με το ανώτατο επιτελείο στρατού να διατάζει την εκκένωση της πλατείας από τους εναπομείναντες διαδηλωτές και να διαβεβαιώνει ότι η εξουσία θα περάσει στα χέρια των πολιτικών. Η παρούσα ανάλυση επιθυμεί να αποφύγει την καθόλα προβλεπόμενη συζήτηση περί επιτυχίας ή αποτυχίας της εξέγερσης, ανίχνευσης των πολιτικο-κοινωνικο-οικονιμικών δεδομένων που οδήγησαν σε αυτή, θεωρώντας πως έτσι παρασύρεται το ενδιαφέρον πρός μια διηγηματικού τύπου λησμόνηση γεγονότων που ανήκουν οριστικά πλέον στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Αντί αυτού προτείνει την εξέταση συγκεκριμένων στρατηγικών κινήσεων και πρακτικών που ακολούθησε το Αιγυπτιακό κράτος για να καταστείλει την αντίσταση των εξεγερμένων και να διασφαλίσει το μονοπώλιο του στην εξουσία. Από την αντίθετη σκοπιά, αυτή των εξεγερμένων, θα γίνει μια προσπάθεια αποκρυπτογράφησης των πολεμικών πρακτικών που ακολούθησε το Αιγυπτιακό κίνημα ακριβώς για να καταδειχτεί η σημαντικότητα αυτού του επεισοδίου και οι προοπτικές που αυτό ανοίγει για την συνέχιση και εξέλιξη του αγώνα. Γιατί μόνο μέσω μιας στρατηγικής ανασκόπησης της ιστορίας, μιας εξέτασης των κοινωνικών συγκρούσεων που παίρνουν θέση στο εδώ και τώρα θα είμαστε σε θέση να καταλάβουμε την βαρύτητα ενός εξεγερσιακού συμβάντος «… όπου οι αντίπαλοι έρχονται αντιμέτωποι ενώπιος ενωπίω, όπου ο ένας κερδίζει και ο άλλος χάνει με την έννοια του επεισοδίου.1»

Στην Αλεξάνδρεια και μπροστά από το κοινοβούλιο και τα πρωθυπουργικά γραφεία στό Καϊρο αγανακτισμένοι πολίτες επιχειρούν να αυτοπυρποληθούν, ακολουθώντας κατ’ αντιστοιχίαν το παράδειγμα που σηματοδότησε την έκρηξη της εξέγερσης στην Τυνησία. Στις 25 Ιανουαρίου,μέρα εθνικής γιορτής της αστυνομίας, το αιγυπτιακό κράτος ανακοινώνει ότι οι αυτοπυρπολήσεις είχαν καθαρά προσωπικά ελατήρια, μια καθόλα γνωστή εξουσιαστική πρακτική που σκοπό έχει να προλάβει την έκρηξη της κοινωνικής οργής. «Η μέρα οργής» όπως βαφτίστηκε από τους εξεγερμένους η τρίτη 25 Γενάρη συγκεντρώνει πρωτοφανή αριθμό κόσμου στούς δρόμους που κατευθύνεται με εχθρικές διαθέσεις πρός τα γραφεία του κυβερνώντος Εθνικού Δημοκρατικού Κόμματος, το Υπουργείο Εξωτερικών και το κτήριο της Εθνικής Τηλεόρασης. Το κάλεσμα για κάθοδο στους δρόμους γίνεται μέσω διαδικτύου και κυρίως μέσω της ιστοσελίδας του ξυλοκοπημένου μέχρι θανάτου από την αστυνομία Khaled Said2.

Αξίζει εδώ να δώσουμε σημασία στον ρόλο που διαδραμάτισε το διαδίκτυο ώς μέσο συντονισμού και οργάνωσης των δράσεων που εξελίχθησαν. Η χρησιμοποίηση του διαδικτύου ως εργαλείο στα χέρια των εξεγερμένων δεν αποτελεί είδηση η κάτι τελοσπάντων νέο. Ο ελληνικός δεκέμβρης κατέδειξε πόσο δραστικά μπορεί να λειτουργήσει αυτό το μέσο στα χέρια των εξεγερμενων. Η χρησιμοποίηση του internet τοτε ως διαυλου επικοινωνιας και συντονισμου κινησεων μεταξυ ατομικοτητων και συλλογικοτητων προσεδειδε στον αγωνα μια πρωτοφανη δυναμικη, εκθετωντας την ανυμπορια των κατασταλτικων μηχανισμων να παρεμβουν και να αποτρεψουν τον κινδυνο. Ο απο κοινού συντονισμός μαθητών λυκείου να εξαπολύσουν επίθεση εναντίων σαρανταπέντε αστυνομικών τμημάτων σέ όλη την Ελλάδα αποτελεί ώς εκ τούτου ένα ενδεικτικό παράδειγμα3.

Στήν Αίγυπτο το καθεστώς Μουμπάρακ επιδιδόμενο σέ ένα ρεσιτάλ απεγνωσμένων εποικοινωνιακών πρακτικών διακόπτει τήν παροχή ίντερνετ καθώς και τήν αποστολή μηνυμάτων μέσω κινητών τηλεφώνων θεωρώντας πώς έτσι θα εμποδίσει τους εξεγερμένους να αναλάβουν δράση. H επιλογή αυτή, στα πλαίσια της στρατηγικής μας ανάλυσης, εμφανώς προδίδει τήν δεινή θέση στήν οποία περιήλθε το κράτος, όμως πέρα απ’αυτό και κάτι άλλο. Φανερώνει τήν πραγματική ουσία του κράτους, που κάτω απο οποιαδήποτε συνθήκη ενεργεί με γνώμονα την διασφάλιση και διατήρηση τής κυριαρχίας του. Που παρ’όλη την διαρκή του τεχνολογική εξέλιξη σε όλες τις βαθμίδες ελέγχου και επιτήρησης, εύκολα υποκύπτει εν ώρα εκτάκτου ανάγκης, στην λογική της εξεύρεσης εύκολων και γρήγορων λύσεων πού θα το βγάλουν απ’ το αδιέξοδο.

Τα «διαδικτιακά» μέτρα αυτοπροστασίας και ασφάλειας που λήφθησαν σε αυτή την περίπτωση απο τους εξεγερμένους ουτώς ώστε να μήν περιέλθουν είς γνώσιν του καθεστώτος Μουμπάρακ τα σχέδια τούς , αποδυκνύουν για άλλη μια φορά ότι οί εξεγερμένοι βρίσκονται σέ διαρκή επαγρύπνηση αντιτάσσοντας σχέδια και στρατηγικές έναντι των κατά πολύ προβλεπόμενων σχεδίων του κράτους. Αποδυκνύει οτι η αντίσταση προηγείται, είναι ενα βήμα μπροστά από την εξουσία. Μηχανεύεται και συνεχώς εφευρίσκει τρόπους να υποσκάπτει το φαινομενικά «άβατο» της εξουσίας, το φαινομενικά απόρθητο μα πραγματιστικά ευάλωτο μηχανισμό ελέγχου και καταστολής.

Το καθεστώς Μουμπάρακ βλέποντας ότι η διακοπή του ίντερνετ λειτουργούσε μάλλον αποσυνθετικά για το Αιγυπτιακό κράτος αφού ολόκληρος ο κρατικός μηχανισμός βυθίζεται σε παράλυση, αναπόφευκτα περιορίζεται σε μιά στρατηγική επιλεκτικής παρακολούθησης, με το facebook και το twitter να θεωρούνται ανασφαλή πεδία διασταύρωσης πληροφοριών για τους εξεγερμένους.

Ένα εγχειρίδιο που κυκλοφορεί εκείνες τίς μέρες μεταξύ των εξεγερμένων μέ τίτλο «πώς να διαδηλώσετε έξυπνα» αμέσως προειδοποιεί πως οι πληροφορίες που εδώ παρέχονται μπορούν να διαδίδονται «ΜΟΝΟ μέσω mail, εκτύπωσης και φωτοτυπιών» καθώς οποιοδήποτε άλλο διάσημο μέσο διασταύρωσης πληροφοριών (facebook, twitter) παρακολουθείται4. Διαβάζωντας το κάποιος μπορει να αντλήσει χρησιμες πληροφοριες σχετικα με το πως να συμπεριφερθει σε μια διαδηλωση, πως να αμυνθει και ποτε να επιτεθει, αναλογα με την περισταση. Το ιντερνετ δηλαδη σε αυτη την περιπτωση λειτουργησε σαν αγωγος μεταδωσης τεχνογνωσιας και πρακτικων οργανωσης μεταξυ των εξεγερμενων.Τους εδωσε την ευκαιρια να ερθουν σε επαφή με διεθνη επαναστατικα κινηματα και κινηματικες πρακτικες αμεσης δρασης, μια ιδιαιτερα χρησιμη παρακαταθηκη για τους αγωνες του Αιγυπτιακου λαου που ερχονται.

Στις 28 Ιανουαρίου και ενώ οι συγκρούσεις μεταξύ εξεγερμένων και δυνάμεων ασφαλείας μαίνονται, φήμες φαίρνουν τον Μουμπάρακ να υποβάλλει δημόσια την παραίτηση του ενώπιον του Αιγυπτιακού λαού. Και ενώ η πλατεια Ταχρίρ κατακλίζεται από κόσμο έτοιμο να ακούσει τα χαρμόσυνα νέα της παραίτησης Μπουμπάρακ, ο ίδιος με ανακοίνωση του δηλώνει ότι το καθεστώς του θα παραμείνει στην εξουσία. Εγγυάται την ομαλή μετάβαση των πολιτικών εξουσιών μέσω ταχύρυθμων μεταρυθμίσεων και αλλαγών, αποτίοντας με την σειρά του ένα φόρο τιμής στούς νεκρούς των ταραχών. Θα ήταν κάπως αφελές να υποθέσουμε πως η εξαγγελία των μελλοντικών πολιτικών πλάνων του καθεστώτος Μουμπάρακ δεν έγινε υπό το πρίσμα ενός εκ προμελέτης στρατηγικού σχεδιασμού. Ενός σχεδιασμού που στόχο θά είχε να ανακόψει άμεσα την πορεία της εξέγερσης αντιτάσσοντας στην θέση της κάτι άλλο, εν δυνάμει ικανό να αντιστρέψει τους όρους του παιχνιδιού. Στιγμές μετά το δημόσιο ανακοινωθέν Μουμπάρακ ένα πληθος οπαδων του ομώνυμου καθεστώτος εμφανίζεται στους δρόμους ωσάν απο το πουθενά έτοιμο να αναμετρηθεί με τους εξεγερμένους για να αποκαταστήσει την τάξη και την νομιμότητα. Η πλατεία Ταχριρ μετατρεπεται σε πεδίο μάχης, αυτή την φορά όχι μεταξύ εξεγερμένων και αστυνομικών δυνάμεων αλλά μεταξύ εξεγερμένων και αντι-εξεγερμένων (για τους τελευταίους διαδίδεται οτι είναι στελέχη των μυστικών υπηρεσιών του Μουμπάρακ σε εντεταλμένη υπηρεσία) με τον στρατό να αναλαμβάνει καθήκοντα μεσάζοντα μεταξύ των δύο μετώπων.

Αυτό που κρατάμε σ’αυτή την φάση είναι η κίνηση αντιπερισπασμού που γίνεται απο πλευράς Μουμπάρακ που στόχο εχει να δώσει την εικόνα οτι η εξέγερση εχει σκορπίσει χάος και διχόνοια μεταξύ των Αιγυπτίων. Ότι στην πραγματικότητα η εξέγερση δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας εμφύλιος πόλεμος που αν δεν λήξει εδώ και τώρα θα έχει όλες εκείνες τις τραγικές συνέπειες που έχει ένα τέτοιο συμβάν, και πώς την ευθύνη γι’ αυτο θα την φέρουν βαρέως αυτοί που πρώτοι ξεσηκώθηκαν. Οί εξεγερμένοι.

Η στρατηγική αυτή ανάλυση καταπιάστηκε μόνο με μερικά ενδεικτικά στιγμιότυπα απο την Αιγυπτιακή εξέγερση. Υπάρχουν και πολλά άλλα που χρίζουν περαιτέρω διερεύνησης οπως για παράδειγμα ποιό ρόλο διαδραμάτεισε ο στρατός στο όλο παιχνίδι, ποιοί ήταν οι δικοί του στρατηγικοί στόχοι και αν αυτοί επιτεύχθησαν. Ή ποιος ηταν ο ρόλος της αντιπολίτευσης στο όλο παιχνίδι και αν επιχείρησε μέσω συγκεκριμένων στρατηγικων κινήσεων να επωφεληθεί πολιτικά από αυτή την εξέγερση.

Και κάτι τελευταίο το οποίο αξιζει εδώ να λεχθεί. Σύμφωνα με τον Αγκάμπεν:

«βεβηλώνω = αποδίδω εκ νέου στην κοινοχρηστία ο,τι είχε διαχωριστεί στη σφαίρα του ιερού5».

Η Αιγυπτιακη εξεγερση ακριβώς αποτελεσε ενα συμβάν ρήξης, μια βεβήλωση με την αγκαμπενική σημασία του όρου. Με την έννοια οτι διέρρηξε τους κοινωνικους-θρησκευτικους φραγμούς που ενυπήρχαν στην Αιγυπτιακή κοινωνία και είχαν βαθιά τις ρίζες τους μέσα στον χρόνο. Κοσμικοί Μουσουλμάνοι, Ισλαμιστές και Χριστιανοί παραμερίζοντας τις μεταξύ τους διαφορές, έδρασαν απο κοινού την ώρα της εξέγερσης αξιώνοντας αυτό που για χρόνια τώρα είχε διαχωριστεί στην σφαίρα του ιερού. Την αδιαμεσολάβητα και χωρίς όρους έκφραση της πολιτικής τους άποψης. Την άμεση και χωρίς όρους έξοδο του καθεστώτος Μουμπάρακ από τις ζωές τους.

Ανείπωτος

1 Φουκω Μ. 1978, Μεθοδολογια για την γνωση του κοσμου:πως να απαλλαχτουμε απο τον μαρξισμο σελ.199, Το ματι της εξουσιας, Εκδ. Βανιας

2 Χρονικα της Αιγυπτιακης εξεγερσης που χρησιμοποιηθηκαν για το παρον κειμενο: http://redblackplanet.squat.gr, http://gr.contrainfo.espiv.net/2011/02/01/egypt-i/,http://www.salata.tv/πολιτική-κοινωνία/αίγυπτος-το-χρονικό-μια-εξέγερσης, http://www.anarkismo.net/article/18672

3 Γαβριηλίδης Α.[GREEK RIOTS 2008:]-A MOBILE TIANANMEN σελ.15 στο The return of street politics? Essays on the December riots in Greece, The Hellenic Observatory LSE

4 Πως να διαδηλωσετε εξυπνα, http://rioter.info/2011/02/03/manual/

5 Αγκάμπεν G. 2008, Βεβηλώσεις ,Εκδ. Αγρα

ΑΔΕΣΠΟΤΟΙ ΛΕΜΕΣΟΥ

2011-04-11T12:27:00.000-07:00

ΚΑΛΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ !!!

http://adespotoisyntrofoi.wordpress.com/

Για την "Μαρίνα" Λεμεσού

2011-04-10T01:49:00.000-07:00

Ξανά το κράτος βάζει την άνεση των επιχειρηματικών ελίτ(που εξάλλου το υποστηρίζουν) πάνω από την φύση.

Μαρίνα Λεμεσού,το τελευταίο έργο το οποίο ετοιμάζεται από τα κυπριακά κρατικά έργα.Ένα έργο το οποίο θα αποτελέσει ένα "παράδεισο" για τους διάφορους παράγοντες του κεφαλαίου,ούτως ώστε να περνούν απολαυστικά τον άφθονο ελεύθερο τους χρόνο με τα κότερα τους, ενώ οι εργαζόμενοι φτύνουν αίμα για μισθούς εκμετάλλευσης.

Ένα έργο το οποίο δεν προσφέρει τίποτα ουσιαστικό στην ευρύτερη κοινωνία, αφού δεν παράγει οτιδήποτε, θα είναι διαθέσιμο μόνο στη πλουτοκρατία, και τα αντίτιμα για την χρήση του που θα δίδονται αποτελούν κλεμμένους καρπούς των μόχθων των εργατών από τα αφεντικά.

Ένα έργο το οποίο από μόνο του αποτελεί πρόκληση, αφού την στιγμή που θα δαπανώνται εκατομμύρια για την κατασκευή του, τα πιο «ανίσχυρα» κομμάτια της κοινωνίας θα αγωνίζονται να επιβιώσουν, ειδικά εν μέσω της οικονομικής κρίσης του συστήματος, που σύντομα το "δεύτερο κύμα" της θα κτυπήσει και την πόρτα μας.

Ένα έργο το οποίο θα καταστρέψει το φυσικό περιβάλλον και τον υγροβιότοπο της περιοχής,αφού:

-Μελέτη για τα τεχνητά νησιά του Ντουμπάι(τα οποία επροκάλεσαν παρόμοιες επιπτώσεις,απλώς σε μεγαλύτερη κλίμακα) δείχνει ότι οι παραλίες πέραν των νησιών έχουν καταστραφεί, ενώ κατά την κατασκευή των νησιών πολλά ενδημικά είδη ψαριών απλώς είχαν εξαφανιστεί.

-H μαρίνα Λεμεσού θα αναπτυχθεί πάνω σε είδη φυκιών με το όνομα λειμώνες ποσειδωνίας, τα οποία και προστατεύονται από διεθνείς συνθήκες και από τη Natura 2000.

Ενώ η υπεύθυνη(?) εταιρεία υποστηρίζει (απλά μαθηματικά) ότι η καταστροφή των φυκιών(την οποία άρα παραδέχεται)...δεν θα επηρεάσει τα ποσοστά των πληθυσμών τους!

- Με άνωθεν εντολές(από ποιούς???) το Τμήμα Περιβάλλοντος του Υπουργείου Γεωργίας μελέτησε με συνοπτικές διαδικασίες τη περιβαλλοντική μελέτη που εκπόνησε ο οίκος Νικολαΐδης και Συνεργάτες εκ μέρους της κοινοπραξίας. Σύμφωνα με πηγή στο Υπουργείο Γεωργίας "το τμήμα Περιβάλλοντος είχε αρκετές ενστάσεις αλλά οι εντολές που πήρε ήταν σαφείς: Λόγω στενών χρονοδιαγραμμάτων η μελέτη έπρεπε να εγκριθεί γρήγορα".

Από τα πιο πάνω φαίνεται ξεκάθαρα ότι,παρά την περιβαλλοντική καταστροφή που θα υποστεί η περιοχή οι πολυτέλειες των ελίτ έχουν μεγαλύτερη σημασία (ακόμη και) για την "αριστερή" κυβέρνηση της "Δίκαιης Κοινωνίας".

Ως Ένωση Αναρχικών, αντιλαμβανόμενοι την ωμή ανηθικότητα της εξύψωσης της καλοπέρασης του κέρδους των αφεντικών πάνω από την προστασία της Φύσης, η οποία αποτελεί κληρονομιά όλων μας και αποτελούμε μέρος της, και έχοντας υπόψη μας ότι κανένα δημοψήφισμα δεν διενεργήθηκε και δεν ερωτήθηκαν ποτέ οι ίδιοι οι κάτοικοι της περιοχής αν αποδέχονται την δημιουργία της Μαρίνας, πιστεύουμε ότι οι ίδιοι οι πολίτες της Λεμεσού και όλοι όσοι ενδιαφέρονται για την διαφύλαξη του περιβάλλοντος από την καταστροφική μανία των νεόπλουτων "εμίρηδων" της Κύπρου, πρέπει να αυτοοργανωθούν και μαζί να αγωνιστούμε για να σταματήσουμε το κτίσιμο αυτού του εκτρώματος.

ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ 3η ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ Τ/Κ

2011-04-05T11:03:00.000-07:00

Υποστηρίξτε τον αγώνα στην Βόρεια Κύπρο!

Η τρίτη γενική απεργία θα κηρυχθεί στη Βόρεια Κύπρο,μετά από αυτές των 28 Γενάρη και 2 Μάρτη.Ο πολιτικός αγώνας στην Κύπρο είναι ενάντια στην αποικιοκρατική Τουρκία καθώς και τις νεοφιλελεύθερες οικονομικές περικοπές.Οι συμβολικές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας σε ένδειξη αλληλεγγύης προς τις διαδηλώσεις των 28 Γενάρη και 2 Μάρτη εξυψώνει ακόμη περισσότερο την διεθνή αλληλεγγύη.

Η Αριστερά και οι Συντεχνίες της Τουρκίας ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα των Κυπρίων για αλληλεγγύη με ένα πρωτοφανές ενδιαφέρον.Αυτό ανέβασε το ηθικό των μαζών στην Κύπρο.Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε για μεγαλύτερη ενότητα μεταξύ του τουρκικού και του κυπριακού προλεταριάτου.

Σε αυτό το σημείο,μέχρι το οποίο έχουμε κτίσει μια δυνατή βάση αλληλεγγύης με το προλεταριάτο της Τουρκίας,είναι το καθήκον μας να κτίσουμε ακόμη μια βάση με το προλεταριάτο και τους επαναστάτες της Ελλάδας και της Νότιας Κύπρου.Ο στόχος μας είναι τα παραδείγματα αλληλεγγύης από την Ελλάδα και την Νότια Κύπρο προς την γενική απεργία στις 7 του Μάη να αποτελέσουν την απαρχή μεγαλύτερης αλληλεγγύης.

Εμπρός για να δείξουμε αλληλεγγύη στη γενική Απεργία στη Βόρεια Κύπρο στις 7 Απρίλη!

Ζήτω η ενότητα του διεθνούς προλεταριάτου!

Διεθνιστική Αλληλεγγύη

(Κύπρος)

enternasyonalistdayanisma.blogspot.com

Support the struggle in North Cyprus!

Third general strike will be held in North Cyprus after those in 28th of January and 2nd of March. The political struggle in Cyprus is against colonialist Turkey as well as the neo liberal economic cuts. The symbolic solidarity protests with the demonstrations of 28th January and 2nd March puts the international solidarity to a position higher than it was.

Turkey's Left and Unions responded to Cypriot calls for solidarity with an interest never seen before. This raised the spirit of the masses in Cyprus. We will contiue to struggle for a greater union of Turkey's and Cyprus's prolateriat.

At this point, where we have built a solid base of solidarity with the proletariat of Turkey, it is our duty to build another base with the prolateriat and revolutionaries of Greece and South Cyprus. Our goal is to see examples of solidarity from Greece and South Cyprus for the general strike in 7th of April as the beginning of greater solidarity.
Forward to show solidarity with the general Strike in North Cyprus on 7th of April !

Long live the international unity of the proletariat!
Enternasyonalist Dayanışma
İnternationalist Solidarity

(Cyprus)

enternasyonalistdayanisma.blogspot.com/

Ανοιχτή Συνέλευση για την 1 Μάη

2011-04-03T12:00:00.001-07:00

Το Σάββατο 9/4 στη βιβλιοθήκη Αγράμματα (Περικλέους 82, πάροδος Ριγαίνης), ώρα 16:00.

Συνέλευση για την δημιουργία Πρωτοβουλίας για την Ανεξάρτητη Πρωτομαγιά 2011.

ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ

Α-ΔΕΣΠΟΤΟΙ Λεμεσού

Μπάτσοι και παπάδες έδιωξαν την νεολαία που καθότανε στο προαύλιο της εκκλησίας Φανερωμένης ltd

2011-04-03T03:37:00.000-07:00

Χθές το απόγευμα, ενώ όλα κυλούσαν πολύ ομαλά στην πλατεία, παίζανε μουσικές και άραζε ο κόσμος, ξαφνικά ήρθαν μπάτσοι και είπαν στον κόσμο να φύγει από το προαύλιο της Φανερωμένης διότι είναι "ιδιωτικός χώρος"!! Ο κόσμος δεν έφευγε διότι γνώριζε ότι βρίσκεται σε δημόσιο χώρο. Στη συνέχεια ήρθε ο "ειδικός ουλαμός" και μετά από αρκετές απειλές ότι θα επιτεθούν, ο κόσμος βγήκε από το προαύλιο με το σύνθημα "έξω όλοι από την εκκλησία". Απ'την παράνοια που φάγαν έκλεισαν και τις πύλες της εκκλησίας και προσπάθησαν να μαζέψουν κάποιον που τους την είπε χωρίς αποτέλεσμα. Οι ιππότες του ουλαμού καταχειροκροτήθηκαν και χλευάστηκαν από το κοινό και έφυγαν. Τουλάχιστον 100 νεαρά άτομα είχαν την τύχη(!!;; να γνωρίσουν τι πραγματικά σημαίνει εκκλησία(εταιρεία) και αστυνομία(υποταγμένα στρατιωτάκια των πλουσίων που δεν χρησιμοποιούν λογική απλά ακολουθόυν εντολές και χτυπούν κόσμο για μεροκάματο).

Συνεχίστηκε η βραδυά με μουσική και ο κόσμος έμεινε μέχρι αργά στην περιοχή.

Μπήκαν και ταπέλες πάνω στην εκκλησία που έγραφαν "Iδιωτικόc χώροc. Aπαγορέυεται η είσοδοc στην νεολαία" με υπογραφή €κκλησία φανερωμένης σε συνεργασία με μμαδ, αστυνομία κύπρου και ιησούς χριστός ltd.

Δεν θα μείνει αναπάντητο.

"Νεολαίοι απ΄την πλ. Φανερωμένης"

Τεράστια διαδήλωση στο Λονδίνο 26/3

2011-04-01T04:05:00.000-07:00

300-500 χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν στο κέντρο του Λονδίνου στις 26 Μαρτίου. Οι διαδηλωτές διαμαρτύρονταν ενάντια στα μέτρα λιτότητας της κυβέρνησης τα οποία ισχύουν για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού, και ιδιαίτερα για τους εργαζόμενους του δημόσιου τομέα. Ο εργαζόμενος καλείται να πληρώσει για την κρίση που ξέσπασε από τον τραπεζικό τομέα πριν από δύο χρόνια.

Οι περισσότεροι από τους διαδηλωτές - συνδικαλιστές, οικογενειάρχες και άτομα που επηρεάζονται από τα μέτρα λιτότητας - έλαβαν μέρος στην επίσημη πορεία του TUC (Trade Union Congress) όπου πορεύτηκε από το Embankment στο Hyde Park. Επιπλέον, πολλές ομάδες σηματοδότησαν την προθυμία τους να κάνουν περισσότερα από μια απλή πορεία, με δράσεις διαμαρτυρίας που είχαν καλεστεί από πολλές ομάδες. Ομάδες διαδηλωτών πορεύτηκαν γρήγορα μέσω West End του Λονδίνου, μία εμπορική περιοχή του Λονδίνου. Έσπασαν μερικές βιτρίνες και παράθυρα και έριξαν μπογιές σε συμβολικά κτίρια. Άλλοι έκαναν μη βίαιες καταλήψεις σε εταιρικούς στόχους που έχουν χαρακτηριστεί ως φοροφυγάδες ή με κάποιο τρόπο υπεύθυνοι για την οικονομική κρίση. Η Fortnum & Mason κατελήφθη από διαδηλωτές σε μια δράση της UKuncut, που ακολούθησε το κλείσιμο πολλών καταστημάτων και των τραπεζών στην Oxford Street. 149 άτομα συνελήφθησαν μετά την κατάληψη. Η μέρα τελείωσε με επίθεση των ΜΑΤ στην Πλατεία Trafalgar την ώρα που διαδηλωτές έκαναν πάρτι στη πλατεία. Ο συνολικός αριθμός των συλλήψεων για την ημέρα ανέρχεται σε 202.

πλήρης ενημέρωση London Indymedia

Ο υιός Μουμπάρακ δρούσε από την Κύπρο Μέρος της περιουσίας του σε επιχειρήσεις και εταιρείες στο νησί μας

2011-03-31T08:29:00.000-07:00

Παλάτια χρυσοστόλιστα, χαρέμια με διαμάντια…εκατάλαβες ? Ο τζούνιορ εγκληματίας δικτάτορας δικαιούται να έσχιει/διακινά το κεφάλαιο του στην κύπρο ελεύθερα, αλλά ο μετανάστης χωρίς χαρτιά τζίαι ο πολιτικός πρόσφυγας (μπορεί Αιγύπτιος) ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να διακινηθεί ελεύθερα... η εξουσία θεσπίζει νόμους μόνο για τα μέτρα των τυράννων.

Φώτο πάνω: Η επίσκεψη του ¨αριστερού¨ Χριστόφια με το ¨επιτελείο¨ του (Σταυράκης, Πασχαλίδης κ.α.) στην Αίγυπτο το 2009 σε συνάντηση με το Μουμπάρακ και άλλους επιχειρηματίες με θέμα ''Κύπρος: Διεθνές Οικονομικό και Επιχειρηματικό Κέντρο". Όταν η "Δεξιά" μας πουλά, η "Αριστερά" μας ξεπουλά.

Το ΕΛΑΜ στα δημοτικά μας σχολεία και μάλιστα μπασμένο από τους δασκάλους!

2011-03-30T12:58:00.000-07:00

Επήα σήμερα το πρωί στη σχολική γιορτή για την επέτειο της 1ης Απριλίου του σχολείου, στο οποίο φοιτά η κόρη μου. Ήξερα που πριν να πάω ότι ήταν να νευριάσω, αλλά με τίποτε εν επερίμενα να δω όσα είδα… Επήα προφανώς για χάρη της κόρης μου (η παρακολούθηση σχολικών [τζιαι μάλιστα εθνικών] εορτών συγκαταλέγεται μες στις θυσίες που κάμνει μια μάνα για το παιδί της…). Καταρχάς, πριν την έναρξη της γιορτής έπρεπε ούλλες τζιαι ούλλοι να σηκωστούμε για να κάμουμε την προσευχή μας («πάτερ ημών»), άσχετα από το γεγονός ότι μεγάλη μερίδα των μαθητριών τζιαι των μαθητών του σχολείου προέρχεται από άλλα πολιτιστικά και θρησκευτικά υπόβαθρα. Στη συνέχεια, και καθ’ όλη τη διάρκεια της γιορτής, προβάλλονταν εικόνες/ φωτογραφίες, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων απεικόνιζαν τον Γρίβα τζιαι συνθήματα για «Ένωσις με την Ελλάς». Ούλλη η γιορτή έβριθε, όπως γίνεται πάντα σε τούντες περιπτώσεις, που ιστορικές ανακρίβειες τζιαι μισές αλήθκειες (στην καλύττερη περίπτωση). Ούλλα τα σκετσάκια που παρουσιάστηκαν από τα παιδιά είχαν ως κεντρικούς ήρωες άντρες αγωνιστές της ΕΟΚΑ, ενώ σε όσα από αυτά υπήρχαν γυναίκες, ο ρόλος τους ήταν είτε παθητικός είτε βουβός: στο ένα μια μαθήτρια υποδυόταν τη μάνα ενός μαθητή που συμμετείχε στην ΕΟΚΑ τζιαι στο άλλο μια μαθήτρια υποδυόταν την Ελευθερία. Η μάνα εμίλησε ελάχιστο, μόνο τζιαι μόνο για να εκφράσει την αγωνία της για το παιδί της. Η Ελευθερία επέρασε εντελώς βουβή στεφανώνοντας τα παλλικάρκα με δάφνες… Τζιαι σαν έβραζα που μέσα μου, περνά μπροστά στα μάθκια μας μια εικόνα με το λογότυπο του ΕΛΑΜ, όπου αναγραφόταν ξεκάθαρα «Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο»!!! WTF!!! Στην αρκή ενόμιζα ότι επέλλανα τζιαι θωρώ άλλα ‘ντάλλων… Όμως, όι, εξανάδα τη, εφωτογράφησά τη τζιόλλας τζιαι έτην δαμέ…

Εν με εχωρούσαν οι τόποι. Ήθελα να βάλω τις παουρκές τζιαι να διακόψω το έγκλημα που εγίνετουν εις βάρος των παιδιών μας. Εν το έκαμα όμως. 'Οι επειδή εδείλιασα, αλλά επειδή αναλογίστηκα τις επιπτώσεις που κάτι τέθκιο θα είσσιε στο παιδί μου… Γιατί δυστυχώς, είτε μας αρέσκει είτε όι, τούτην εν η πραγματικότητα: όσο παραπάνω διαμαρτύρονται οι γονείς για τα κακώς κείμενα στα σχολεία, τόσο περισσότερο τα παιδιά τους στιγματίζονται τζιαι τιμωρούνται (είτε από δασκάλους είτε από συμμαθητές τζιαι συμμαθήτριές τους που σαφώς επηρεάζονται από τους δικούς τους γονείς)… Η γιορτή έκλεισε με έναν καλαμαθκιανό τζιαι τον εθνικό ύμνο (της Ελλάδας), κατά τη διάρκεια του οποίου παιδιά τζιαι γονείς είχαμε να συμμορφωθούμε με τις οδηγίες της διευθύντριας «τα χέρια στο πλάι». Περιττό να πω ότι μετά που τα πιο πάνω τζιαι ειδικόττερα την εικόνα του ΕΛΑΜ, έφυα αναουλιασμένη που το σχολείο τζιαι νιώθοντας σσίλιες τύψεις για τα βασανιστήρια, στα οποία εγώ ως μάνα υποβάλλω το παιδί μου καθημερινά στέλνοντάς το να φοιτήσει στη δημόσια εκπαίδευση της Κύπρου.

Μαγισσοκαμώματα

Σάββατο μεσημέρι στο κέντρο της Λευκωσίας...

2011-03-25T09:12:00.000-07:00

Ο Μιχάλης καθόταν ή περπατούσε στην οδό Λήδρας πουλώντας λαχεία όπως κάνει καθημερινά, προσπαθώντας να βγάλει το μεροκάματο του. Την ίδια ώρα οπαδοί του ΕΛΑΜ μοίραζαν φυλλάδια στο κόσμο (πιθανώς εν όψη εκλογών), διακηρύσσοντας τις ρατσιστικές τους θέσεις εναντίον των μεταναστών που ζουν στη δική μας (!) πατρίδα. Όταν λοιπόν προσέγγισαν το Μιχάλη για να του δώσουν τη φυλλάδα τους , αυτός αφού έριξε μια ματιά, τη δίπλωσε και την άφησε στην άκρη. Λίγο αργότερα επέστρεψαν (μάλλον ενοχλημένοι) για να τον ρωτήσουν ποιά η γνώμη του για τους μετανάστες, και κατά πόσον θα έπρεπε να διωχθούν από τη δική μας (!) πατρίδα.. Ο Μιχάλης τους απάντησε ότι με την δικιά τους λογική θα έπρεπε να διωχθούν και οι κύπριοι που αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν ως πολιτικοί ή οικονομικοί πρόσφυγες. Ο έντονος διαπληκτισμός που ακολούθησε είχε σαν αποτέλεσμα να ανάψουν τα αίματα και απ' τις δύο πλευρές. Παρόλα αυτά τα κωλόπαιδα του ΕΛΑΜ δεν του επιτέθηκαν πρόσωπο με πρόσωπο, παρά μόνο επέλεξαν ύπουλα να οπισθοχωρήσουν και να του επιτεθούν πισώπλατα όταν ο Μιχάλης έφευγε πάνω στο μηχανάκι του. Αφού τον κτύπησαν ενώ οδηγούσε (καθισμένος και εν κίνηση), ακολούθησε άγριος ξυλοδαρμός απ' τα 7 θρασύδειλα καλομαθημένα καλόπαιδα εναντίον του 60χρονου αξιοπρεπέστατου ανθρώπου.

Την ίδια μέρα, στον ίδιο δρόμο, μέλη της νεολαίας ενάντια στον εθνικισμό, ήταν στημένοι στο δρόμο όταν αστυνομικοί τους προσέγγισαν για να τους πουν να φύγουν (!) αφού η ασφάλεια τους απειλείτο απ΄ τους ελαμίτες που γυροφέρνουν στην περιοχή. Αυτό που ήξεραν οι αστυνομικοί δεν ήταν ο ξυλοδαρμός του Μίχαλου από εθνικιστές αλλά η κατάθεση που είχε κάνει την ίδια μέρα νιγηριανός μετανάστης στο αστυνομικό τμήμα της πύλης Πάφου, για ξυλοδαρμό εναντίον του από ρατσιστές.

Όπως καταλαβαίνεται οι επιθέσεις από φασιστοειδή του ΕΛΑΜ, έχουν γίνει πλέον συχνό φαινόμενο (αν όχι και χόμπι), στην κατά τα άλλα δημοκρατική κοινωνία μας. Τα φασιστοειδή που τις διαπράττουν, έχουν το θράσος να ζητούν και τη ψήφο των πολιτών, αφού θεωρούν τους εαυτούς τους εθνοσωτήρες. Αυτό δεν πρέπει να μας εκπλήττει αφού ακόμα και η ίδια η αστυνομία με τη στάση της φαίνεται να τους συγκαλύπτει. Για να γίνω πιο κατανοητός, να αναφέρω ότι ο Μίχαλος, μετά την επίθεση ξυλοδαρμού, πήγε στην αστυνομία για κατάθεση, στην οποία ανέφερε ότι η επίθεση που δέχτηκε ήταν από μέλη του ΕΛΑΜ, αφού φορούσαν φανέλες όπου έφεραν το όνομα και τα μιλιταριστικά σύμβολα της οργάνωσης.

Πέντε μέρες αργότερα, η εφημερίδα ''ο Φιλελεύθερος'', έβγαλε άρθρο για το συμβάν, στο οποίο αναφέρει ότι η επίθεση έγινε από αγνώστους! Είναι άξιο απορίας λοιπόν για την εγκυρότητα και αξιοπιστία των πληροφοριοδοτών της εφημερίδας, δηλαδή της κυπριακής αστυνομίας. Επίσης η στάση των αστυνομικών να διώξουν από την οδό Λήδρας τα μέλη της νεολαίας ενάντια στον εθνικισμό, αντί να τους προστατεύσουν όπως πληρώνονται για να κάνουν, δείχνει τουλάχιστο τη μη διάθεση της αστυνομίας, να έχει οποιαδήποτε αντιπαράθεση μαζί τους.

Τέτοια γεγονότα τυγχάνουν, δυστυχώς, ελάχιστης σημασίας απ' το σύνολο των κυπρίων, οι οποίοι φαίνονται βολεμένοι και αποχαυνωμένοι στη σύγχρονη ευροκυπριακή πραγματικότητα και ξεχνούν τα δεινά που έφερε ο ακραίος εθνικισμός και φασισμός, σ΄ αυτό το τόπο. Στις μέρες μας η απειλή του γίνεται όλο και μεγαλύτερη. ''Το αυγό του φιδιού'' εκκολάπτεται με γοργούς ρυθμούς και βρίσκει τροφή στην ανασφάλεια των ανθρώπων, στην εθνική μας ταυτότητα και περηφάνια, στα σχολεία και στα γήπεδα. Μέχρι πιο σημείο και ως πότε θα ανεχόμαστε τους υπάνθρωπους σκατοκέφαλους, να χτυπούν, να πλήττουν και να θίγουν συνανθρώπους μας, οι οποίοι τολμούν ή απλά τυχαίνει να είναι διαφορετικοί από τα σκατά που φυλάνε μέσα τους.

Άρθρο για τον Shanmukan Uthajenthiran και τη διαμαρτυρία

2011-03-20T13:11:00.000-07:00

Migrants stage protest over detained compatriot

AROUND FORTY Sri Lankans and members of the Union of Anarchists protested outside the Interior Ministry yesterday demanding the release of a man who has been detained for 15 months without charge, despite a Supreme Court ruling ordering his immediate release.

According to a statement by the anarchists, the detained Shanmukan Uthajenthiran is a Tamil whose family was forced to leave Sri Lanka at risk of life, under the persecution of a “dictatorship” government. In an effort to communicate with his family, Shanmukan obtained a fake passport to go meet his family in France via Cyprus.

He was arrested at Paphos airport for carrying fake documents and sentenced to three months in prison. After serving his sentence, instead of being released, the authorities decided to keep him in detention.

On January 18, 2011, the Supreme Court ordered his immediate release. Shanmukan’s lawyer Michalis Paraskevas argued that the authorities have been unjustifiably violating an order from the highest court in the country by continuing to illegally detain his client.

He further argued that on January 20, the Supreme Court in a separate decision relating to a detained Pakistani national, issued a similar order for the man’s immediate release. Instead, the authorities deported the Pakistani national the following day.

According to Paraskevas, in the latter decision, the Supreme Court made it perfectly clear that the government was bound by EU law which said that a person could only be detained without charge for up to six months. In special circumstances, which must be stipulated by national law, this can be extended by a further 12 months.

The lawyer pointed out that in the Court’s ruling, it was highlighted that since Cyprus has yet to transpose the relevant EU directive into law, and there is no national law providing for those special circumstances, then any detention lasting longer than six months was automatically illegal.

He called on the authorities to stop the violation of his client’s rights and release Shanmukan immediately, as ordered by the Supreme Court on January 18.

Πηγή: CyprusMail

Ανακοίνωση για την επίθεση φασιστών εναντίον αντιρατσιστή

2011-03-19T13:32:00.000-07:00

Σήμερα το μεσημέρι (19/9) νεο-φασίστες μέλη του Ε.ΛΑ.Μ απροκάλυπτα έδειραν λαχειοπώλη και έναν Νιγηριανό στην οδό Λήδρας.

Εν όψη των βουλευτικών οι φασίστες ετοιμάζουν την «προεκλογική τους εκστρατεία» στους δρόμους της Κύπρου.

Στην οδό Λήδρας προσσεγγίζουν τον κ. Μιχάλη, «τί γνώμη έχεις για τους ξένους;» τον ρωτάνε, «θέλεις να φύγουν οι ξένοι;», επαναλαμβάνουν. «Όχι!», απαντάει αυτός «με την ίδια λογική θα πρέπει να φύγουν οι Κύπριοι απ΄την Αγγλία, την Αυστραλία κ.ο.κ»...

Κάπως έτσι ξεκίνησε λογομαχία μεταξύ του κ. Μιχάλη και 6 εθνικιστών.
Στην συνέχεια, όταν επιχείρησε να φύγει με το μηχανάκι του δέχθηκε πισώπλατη επίθεση και απο τους 6 «περήφανους Σπαρτιάτες», πάλεψε μαζί τους μέχρι να φύγουν εγκαταλείποντας τον στα τραυματά του.

Στην πορεία μάθαμε ότι επιτέθηκαν και σε έναν Νιγηριανό.

Ο κ. Μιχάλης προέβηκε σε καταγγελία εναντίων του Ε.ΛΑ.Μ.

Ο κ. Μιχάλης είναι ένας άνθρωπος συνειδητοποιημένος, που πέρασε πολλές δυσκολίες στη ζωή του, όμως δεν γονατίζει, δεν ζητιανεύει, δεν γλύφει – ΔΕΝ ΦΤΑΙΕΙ ΤΟΥΣ ΞΕΝΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ!

Ο κ. Μιχάλης είναι ένας εργάτης - λαχειοπώλης στο επάγγελμα- που παλεύει να τα βγάλει πέρα και να συντηρήσει την οικογένειά του. Είναι ένας όπως όλους εμάς που βιώνουμε την εκμετάλευση, τον εξευτελισμό και όλα τα καλά του καπιταλισμού.

Ο κ. Μιχάλης είναι ένας αγωνιζόμενος άνθρωπος, ένας δραστήριος αναρχικός και αλληλέγγυος σύντροφος.

Δεν είναι μόνος του! Κανένας δεν είναι μόνος!

Συζήτηση για το θέμα Κυριακή, 17.00, στέκι Σαπφούς 9 Λευκωσία

ΠΡΩΤΟ ΤΕΥΧΟΣ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ "ΑΝΑΦΕΝΤΟΣ"

2011-03-19T09:23:00.001-07:00

Κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος της αναρχικής - αντιεξουσιαστικής εφημερίδας Ανάφεντος.

Ανάφεντος σημαίνει χωρίς αφέντη και το συναντούμε στην κυπριακή τοπολαλιά. Ανάφεντος λεγόταν και η πρώτη αναρχική ομάδα στην Κύπρο που δημιουργήθηκε στις αρχές του ’80. Η εφημερίδα ανάφεντος εκδίδεται σε μηνιαία βάση από την ένωση αναρχικών και αποτελεί όργανο αντιπληροφόρησης και διάδοσης των ελευθεριακών ιδεών. Το πρώτο τεύχος τυπώθηκε σε 600 αντίτυπα και κυκλοφορεί σε επιλεγμένα στέκια, καφενεία, περίπτερα. Η μορφή της, η διανομή και γενικά όλη η διαδικασία βρίσκεται προς το παρόν σε πειραματικό στάδιο.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΑΦΙΣΑ

2011-03-17T12:57:00.000-07:00

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

2011-03-15T11:47:00.000-07:00

Η 15η Μαρτίου έχει καθιερωθεί από το 1997 ως η Παγκόσμια Ημέρα Κατά της Αστυνομικής Βαρβαρότητας, μετά από πρωτοβουλία αναρχικών οργανώσεων σε Καναδά και Ελβετία. Αφορμή για την επιλογή της συγκεκριμένης ημέρας θεωρείται ο ξυλοδαρμός δύο παιδιών, 11 και 12 ετών, από Ελβετούς αστυνομικούς.
Η αφιέρωση της 15ης Μαρτίου στη διαμαρτυρία εναντίον της αστυνομικής βαρβαρότητας αποτέλεσε πρωτοβουλία δύο αναρχικών οργανώσεων, της κολεκτίβας COBP κατά της αστυνομικής βίας στο Μοντρεάλ του Καναδά και της ελβετικής ομάδας «Μαύρη Σημαία». Ενώ αρχικά το 1997 η ημέρα επιλέχθηκε λόγω ευκολίας (έπεφτε Σάββατο), μετά το 2000 συνδέθηκε με το περιστατικό ξυλοδαρμού των δύο παιδιών.
Περισσότερες από 50 οργανώσεις σε 14 χώρες συμμετάσχουν σχεδόν κάθε χρόνο, οργανώνοντας εκδηλώσεις και διαμαρτυρίες. Βέβαια η επιλογή της συγκεκριμένης ημέρας δεν είναι παγκοσμίως αποδεκτή, καθώς στις ΗΠΑ για παράδειγμα η 22α Οκτωβρίου είναι αφιερωμένη στον ίδιο σκοπό από το 1995.
Στόχος της ημέρας αυτής είναι κατά κύριο λόγο η ενίσχυση των δεσμών μεταξύ ομάδων που εργάζονται άμεσα ή έμμεσα εναντίον της αστυνομικής βαρβαρότητας των κρατών σε όλο τον κόσμο. Η αλληλεγγύη για τα θύματα αστυνομικής βίας λαμβάνει ιδιαίτερα οργανωμένη μορφή στον Καναδά, όπου κάθε χρόνο υπάρχει μεγάλη προσέλευση στις διαμαρτυρίες.
Η βαρβαρότητα του κράτους που επιβάλλεται μέσω της αστυνομίας είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο, με κύρια θύματα τους «ανεπιθύμητους» και κατά συνέπεια ανυπεράσπιστους της κοινωνίας: φτωχούς, άστεγους, μετανάστες, περιθωριακούς, έγχρωμους, εργάτες, ιερόδουλες και ακτιβιστές κάθε είδους. Αυτοί σε πολλές περιπτώσεις υφίστανται χωρίς αιτία ξυλοδαρμούς, συλλήψεις, ακόμα και βασανισμό ή θάνατο.
Οι πολιτικές καταστολής που υιοθετούνται πλέον από τις περισσότερες κυβερνήσεις, που επικαλούνται τη διατήρηση της τάξης και της κοινωνικής ειρήνης, φτάνουν σε φασιστικά επίπεδα. Η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση, όπως αποδεικνύουν αμέτρητα περιστατικά αστυνομικής βαρβαρότητας που έχουν έρθει στο φως μόνο τα τελευταία χρόνια, με δραματικό αποκορύφωμα τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου και την κοινωνική εξέγερση που ακολούθησε.
Πηγή: tvxs

Μερικά παραδείγματα από την Κύπρο απ΄το αρχείο αστικών μέσων ενημέρωσης (μόνο της περασμένης χρονιάς)

• Χλιδάτα αυτοκίνητα για την ΥΚΑΝ
ΠΟΛΙΤΗΣ - 04/01/2010, Σελίδα: 3
• Σε διαθεσιμότητα αστυνομικός για διερευνώμενη υπόθεση κλοπής χρημάτων http://www.philenews.com/main/1,1,22,0,26672-.aspx
• Κάμερες επιτήρησης σε δρόμους και πλατείες
ΠΟΛΙΤΗΣ - 21/01/2010, Σελίδα: 21
• Βάναυση μεταχείριση δύο νεαρών από ομάδα αστυνομικών ΠΟΛΙΤΗΣ - 02/02/2010, Σελίδα: 20
• Παραποίηση δικαστικού διατάγματος από αστυνομικό ΠΟΛΙΤΗΣ - 11/02/2010, Σελίδα: 2
• Ξενοφοβικές και αυθαίρετες θέσεις του εκπροσώπου της Αστυνομίας Για όλα φταίνε οι ξένοι ΠΟΛΙΤΗΣ - 11/02/2010, Σελίδα: 19
• Αστυνομικoί φέρονται να κακοποίησαν αλλοδαπό κρατούμενο, γιατί αρνήθηκε να φωτογραφηθεί ΠΟΛΙΤΗΣ - 14/04/2010, Σελίδα: 40
• Λετονή δασκάλα καταγγέλλει την κακοποίησή της από αξιωματικό της υπηρεσίας Μετανάστευσης στη Λεμεσό. Ο αξιωματικός κατήγγειλε ότι η αλλοδαπή τού προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη. Η Λετονή τελεί υπό κράτηση και θα δικαστεί την Παρασκευή ΠΟΛΙΤΗΣ - 19/04/2010, Σελίδα: 18
• Αστυνομικός εμπλέκετ σε συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, αρπαγή-απαγωγή προσώπου με σκοπό τον κρυφό και άδικο περιορισμό του, μη επιτρεπομένου από το Σύνταγμα σύλληψη-σκληρή απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση-τιμωρία, απαίτηση χρημάτων με απειλές, δεκασμός δημόσιου λειτουργού και άλλα συναφή αδικήματα. Πηγή: ΚΥΠΕ
• Καβάλησε στην πλάτη αλλοδαπού και τον ανάγκασε να κάνει τον γάιδαρο ΠΟΛΙΤΗΣ - 02/06/2010, Σελίδα: 37
• Απίστευτα βασανιστήρια υπέστη κατά τη διάρκεια κράτησης του σε κελιά της αστυνομικής διεύθυνσης Πάφου, 26χρονος από τη Συρία ΠΟΛΙΤΗΣ - 30/05/2010, Σελίδα: 20
• Αστυνομικός απήγαγε, εκβίασε, έδειρε και έκλεψε αλλοδαπό - Σαν κοινός γκάνγκστερ ΠΟΛΙΤΗΣ - 29/05/2010, Σελίδα: 21
• Αστυνομικός "τσέπωνε" εντάλματα ΠΟΛΙΤΗΣ - 27/06/2010, Σελίδα: 17
• Εξευτελισμός Καμερουνέζας αλλοδαπής κρατούμενης φορέα του AIDS από αστυνομικούς Της έριχναν φάρμακα στο πάτωμα ΠΟΛΙΤΗΣ - 14/07/2010, Σελίδα: 37
• ΚΥΚΛΩΜΑ ΠΟΡΝΕΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΑΠΟ ΤΗ ΚΙΝΑ Συνελήφθη αξιωματικός της αστυνομίας Πηγή: Ράδιο 107,6 15/03/2011

Φυσικά, καμία περίπτωση από τις παραπάνω δεν ¨τιμωρήθηκε¨ από το Κράτος..

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ SHANMUKAN UTHAJENTHIRAN

2011-03-15T10:05:00.000-07:00

Εκατομμύρια άνθρωποι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τον τόπο τους, πολλές φορές με κίνδυνο της ίδιας τους της ζωής,αφού τα δικτατορικά καθεστώτα των χωρών τους και τα κυρίαρχα αφεντικά τους καταδιώκουν και τους λεηλατούν. Τέτοια είναι και η περίπτωση του Shanmukan Uthajenthiran, του οποίου η κοινότητα ταμίλ της Σρι Λάνκα αποτελεί θύμα συνεχιζόμενης γενοκτονίας από τις κυβερνητικές δυνάμεις, μιας γενοκτονίας για την οποία κανείς δεν μιλά.

Προσπαθώντας να μπορέσει να επικοινωνήσει με την οικογένεια του κάτω από αυτές τις συνθήκες, μέσα στην απόγνωση του αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει διαβατήριο άλλου ώστε να μπορέσει να βρεθεί με την οργανωμένη κοινότητα ταμίλ στη Γαλλία. Της σύλληψης του στο αεροδρόμιο Πάφου ακολούθησε καταδίκη σε τρίμηνη φυλάκιση, μετά το τέλος της οποίας συνέχισε να κρατείται χωρίς δικαιολογία για ακόμη ένα ολόκληρο χρόνο.

Τον Γενάρη το ανώτατο δικαστήριο διέταξε την άμεση απελευθέρωση του μετανάστη, κρίνοντας την κράτηση του παράνομη.

Παρ'όλα αυτά, το κυπριακό κράτος συνεχίζει να τον έχει φυλακισμένο, χωρίς πλέον καμία δικαιολόγηση η νομική κάλυψη, δείχνοντας ξεκάθαρα ότι οι νόμοι και τα αστικά δικαιώματα υπάρχουν μόνο για τους ισχυρούς.
Τα Μέσα Μαζικής "Ενημέρωσης" δεν αναφέρουν καν το γεγονός, παρά τις επιστολές που έχουν δεχθεί απ΄τον δικηγόρο του κρατούμενου

Ο Shanmukan δεν είναι παρά ένας από τους πολλούς κατατρεγμένους που δέχεται την καθημερινή καταπίεση ζώντας στον φόβο και την εξαθλίωση.
Αν συνδυάσουμε και την προσπάθεια των αφεντικών να κρατήσουν τον λαό υπό έλεγχο ενόψει επιθέσεων σε κεκτημένα, την τελευταία ραγδαία άνοδο της ξενοφοβίας και του ρατσισμού και την καλλιεργημένη νωχελικότητα της πλειοψηφίας της κοινωνίας, είναι φανερό πως χωρίς την αλληλεγγύη, την κοινωνική αντίσταση και την αυτοοργάνωση είμαστε αδύναμοι μπροστά στα αφεντικά και στο μέλλον που μας επιφυλλάσουν.

Στα πλαίσια αυτού του αγώνα η Ένωση Αναρχικών στέκεται αλληλέγγυα στον αγώνα του Shanmukan Uthajenthiran για δικαίωση και στις προσπάθειες που καταβάλλει για την υπεράσπισή του ο συναγωνιστής μας και δικηγόρος του κρατούμενου.

Όλοι και όλες στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Εσωτερικών, Παρασκευή 18 Μάρτη, 13.00

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ SHANMUKAN UTHAJENTHIRAN
ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΠΕΛΑΣΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟ

Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας / Κάλεσμα της έκτακτης συνέλευσης πλ. Φανερωμένης

2011-03-14T15:20:00.000-07:00

ΕΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΡΑΤΕΙΤΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΠΑΡΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΑΝΩΤΑΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΠΟΥ ΔΙΑΤΑΖΕΙ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ!

Ο Σόλων ο Αθηναίος μεγάλος νομοθέτης της αρχαιότητας είπε το εξής:
«Ο Νόμος είναι όπως τον ιστό της αράχνης………. Παγιδεύει στον ιστό της μόνο τα μικρά έντομα…… τα μεγάλα τον ξεσκίζουν και τον διαπερνούν……»

Σήμερα μαθαίνουμε ότι η έννοια του Κράτους Δικαίου έχει σαφέστατο περιεχόμενο:

«Όλες οι λειτουργίες του Κράτους (Εκτελεστική – Νομοθετική – Δικαστική ) διέπονται αποκλειστικά και μόνο από τα όσα ορίζει ο Νόμος – Δίκαιο και ουδείς είναι υπεράνω του!
Τα Δικαστήρια σε ένα ευνομούμενο Κράτος Δικαίου είναι οι θεματοφύλακες της Νομιμότητας και το τελευταίο ανάχωμα και οχυρό των ανθρώπων, που καταφεύγουν όταν πλήττονται οι ελευθερίες και τα δικαιώματα τους από την αυθαιρεσία αυτών που λόγω της θέσης τους μπορούν να καθορίζουν αποφασιστικά τη ζωή μας.»
Αυτά όλα τουλάχιστον λέει η θεωρία………..

Στις 18/1/2011 το Ανώτατο Δικαστήριο (Δικαστής Κραμβής) στην αίτηση 152/10, εξέδωσε απόφαση με την οποία έκρινε ότι η κράτηση στις Κεντρικές Φυλακές ενός συνανθρώπου μας Shanmukan Uthajenthiran είναι παράνομη και διέταξε την άμεση απελευθέρωση του.
http://www.cylaw.org/cgi-bin/open.pl?file=apofaseis%2Faad%2Fmeros_1%2F2011%2F1-201101-152-10.htm&qstring=habea+AND+2011%EF%BF%BD
και όμως……………..
Έτσι ΑΠΛΑ το Υπουργείο Εσωτερικών δεν εκτελεί την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου και μέχρι σήμερα (Μάρτιος 2011) συνεχίζει να κρατά παράνομα έναν άνθρωπο!
Έτσι ΑΠΛΑ το Υπουργείο Εσωτερικών δεν απαντά καν στις επιστολές του Δικηγόρου του ανθρώπου αυτού που είναι φυλακή!
Έτσι ΑΠΛΑ τα κανάλια, οι εφημερίδες, τα ραδιόφωνα ΕΝΩ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ότι ένας άνθρωπος κρατείται παράνομα παρά την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Έτσι ΑΠΛΑ δεν το «βγάζουν».
ΠΟΙΟΣ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΣΕΙΡΑ;
«Πρώτα ήρθαν και συλλάβανε τους κομμουνιστές. Δεν μίλησα επειδή δεν ήμουν κομουνιστής... Έπειτα ήρθαν για τους Εβραίους. Δεν μίλησα, επειδή δεν ήμουν Εβραίος... Μετά συλλάβανε τους εργάτες, μέλη των συνδικάτων. Δεν μίλησα, επειδή δεν ήμουν συνδικαλιστής... Ύστερα ήρθαν για τους καθολικούς. Πάλι δεν μίλησα, επειδή ήμουν προτεστάντης. Αλλά στο τέλος, όταν ήρθαν να πιάσουν εμένα, δεν είχε απομείνει κανένας για να μιλήσει...».
Προτεστάντης ιερέας Μάρτιν Νιμάιλερ, που είχε φυλακισθεί από τους χιτλερικούς

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 18 ΜΑΡΤΙΟΥ 2011 ΩΡΑ 13.30

περισσότερα εδώ: http://osr55.wordpress.com/2011/01/18/%CF%87-%CE%BF-%CF%85-%CE%BD-%CF%84-%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%B1-%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%B7-%CE%BC%CE%B5-%CE%B1%CF%80%CE%BF/

www.osr.wordpress.com

Ανακοίνωση της ανοιχτής ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ αναρχικών/αντιεξουσιαστών ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ για την κατάληψη ΠΙΚΠΑ

2011-03-11T16:47:00.000-08:00

ΦΛΕΒΑΡΗΣ 2011
5η Ανακοίνωση
της ανοιχτής ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ αναρχικών/αντιεξουσιαστών ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ,
σε σχέση με:

τα γεγονότα που ακολούθησαν την εκκένωση της κατάληψης ΠΙΚΠΑ, την ποιοτική και ποσοτική αναβάθμιση της καταστολής και τους αποδέκτες της, και το ρόλο των ΜΜΕ
Χρονικό

Τετάρτη 16/02
Πρωί:Δεκάδες μπάτσοι όλων των ειδών (ένστολοι και μη) μαζί με τον εισαγγελέα Ηρακλείου πραγματοποιούν επιχείρηση εκκένωσης στο κτήριο της κατάληψης ΠΙΚΠΑ, χωρίς να βρουν κάποιον μέσα. Κατά τη διάρκεια της εισβολής τους, πήραν σχεδόν ότι βρήκαν μέσα (βιβλία, εργαλεία, κλπ), ξήλωσαν τα πατζούρια και τα παράθυρα, και στη συνέχεια οι πόρτες κτίστηκαν με τσιμεντόλιθους, ενώ λίγο αργότερα η αντιτρομοκρατική παίρνει τους υπολογιστές που υπήρχαν στο κτήριο. Επίσης, έκοψαν την παροχή νερού στο γειτονικό πάρκο. Τρεις αλληλέγγυοι που φτάνουν στο σημείο για να δουν τι συμβαίνει συλλαμβάνονται και μεταφέρονται στη ΓΑΔΗ. Οι δυο αφήνονται χωρίς κατηγορίες, ενώ στον τρίτο απαγγέλλονται κατηγορίες για την κατάληψη του κτηρίου με στοιχεία που στερούνται οποιασδήποτε σοβαρότητας. Ο σύντροφος εκτός των πλημμεληματικών κατηγοριών για την κατάληψη (πιθανόν και άλλων, δεδομένου του ότι δεν έχει κλείσει ακόμα η δικογραφία), αντιμετωπίζει και δικαστήριο όπου η ΔΕΗ αξιώνει το ποσό των 10.500 ευρώ για κλοπή ρεύματος και κατηγορίες για δήθεν φθορές στο κτήριο. Το σίγουρο είναι ότι αν κάποιοι έκαναν φθορές στο κτήριο, αυτοί είναι οι μπάτσοι, στην προσπάθεια να καταστήσουν το κτήριο μη-λειτουργικό. Όσον αφορά το ρεύμα, το οποίο το θεωρούμε κοινωνικό αγαθό και όχι εμπόρευμα της κάθε ΔΕΗ, έχουμε να πούμε ότι στα 6 χρόνια που το κτήριο ήταν εγκαταλελειμμένο, είχε κανονικά ρεύμα και οι λογαριασμοί από τη ΔΥΠΕ έμεναν απλήρωτοι. Η ΔΕΗ αποφάσισε και έκοψε την παροχή, μόνο όταν το κτήριο καταλήφθηκε.
Το ίδιο πρωί και λίγη ώρα μετά την εκκένωση περίπου 20 άτομα κινήθηκαν προς το κτήριο για να δουν τι συνέβη. Ακολούθησαν διαπληκτισμοί και σπρωξίματα με τους μπάτσους, ενώ αμέσως μετά, περίπου 70 σύντροφοι κατέλαβαν τη Δ.Υ.Π.Ε. Κρήτης (παράρτημα του υπουργείου υγείας). Κατά τη διάρκεια της και στο δρόμο έξω από αυτήν έγιναν κάποιες ακόμα μικροσυμπλοκές με ασφαλίτες και ΜΑΤ. Το μεσημέρι και μετά την απελευθέρωση και του τρίτου συντρόφου, η κατάληψη έληξε.

Απόγευμα: Από τις 7 και μετά πραγματοποιείται συγκέντρωση 100 ατόμων η οποία και καταλήγει σε πορεία προς το ΠΙΚΠΑ. Από τη στιγμή που η πορεία φτάνει κοντά στην κατάληψη και μέχρι την οπισθοχώρηση των διαδηλωτών στα λιοντάρια, λαμβάνουν χώρα συγκρούσεις ανάμεσα στους διαδηλωτές και τα ΜΑΤ, με τελικό απολογισμό τέσσερις συλλήψεις στο σωρό, εκ των οποίων τουλάχιστον η μία συνοδεύτηκε από τον «απαραίτητο» ξυλοδαρμό από τους ένστολους γορίλες του Παπουτσή. Στους δυο από τους συλληφθέντες αποδίδονται βαρύτατες κατασκευασμένες κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα (απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά μπάτσων, παραβάσεις σχετικά με εκρηκτικές ύλες) και από την πρώτη στιγμή αντιμετωπίζουν έντονα το ενδεχόμενο της προφυλάκισης. Εκτός αυτών, και οι 4 κατηγορούνται (πάλι με μοναδικούς μάρτυρες ματατζήδες) με διάφορα «βαριά» πλημμελήματα (διατάραξη κοινής ειρήνης, αντίσταση, οπλοχρησία, διακεκριμένες περιπτώσεις φθοράς, επικίνδυνη σωματική βλάβη).

Πέμπτη 17/02
Πρωί: Συγκέντρωση αλληλεγγύης περίπου 100 ατόμων στους συλληφθέντες έξω από τα δικαστήρια. Στην πόλη από το πρωί επικρατεί κλίμα τρομοκρατίας με δεκάδες μπάτσους και ασφαλίτες να έχουν περικυκλώσει τα δικαστήρια. Οι συλληφθέντες παίρνουν προθεσμία μια μέρα, και κατά τη διάρκεια της μεταφοράς τους οι μπάτσοι επιτίθενται εντελώς απρόκλητα στον κόσμο με χημικά και ξύλο, δέχονται ωστόσο την απαραίτητη απάντηση και μετά από κάποιες ακόμα μικροσυμπλοκές το σκηνικό τελειώνει εκεί.

Απόγευμα: Κατάληψη-παρέμβαση στους τηλεοπτικούς σταθμούς ΚΡΗΤΗ TV και TV CRETA από συντρόφους την ώρα των κεντρικών δελτίων ειδήσεων, όπου διαβάστηκε κείμενο αλληλεγγύης στους τέσσερις συλληφθέντες και στον σύντροφο που διώκεται για την κατάληψη ΠΙΚΠΑ και έγινε κάλεσμα για την παγκρήτια πορεία της Παρασκευής.

Παρασκευή 18/02
Πρωί: Νωρίς το πρωί πραγματοποιείται κατάληψη στο Πταισματοδικείο Ηρακλείου από 50 περίπου συντρόφους, η οποία θα λήξει με πορεία προς τα δικαστήρια. Εκεί, από νωρίς μαζεύεται κόσμος, εν όψει της απόφασης για την προφυλάκιση ή όχι των δύο συλληφθέντων. Οι μπάτσοι και οι ασφαλίτες έχουν κατακλείσει το κέντρο, ενώ είναι προφανές ότι υπάρχει σχέδιο περικύκλωσης των αλληλέγγυων σε περίπτωση που γίνει οτιδήποτε, αφού διμοιρίες υπάρχουν όχι μόνο μπροστά από τα δικαστήρια αλλά και πίσω από τους συγκεντρωμένους. Επίσης αξίζει να σημειωθεί ότι σε όλη τη διάρκεια των γεγονότων, μερίδα των μπάτσων (είτε ΜΑΤ, είτε ΔΙΑΣ, είτε ασφαλιτών) είναι κουκουλωμένοι. Λίγο πριν την έκδοση της απόφασης, ο εισαγγελέας απαιτεί διάλυση της συγκέντρωσης, απειλώντας ότι σε αντίθετη περίπτωση δεν θα βγάλει απόφαση εντός της ημέρας. Εν τέλει και αφότου η συγκέντρωση μεταφέρθηκε στα λιοντάρια, μετά από τη διαφωνία εισαγγελέα (που πρότεινε προφυλάκιση) και ανακριτή (που πρότεινε περιοριστικούς όρους: απαγόρευση εξόδου από τη χώρα, παρουσία στους μπάτσους δυο φορές το μήνα και εγγυήσεις 20.000 ευρώ στον καθένα), όλοι οι συλληφθέντες αφέθηκαν τουλάχιστον προσωρινά ελεύθεροι. Στις δύο συλληφθείσες με πλημμελήματα επιβλήθηκαν περιοριστικοί όροι και 3.000 ευρώ εγγύηση στην καθεμία, ενώ τελικά, στις 24/02 το δικαστικό συμβούλιο υιοθέτησε την πρόταση του ανακριτή για τους κατηγορούμενους με κακουργήματα.

Απόγευμα: Πραγματοποιείται παγκρήτια πορεία από αναρχικούς-αντιεξουσιαστές και αλληλέγγυους (φοιτητικοί σύλλογοι, αριστεροί, κ.α.) στο κέντρο του Ηρακλείου ενάντια στην καταστολή, σαν απάντηση στα γεγονότα των τελευταίων ημερών. Αξίζει να σημειωθεί ότι στις εισόδους της πόλης γίνονται έλεγχοι και προσάγονται σύντροφοι που έρχονται από άλλες πόλεις της Κρήτης. Το κλίμα, ο παλμός και ο όγκος της πορείας είναι εντυπωσιακός. Η πορεία, η οποία κατέληξε στην Κατάληψη Ευαγγελισμού, είναι μια από τις μεγαλύτερες που έχουν καλέσει αναρχικοί στην Κρήτη τα τελευταία χρόνια.

Σχετικά με την Ποιοτική και Ποσοτική Αναβάθμιση της Καταστολής
και τους Αποδέκτες της

Την ίδια στιγμή που το σύστημα παίρνει πίσω κοινωνικά κεκτημένα και κατακτήσεις του παρελθόντος και στέλνει σταδιακά στην εξαθλίωση ολοένα και περισσότερους ανθρώπους, πετάει ένα-ένα και τα δημοκρατικά του φτιασίδια, κινούμενο προς τον ολοκληρωτισμό. Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι η στάχτη στα μάτια από τις υποσχέσεις για καταναλωτική «ευμάρεια» και κοινωνική ανέλιξη τελείωσε. Η συναίνεση στις κρατικές αποφάσεις αποσπάται πια μόνο με τη βία συνεπικουρούμενη από την προπαγάνδα των ΜΜΕ. Αποφάσεις που παρουσιάζονται ως μονόδρομος και κάθε φωνή ή πράξη αμφισβήτησης και αντίστασης πρέπει να απομονωθεί, να δυσφημιστεί και να παταχθεί. Δεν είναι τυχαίο που σχεδόν κάθε απεργία κηρύσσεται παράνομη και οι απεργοί απειλούνται με επιστράτευση και φυλάκιση αν δεν υπακούσουν. Επιπλέον, τα όρια ακόμα και της δικιάς τους αστικής νομιμότητας στενεύουν, όπως π.χ. με την ποινικοποίηση του κόσμου που αρνείται να πληρώσει διόδια και εισιτήρια στα μέσα μαζικής μεταφοράς.
Το καθεστώς τα παίζει όλα για όλα, προσπαθώντας να προλάβει τις κοινωνικές αναταραχές και να τις καταστείλει εν τη γενέσει τους. Γι αυτό αναβαθμίζει ποσοτικά και ποιοτικά το κατασταλτικό του οπλοστάσιο. Μερικά δείγματα αυτού είναι οι νέοι πιο απολυταρχικοί νόμοι και τρομονόμοι, ο πολλαπλασιασμός του αριθμού και της βιαιότητας των αστυνομικών δυνάμεων και οι ασκήσεις καταστολής πλήθους από στρατιωτικές μονάδες.
Ο νούμερο ένα αποδέκτης αυτής της αναβάθμισης είναι τα πιο ακηδεμόνευτα και ριζοσπαστικά κομμάτια της κοινωνίας και φτάνει σε οποιοδήποτε επιχειρεί να σηκώσει κεφάλι, ή μπορεί να το κάνει λόγω της κοινωνικής-ταξικής του θέσης. Η εκστρατεία στοχοποίησης και καταστολής του αναρχικού χώρου με διώξεις και προφυλακίσεις αγωνιστών κινείται σε αυτή τη λογική. Ξεκινώντας χρονικά από το σπίτι στο Χαλάνδρι που βαπτίστηκε «γιάφκα» και διώκτηκαν και προφυλακίστηκαν σύντροφοι με μοναδικά στοιχεία δαχτυλικά αποτυπώματα σε βιβλία, κηροπήγια και καπάκια τουαλέτας, και φτάνοντας στις προφυλακίσεις ανθρώπων για τους οποίους δεν κατονομάζεται καν «τρομοκρατική» ομάδα που να της αποδίδονται συγκεκριμένες ενέργειες. Έχουν ανοίξει το δρόμο στο να «δένουν» συντρόφους σε μια κόλλα χαρτί, χωρίς καν να τηρούν τα προσχήματα, ποινικοποιώντας συντροφικές-φιλικές σχέσεις και πολιτικά φρονήματα.
Αναφέρουμε ενδεικτικά την περίπτωση του Χρήστου Πολίτη, ο οποίος έχει προφυλακιστεί επειδή η μηχανή του εθεάθη να κινείται μερικά τετράγωνα μακρύτερα από διαμέρισμα όπου βρέθηκε κρυμμένος οπλισμός. Επίσης, όπως κυνικά αναγράφεται στη δικαστική απόφαση, η Φαίη Μέγιερ προφυλακίστηκε γιατί: Πρώτον, ήπιε ένα ποτό με κάποιο γνωστό της που κατηγορείται για άγνωστη οργάνωση. 2) Είναι αναρχική και διαβάζει δημοσιευμένα ανατρεπτικά έντυπα, 3) αναφέρει τους φυλακισμένους αναρχικούς ως πολιτικούς κρατούμενους.

Κάποια Σχόλια για την Εκκένωση του ΠΙΚΠΑ & ότι Επακολούθησε

Η εκκένωση της κατάληψης του ΠΙΚΠΑ είναι η έκφραση της προαναφερόμενης κεντρικής κατασταλτικής πολιτικής σε τοπικό επίπεδο. Και αυτό γιατί οι καταλήψεις και τα πολιτικά στέκια αποτελούν απειλή για το καθεστώς. Είναι ορμητήρια κοινωνικού αγώνα που δρουν αδιαμεσολάβητα και αυτοοργανωμένα ενάντια στον εξουσιαστικό συρφετό και την εμπορευματοποίηση των πάντων. Προτάσσουν την πολιτική δράση ενάντια στην υποταγή, και τη συλλογικότητα ενάντια στην εξατομίκευση και την ιδιώτευση.
Είναι γεγονός ότι τους τελευταίους 4 μήνες η κατάληψη ΠΙΚΠΑ δεν είχε την ίδια ζωντάνια με παλιότερα, πράγμα που την κατέστησε σχετικά εύκολο στόχο στις ορέξεις των τοπικών αρχόντων. Όμως, ακόμα και υπό αυτές τις συνθήκες, κάθε επέμβαση εκκένωσης είναι μια πράξη πολέμου από πλευράς του καθεστώτος που δεν πρέπει να μένει αναπάντητη, ούτε πρόκειται να αναχαιτίσει τη δράση μας. Στο πλαίσιο αυτό έγινε και η πορεία ενάντια στην καταστολή του ΠΙΚΠΑ το βράδυ της 16ης Φλεβάρη, στη οποία συνελήφθησαν 4 άτομα στο σωρό και τους απαγγέλθηκαν ανυπόστατες κατηγορίες κακουργηματικού και πλημμεληματικού χαρακτήρα, μέσα από τις αντιφατικές καταθέσεις των μπάτσων. Μάλιστα, είχαν το θράσος να ασκήσουν μέχρι και μηνύσεις για απόπειρα ανθρωποκτονίας (!).
Οι παράλογες και εξοργιστικές κατηγορίες, το αρχικό ενδεχόμενο προφυλάκισης και οι εξοντωτικοί περιοριστικοί όροι δείχνουν την αγωνιώδη προσπάθεια των διωκτικών αρχών να καταστείλουν παραδειγματικά τον «εσωτερικό εχθρό». Άλλωστε, η χρονική συγκυρία που επέλεξε η εξουσία να εκκενώσει την κατάληψη δεν είναι τυχαία, μία εβδομάδα πριν από την πανεργατική απεργία στις 23 Φλεβάρη.
Όμως, για μας η αλληλεγγύη στους συλληφθέντες περνά μέσα από την καθημερινή μας συλλογική δράση στους δρόμους, και αυτό θα συνεχίσουμε να κάνουμε.

Λίγο (ακόμα) Μελάνι για το ρόλο των ΜΜΕ

Ο χαρακτηρισμός που δίδεται στα ΜΜΕ σήμερα ως τέταρτη εξουσία είναι απόλυτα εύστοχος. Πρόκειται για ένα καλοστημένο κύκλωμα καθωσπρεπισμού και σοβαροφάνειας, το οποίο προωθεί και αναπαράγει το λόγο και τα συμφέροντα των εξουσιαστών. Μέσα από την προπαγάνδα και τη διαστρέβλωση της πραγματικότητας αποπροσανατολίζουν την κοινή γνώμη, στοχοποιώντας ανθρώπους, ιδέες και κοινωνικούς χώρους.
Την ίδια στιγμή που το σύστημα δείχνει το αληθινό του πρόσωπο, που οι θεσμοί και οι αξίες τις οποίες προτάσσει τίθενται υπό αμφισβήτηση και ενώ άνθρωποι καθημερινά αντιδρούν διεκδικώντας θεμελιώδη δικαιώματα, τα ΜΜΕ εκτελούν το ρόλο τους ως φερέφωνα της εξουσίας. Αποπροσανατολίζουν, τροφοδοτούν τον κοινωνικό κανιβαλισμό (μέσα από τα ιδεολογήματα της τάξης, ασφάλειας και εθνικής καθαρότητας) και συκοφαντούν κοινωνικούς αγώνες και αντιστάσεις.
Στο όνομα της τηλεθέασης και προς όφελος της άρχουσας τάξης, δημοσιοποιούν προσωπικά στοιχεία και φωτογραφίες αγωνιστών, εισβάλλουν στα σπίτια και τις ζωές όσων «απειλούν την εθνική τάξη και ασφάλεια», προτάσσοντας τη ρουφιανιά ως μέσο κοινωνικής αποδοχής και «εθνικής σωτηρίας».
Τα τοπικά καθεστωτικά μέσα δεν παρέκκλιναν καθόλου από τη συνήθη τακτική τους, καλύπτοντας τα γεγονότα στη λογική του θεάματος και προς τέρψιν του φιλοθεάμονος κοινού. Οι δημοσιογράφοι που βρέθηκαν σχεδόν αμέσως στην επιχείρηση εκκένωσης της κατάληψης ΠΙΚΠΑ, προκαλούσαν φραστικά τους αλληλέγγυους, και με κατεβασμένες αλλά αναμμένες τις κάμερες, προσπαθούσαν να τραβήξουν πλάνα στα μουλωχτά. Είχαν το θράσος να έρθουν και στην κατάληψη της ΔΥΠΕ λίγο αργότερα, πάλι για να προκαλέσουν ένταση και να τραβήξουν σχετικά πλάνα, αλλά δεν τους κάναμε τη χάρη. Επίσης, στο πλαίσιο του τηλεκανιβαλισμού δε δίστασαν να προβάλουν εικόνες με το πρόσωπο μιας από τις συλληφθείσες την ώρα που ήταν μέσα στα δικαστήρια.
Αντιστεκόμαστε στη μονομερή και ψευδή παρουσίαση της πραγματικότητας μέσα από τη σκοπιά του συμφέροντος των εξουσιαστών. Αρνούμαστε να συμμετάσχουμε στο συμβατικό και κατασταλτικό παιχνιδάκι των ΜΜΕξημέρωσης και να συναινέσουμε στην παραποίηση των γεγονότων. Υπερασπιζόμαστε την αδιαμεσολάβητη επικοινωνία, το συμφέρον όσων αντιτάσσονται στα βρώμικα παιχνίδια της εξουσίας και αποφασίζουμε να ακουστεί η φωνή μας απαξιώνοντας αυτό το θεσμό. Καταλαμβάνουμε τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς, δημιουργούμε τα δικά μας μέσα αντιπληροφόρησης, μέσα από διαδικασίες αυτοοργάνωσης, συνδιαμόρφωσης και αυτοδιαχείρισης, χωρίς «ειδικούς» και «καλοθελητές» να διαμεσολαβούν το λόγο μας.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ!!!

Η εξουσία σίγουρα πήρε στην κατοχή της ένα κτίριο αλλά όπως πάντα δεν κατάφερε τίποτα παραπάνω. Αν ήθελε δηλαδή να φοβηθούμε μπροστά στο «αδιαμφισβήτητο» δέος της, τότε έκανε μια τρύπα στο νερό, γιατί αποκάλυψε για άλλη μια φορά το αποκρουστικό πρόσωπο της. Αν αυτό που ήθελε ήταν να τρομάξουμε και να αδειάσουμε τις καταλήψεις στο πρόσταγμα της, είναι γελασμένη γιατί εμείς από αυτή τη δοκιμασία βγήκαμε πιο δυνατοί και αποφασισμένοι για το δύσκολο δρόμο που έχουμε πάρει. Αν προσπαθούν οι άρχοντες και τα λοιπά τσιράκια τους να μας στοιβάξουν σε σπίτια κλουβιά, αποχαυνωμένους μπροστά στην TV και βυθισμένους στον καναπέ μας, τους υπενθυμίζουμε πως οι καταλήψεις δεν είναι τα ντουβάρια αλλά άνθρωποι που αυτοοργανώνονται και χτίζουν σχέσεις συντροφικότητας και αλληλεγγύης. Αυτό το κυνήγι μαγισσών που έχει ξεκινήσει τον τελευταίο καιρό όχι μόνο δεν μας καταστέλλει αλλά μας εξοργίζει. Είμαστε εδώ, δεν μπορείτε να μας εξαφανίσετε και θα υπερασπιστούμε τους ελεύθερους χώρους και οποιαδήποτε κατάληψη όπου και όποτε χρειαστεί. Αν το κράτος αποφασίσει μια μέρα πως οι καταλήψεις δεν πρέπει να υπάρχουν, αυτό που θα βρει μπροστά της είναι η έμπρακτη αντίσταση των «από κάτω», αυτή που κάνει την ιστορία να προχωράει.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ & ΠΑΥΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΙΩΞΕΩΝ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΟΜΗΡΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

από Ανοιχτή Συνέλευση αναρχικών/αντιεξουσιαστών Ηρακλείου Κρήτης
Eπικοινωνία : mail : saher@espiv.net / blog : https://saher.espivblogs.net

Ανοιχτή Συνέλευση Συμπαράστασης

2011-03-11T16:40:00.000-08:00

Κάλεσμα για συνάντηση συνέλευση το Σάββατο 12/3/2011 ώρα 5 στην Φανερωμένη στα σκαλιά και σε περίπτωση βροχής στο παλιό Υφαντουργείο δίπλα (καφέ)

για συζήτηση αντίδραση στην συνεχιζόμενη παρακοή εκ μέρους του κράτους -αστυνομίας -υπουργείου εσωτερικών της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερομηνίας 18/1/2011 στην αίτηση 152/2010 με την οποία η κράτηση αιτητή κρίθηκε παράνομη και διατάχθηκε η άμεση απελευθέρωση του χωρίς όμως μέχρι σήμερα το κράτος να εκτελέσει αυτή την αποφάση

απο OSR

Carnival Street Parade - Αποκριάτικο Πάρτυ Δρομου

2011-03-04T05:58:00.000-08:00

Saturday, March 5 at 2:30pm

Eleftheria square, Nicosia, Cyprus.

Carnival Street Parade

Ιndigenous people and gypsies come to the streets of Nicosia for a Carnival Parade. Get dressed, bring your friends, musical instruments and whatever makes you happy...

Αποκριάτικο Πάρτυ Δρομου

Ιθαγενείς και Τσιγγάνοι κατεβείτε στους δρόμους της Λευκωσίας για ένα κινούμενο καρναβαλίστικο πάρτυ δρόμου. Μεταμφιεστείτε, φέρτε τους φίλους σας, τα μουσικά σας όργανα και ότι άλλο σας φτιάχνει τη διάθεση

Route/ Διαδρομή

2:30 - μάζεμα στην Πλατεία Ελευθερίας/gathering at Eleftheria square

4:00 - εκκίνηση/departure

5:00 - τέρμα της οδού Λήδρας/end of Ledra street

6:30 - οδός Θησέως/Thiseos street

8:00 - OXI Roundabout

9:00 - Λεωφόρος Μακαρίου/Makariou street

11:00 - πλατεία Φανερωμένης/Phaneromeni square

Ενημέρωση από την συγκέντρωση στο κάμπινγκ Πόλις Χρυσοχούς

2011-03-01T08:23:00.000-08:00

Την κυριακή 27/2 πραγματοποιείται συγκέντρωση στο χώρο του κάμπινγκ για τη διάσωση και διατήρησή του. Με συμμετοχή περίπου 15 συντρόφων και άλλων διαδηλωτών πραγματοποιήθηκε πορεία στην πόλη με αυτοκίνητα και πλακάτ στα οποία αναγράφονταν συνθήματα για τον κατασκηνωτικό χώρο. Συζητήθηκαν επίσης επόμενες κινητοποιήσεις.

Το καρναβάλι - μια Αναρχική Γιορτή

2011-02-26T12:48:00.000-08:00

«Το γέλιο είναι μια αντίδραση ενάντια στην αυστηρότητα. Γελούσαμε και κοροϊδεύαμε τα πάντα. Κοροϊδεύαμε τους εαυτούς μας, όπως κοροϊδεύαμε τους καλοχορτασμένους και τους ψευτοειρηνοποιούς. Παίρναμε το γέλιο μας στα σοβαρά. Το γέλιο ήταν η μόνη εγγύηση της σοβαρότητας με την οποία, στο ταξίδι μας προς την ανακάλυψη του εαυτού μας, εξασκούσαμε την αντιτέχνη» – Hans Richter

1

Το καρναβάλι την εποχή της φεουδαρχικής Δύσης, είχε ανατρεπτικό χαρακτήρα. Η μεγάλη του ακμή συμπέφτει με την ανάπτυξη των πόλεων, της αυτονομίας τους και της νεοσχηματισμένης αστικής τάξης, η οποία το χρησιμοποιεί στον πολιτιστικό της αγώνα εναντίον της φεουδαρχικής και εκκλησιαστικής ιδεολογίας. Το καρναβάλι είναι για την αστική τάξη ότι η επιστήμη, το θέατρο, ο τύπος: όπλα ενάντια στη φεουδαρχία. Με την εγκαθίδρυσή της, τα τρία τελευταία γίνονται εργαλεία για την διατήρηση της θέσης της και της αύξησης της δύναμής της, ενώ το καρναβάλι, απλά απονευρώνεται και χάνει την επαναστατικότητα και τη λαϊκότητά του. Ο κόσμος που συμμετέχει σ’ αυτό, πλέον είναι διαχωρισμένος από την οργάνωσή του, την οποία αναλαμβάνουν κρατικοί φορείς. Το μόνο που μένει ίδιο είναι η μεταμφίεση και η μέθη. Η επαναστατικότητα του καρναβαλιού, όμως, τελικά δεν εξαφανίστηκε. Δραπέτευσε και μεταμορφώθηκε! Αποκομμένη πια απ’ το καρναβάλι, η καρναβαλική επαναστατικότητα, μπόλιασε στις οδομαχίες και βρήκε έδαφος να επιβιώσει και να αναπτυχθεί.

2

Η ανανέωση της ζωής που γιορτάζεται στα καρναβάλια της υπαίθρου, δίνει τη θέση της στη γιορτή της επανοικειοποίησης της στις οδομαχίες. Το ανάμα της φωτιάς και το κάψιμο του ανδρείκελου, αντικαθίσταται από τον εμπρησμό εχθρικών προς τη ζωή στόχων. Οι αναπαραστάσεις της γενετήσιας πράξης, τα σκατολογικά τραγούδια και η αθυροστομία, αντικαθίστανται απ’ τις φαλλοκεντρικές χειρονομίες (την επίδειξη των γενετικών οργάνων προς τα όργανα της τάξης), τα σκατολογικά συνθήματα και την αθυροστομία. Η μεταμφίεση αντικαθίσταται με το «κουκούλωμα». Το κράτημα της μαγκούρας για ξυλοφόρτωμα, από το κράτημα του ροπάλου ή του λοστού για ξυλοφόρτωμα, σπάσιμο κλπ Η εκτόξευση αντικειμένων, απ’ την εκτόξευση πετρών. Ο θόρυβος των κουδουνιών από το θόρυβο της σπασμένης μολότοφ. Η κριτική και η αμφισβήτηση της εξουσίας στο καρναβάλι, αντικαθίσταται από την ευθεία επίθεση σ’ αυτήν.

Για τη λογική του καρναβαλιού, όπως και για τη λογική των οδομαχιών, καμιά αξία δεν είναι ιερή και ακλόνητη. Κανένα γεγονός δε θεωρείται αρκετά τραγικό, ιερό ή επίσημο για να μην μπορεί να γίνει αντικείμενο γελοιοποίησης και χλεύης. Και στις δύο περιπτώσεις ισχύει το «τίποτα δεν είναι ιερό, τα πάντα επιτρέπονται».
Το καρναβάλι, όπως και οι οδομαχίες, είναι πρόσκαιρη διακοπή του επίσημου συστήματος των απαγορεύσεων και των ιεραρχικών φραγμών. Είναι ένας ανάποδος κόσμος που κρατάει κάποιες μέρες, στην περίπτωση του καρναβαλιού, και κάποιες ώρες ή λεπτά, στην περίπτωση των οδομαχιών.

3

Το καρναβάλι, εκτός από «ανάποδος κόσμος», είναι κι ένας κόσμος που τα αντίθετα ενώνονται, όπως η ζωή κι ο θάνατος, τα γηρατειά κι η νιότη, το “πάνω” και το “κάτω”, η γυναίκα και ο άνδρας. Γεγονός που αποκρυσταλλώνεται σε διάφορες φιγούρες του καρναβαλιού, όπως οι αρλεκίνοι, που είναι μισοί άντρες και μισοί γυναίκες ή ο μασκαράς του σλοβένικου καρναβαλιού, που είναι γριά και νέος ταυτόχρονα. Οι οδομαχίες, επίσης, χαρακτηρίζονται από την ένωση των αντιθέτων: της κατάφασης και της άρνησης, της θέσης και της αντίθεσης, της άμυνας και της επίθεσης, της αγάπης για την ελευθερία και του κινδύνου για ακόμα μεγαλύτερο περιορισμό της.

από Πρακτορείο Rioters

http://exnegativo.blogspot.com

[κείμενο δημοσιευμένο στο δεύτερο τεύχος της "ασύμμετρης απειλής"]

Συναυλία Bandista

2011-02-24T14:12:00.000-08:00

ΕΒΙΒΑ Η ΑΔΕΛΦΟΣΥΝΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ!

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ BANDISTA

2/3 ΛΕΥΚΩΣΙΑ SINEMA NOSTALJI

3/3 ΚΕΡΥΝΕΙΑ OLD TUNNEL

4/3 ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ DEMOLAY

*ΠΡΟΣΟΧΗ ΖΩΝΗ ΧΩΡΙΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ*

Περισσότερα Island Anarchy Forum

ΚΑΜΠΙΝΓΚ ΠΟΛΕΩΣ ΧΡΥΣΟΧΟΥΣ - ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

2011-02-24T13:41:00.000-08:00

1 Φεβρουαρίου 2010

Καθυστερεί η υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ του Τμήματος Δασών, του ΚΟΤ και του Δήμου Πόλης Χρυσοχούς για παραχώρηση του ευκαλυπτώνα ώστε να προχωρήσει η διαδικασία της αναβάθμισης του κατασκηνωτικού χώρου. Υπενθυμίζεται ότι έχει ήδη καταρτιστεί γενικό σχέδιο (master plan) για την ανάπλαση του κατασκηνωτικού χώρου στον ευκαλυπτώνα της Πόλης Χρυσοχούς το οποίο δεν έχει τεθεί υπόψη των ενδιαφερομένων πολιτών και οργανώσεων στα πλαίσια ενός διευρυμένου δημόσιου διάλογου. Ο Δήμος Πόλης Χρυσοχούς απαιτεί να προηγηθεί η υπογραφή της συμφωνίας μίσθωσης του χώρου πριν προχωρήσει σε διαδικασία δημόσιας ακρόασης. Εν τω μεταξύ τέλος Φεβρουαρίου λήγει το συμβόλαιο διαχείρισης του χώρου από τους ιδιώτες διαχειριστές και συνεπώς αυτόματα ο χώρος παραμένει ανεξέλεγκτος και αφύλακτος.

Την Κυριακή 27.02.2011, ώρα 12πμ (το μεσημέρι) παρακαλούμε οπως παρευρεθούμε όλοι όσοι στηρίζουμε τη διάσωση και διατήρηση του κατασκηνωτικού χώρου Πόλεως Χρυσοχούς και να αποτρέψουμε την καταστροφή του.

Όπως οι πλείστοι υποψιαζόμαστε, εμπλέκονται οικονομικά οφέλη οπως και άλλοι ξενοδοχειακοί παράγοντες στο παρασκήνιο αυτής της φρίκης.

Πάμε να αποτρέψουμε τη συμφορά αυτή και ας ελπίσουμε πως δεν θα είναι η τελευταία φορά που θα πάμε στο Κατασκηνωτικό Χώρο της Πόλεως Χρυσοχούς.

Διαμαρτυρία την Κυριακή 27.02.2011, ώρα 12πμ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗΝ ΛΕΗΛΑΣΙΑ

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΓΗ Κ΄ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Αφίσα για τη λίμνη Μαγκλή

2011-02-24T13:19:00.000-08:00

Η ΛΙΜΝΗ ΜΑΓΚΛΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΩΡΟΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥ

ΚΑΝΕΝΑΣ ΒΙΟΤΟΠΟΣ ΝΑ ΜΗ ΘΥΣΙΑΣΤΕΙ ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ

Φωτογραφίες από την εκδήλωση ενάντια στους στρατούς και τα σύνορα.

2011-02-20T17:48:00.000-08:00

Και από την άλλη πλευρά του οδοφράγματος:

islandanarchy.com

Δικοινοτική εκδήλωση και στις δύο πλευρές της πράσινης γραμμής

2011-02-15T08:27:00.000-08:00

Συμμετέχουμε στη δικοινοτική εκδήλωση που θα γίνει αυτό το Σάββατο, 19 Φλεβάρη. Θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση, στις 14:30 στο πάρκο του Ορφέα/Χρυσαλινιώτισσας, ενώ θα προηγηθεί critical mass από την πλατεία ελευθερίας στις 13:00 (βλέπε προηγούμενη ανάρτηση).

ΚΑΤΩ ΤΑ ΣΥΝΟΡΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΤΡΑΤΟΙ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΠΑΛΗ ΤΑΞΙΚΗ

CRITICAL MASS Bicycle Ride - Ποδηλατοπορεία (19/2)

2011-02-15T06:58:00.000-08:00

Διεθνές κάλεσμα επικοινωνίας από την Τουρκία

2011-02-15T04:53:00.000-08:00

1. Αυτό είναι ένα διεθνές κάλεσμα αλληλεγγύης. Σκοπός μας είναι να επικοινωνήσουμε με ολόκληρο τον αναρχικό και αντιεξουσιαστικό χώρο σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο, με την ελπίδα να δημιουργήσουμε ένα δίκτυο αλληλεγγύης.

2. Είμαστε μέλη μιας οργανωμένης αναρχικής ομάδας που ονομάζεται DAF (Devrimci Anarşist Faaliyet)Αναρχική Επαναστατική Δράση, η οποία τα τελευταία πέντε χρόνια δραστηριοποιείται στην Ανατολία και στη Μεσοποταμία. Η “επανάσταση”, η “(αυτο)οργάνωση”, η “συλλογική διαβίωση” και η “συλλογική παραγωγή” αποτελούν βασικά χαρακτηριστικά της ομάδας μας. Βρισκόμαστε στο πλευρό των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν την εξουσιαστική βαρβαρότητα.

3. Έχουμε μια συλλογική και οργανωμένη προοπτική, σύμφωνα με την οποία:

Προσπαθούμε να καταλάβουμε, να στηρίξουμε και να εξετάσουμε τον αγώνα της ελευθερίας του κουρδικού λαού, τον οποίο αντιλαμβανόμαστε ως επαναστατικό κίνημα κοινωνικής αντίστασης κατά του κράτους.
Προσπαθούμε να οργανώσουμε μια αντιμιλιταριστική αναρχική δράση και εναντιωνόμαστε καθολικά σε κάθε έννοια και θεσμό του έθνους-κράτους, το οποίο για μας είναι εθνικιστικό και βασίζεται σε στρατιωτικά και πολιτικά πραξικοπήματα.
Προσπαθούμε να οργανώσουμε τη νεολαία ενάντια σε κάθε γεροντοκρατική ιεραρχία.
Προσπαθούμε να οργανωθούμε σε καθημερινό και πολιτικό επίπεδο με τις γυναίκες, τα παιδιά, αλλά και την γκέι κοινότητα που η ανδροκρατούμενη κοινωνία αγνοεί.
Προσπαθούμε να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις σύμφωνα με το αναρχικό πρόταγμα για αυτοοργάνωση σε απεργίες, καταλήψεις, αντιστάσεις και κάθε είδους δράσεις των εργατών και των καταπιεσμένων ανθρώπων
Προσπαθούμε να βρούμε διεξόδους από το καπιταλιστικό σύστημα και τις κοινωνικές σχέσεις που αυτό δημιουργεί.

4. Σύμφωνα με αυτή την προοπτική:

Ενδιαφερόμαστε για τη σχέση μεταξύ εργασίας και κεφαλαίου και τους καταπιεσμένους που αυτή δημιουργεί και προωθούμε μια ασυμβίβαστη αναρχοσυνδικαλιστική ταξική πάλη ενάντια στο κεφάλαιο στη σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία. Υποστηρίζουμε τους εργάτες που δουλεύουν σε σκληρές και φτωχά αμειβόμενες εργασίες, οι οποίοι αναγκάζονται να δουλεύουν σε επικίνδυνες για τη ζωή τους συνθήκες. Μέχρι τώρα οι λιμενεργάτες, οι εργαζόμενοι στη λείανση σκληρών υφασμάτων (jeans), στην UPS, ISKI, MEHA, TEKEL, την κατασκευαστική Buca, τη DESA, οι εργαζόμενοι στα μέσα ενημέρωσης και στον κινηματογράφο μέσα από διαδικασίες μποϋκοτάζ, καταλήψεις, δράσεις δρόμου έχουν καταφέρει αρκετά. Υιοθετούμε μια αδιάλλακτη στάση απέναντι στα αφεντικά και τα συνδικαλιστικά τους όργανα.

5. Έχουμε πραγματοποιήσει διαμαρτυρίες ενάντια στην απάτη της παγκόσμιας κρίσης που το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα έχει δημιουργήσει με την αύξηση των τιμών, την ανεργία και των οικονομικών επιπτώσεων που αυτά συνεπάγονται, ενάντια στους σχεδιαστές της παγκόσμιας εκμετάλλευσης του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας κατά τη διάρκεια των επαφών τους στις 6 και 7 Οκτωβρίου του περασμένου έτους. Κατά τη διάρκεια των ημερών αυτών μαζί με άλλους άνεργους συντρόφους οργανώσαμε κινήσεις αντίστασης.

6. Πραγματοποιούμε δραστηριότητες στα πανεπιστήμια, τα οποία έχουν μετατραπεί σε στρατώνες. Διοργανώνουμε εκστρατείες κατά των λειτουργιών των Πανεπιστημίων τα οποία περιβάλλονται με σεκιουριτάδες και κάμερες ασφαλείας. Επίσης, γίνονται δράσεις ενάντια στην επίθεση των πανεπιστημιακών αρχών (αναστολή, πειθαρχικές ποινές, αποβολές, φασιστική αντιμετώπιση των Κούρδων φοιτητών, ατομικά έντυπα ελέγχου των εργασιών, περιστρεφόμενες θύρες ελέγχου, εξακριβώσεις ταυτότητας, ταυτότητες με barcode τσιπ).

7. Πραγματοποιούμε δραστηριότητες ενάντια στην απομόνωση και τις φυλακές. Το κράτος συνεχίζει τη σκληρή αντιμετώπιση των πολιτικών κρατουμένων ενώ οι δράσεις αντίστασης εντείνονται. Το 2000, 122 πολιτικοί κρατούμενοι τραυματίστηκαν και 28 κρατούμενοι έχασαν τη ζωή τους. Όσο το κράτος συνεχίζει τις πρακτικές καταστολής κατά κρατουμένων στις φυλακές, εμείς θα συνεχίζουμε την αλληλεγγύη μας προς τους πολιτικούς κρατουμένους, στο εσωτερικό και το εξωτερικό. Με τους ακρωτηριασμένους φίλους μας στη φυλακή μετά από αυτές τις επιχειρήσεις κάνουμε συμβολικές διαμαρτυρίες όπως οι “ξυπόλητες” πορείες, αλληλογραφούμε και στέλνουμε βιβλία στους φυλακισμένους. www.kapatilma.blogspot.com

8. Η ιστορία της αντίρρησης συνείδησης στην Τουρκία είναι η ιστορία της κρατικής απελπισίας εναντίον της συνείδησης. Εμείς, ως αναρχικοί που στοχεύουμε στην κοινωνική μετάβαση, θεωρούμε πως η αντίρρηση συνείδησης αποτελεί το πιο ενεργό βήμα και την πιο αληθινή δράση για τον πόλεμο που συνεχίζεται σε αυτή τη γη εδώ και τριάντα χρόνια. Προωθούμε την ευαισθητοποίηση μεταξύ των Κούρδων (κυρίως της κουρδικής νεολαίας) σε αυτό το θέμα μέσω της πλατφόρμας που ονομάζεται “Barış iחin Vicdani Ret Platformu» (Πλατφόρμα Αντίρρηση Συνείδησης για την Ειρήνη). Οι επισκέψεις στην κουρδική περιοχή, τα πανό στις κουρδικές γειτονιές, οι δράσεις του δρόμου και η αλληλεγγύη στους φυλακισμένους αντιρρησίες συνείδησης είναι τα συγκεκριμένα παραδείγματα αυτής της ευαισθητοποίησης. Κάνουμε δράσεις σχετικά με “ύποπτους θανάτους στρατιωτών / αυτοκτονίες”, οργανώνοντας συναντήσεις με τις οικογένειες των ανταρτών και των στρατιωτών ωστε να τους κάνουμε να ενωθούν σε έναν αγώνα, κάνοντας διαμαρτυρίες για τα άτομα που έχουν καταδικαστεί για την υποστήριξη των αντιρρησιών συνείδησης. Υπάρχουν πάνω από 250 άνθρωποι που είναι αντιρρησίες συνείδησης (οι περισσότεροι από αυτούς είναι Κούρδοι). Θα συνεχίσουμε τις δράσεις αλληλεγγύης στον Inan Suver, που είναι ακόμα στη φυλακή επειδή είναι αντιρρησίας συνείδησης.www.barisicinvicdaniret.org

9. Ο παγκόσμιος καπιταλισμός εμπορευματοποίησε το νερό και το έδαφος που είναι η ουσία των ζωντανών οργανισμών καθιστώντας τα ενεργειακή πολιτική για τα υψηλά κέρδη των εταιρειών. Την ίδια στιγμή, οι ιστορικές και πολιτιστικές αξίες του λαού των περιοχών καταστρέφονται. Όλες αυτές οι ενεργειακές πολιτικές προκαλούν οικολογική και κοινωνική καταστροφή που δεν μπορεί να γυρίσει πίσω. Δίνουμε αγώνα και αντίσταση με τους ντόπιους ανθρώπους ενάντια στις καπιταλιστικές πολιτικές που διαμορφώνουν τη φύση και τους ζωντανούς οργανισμούς με τη βία. Είμαστε ενάντια σε όλους τους υδροηλεκτρικούς σταθμούς, τους θερμοηλεκτρικούς σταθμούς, τους πυρηνικούς σταθμούς και τις ενεργειακές πολιτικές που καταστρέφουν τη ζωή. Στεκόμαστε πλάι στους χωρικούς προσπαθώντας να αποτρέψουμε τις εγκαταστάσεις των εταιρειών που εκτελούν αυτές τις ενεργειακές πολιτικές, μπροστά στα εργοτάξια κατασκευαστικών έργων και μπροστά από τις εταιρείες τους στις πόλεις. Οργανώνουμε σχετικές δραστηριότητες, ειδικά στην περιοχή της Μαύρης Θάλλασας (όπου οι εταιρείες σχεδιάζουν να χτίσουν πολλά υδροηλεκτρικά εργοστάσια). Η πλατφόρμα με τις συγκεκριμένες δραστηριότητές μας ονομάζεται “Karadeniz İsyandadır Platformu” (Μαύρη Θάλασσα, πλατφόρμα ταραχών).www.karadenizisyandadir.org

10. Είμαστε αντίθετοι με τις ταυτότητες φύλου που γίνονται μέσα πίεσης από την εξουσία. Θέλουμε να ξεπεράσουμε τις κοινωνικές ανισότητες των φύλων και να καταργήσουμε τις διακρίσεις μεταξύ των δύο φύλων. Υπερασπιζόμαστε τη ζωτικής και πολιτικής σημασίας ύπαρξη των «άλλων » (γυναικείες οργανώσεις, LGBT και ομοφυλόφιλων) οι οποίοι αγνοούνται από την εξουσία. Πάνω σε αυτό, κάνουμε διαδηλώσεις και συμμετοχικές διαμαρτυρίες σχετικά με τις δολοφονίες γυναικών και τρανσέξουαλ, συμμετέχουμε σε πορείες με τις μαύρες-μοβ σημαίες μας και προσπαθούμε να δημιουργήσουμε συνθήκες αγώνα με τις γυναίκες, οι οποίες εργάζονται στον καθαρισμό. Δραστηριότητες για αυτό το θέμα:www.asiyenasilkurtulur.net

11. Είμαστε ενάντια στην καπιταλιστική οπτική της κατανάλωσης που δημιουργεί δικό της τρόπο κοινωνικοποίησης και εμπορευματοποιεί τις ανθρώπινες σχέσεις. Εμείς, που τασσόμαστε ενάντια στην καπιταλιστική οπτική της κατανάλωσης και που είμαστε καλλιτέχνες ακτιβιστές, βλέπουμε την τέχνη σαν μορφή δράσης σε τομείς ζωτικής σημασίας και πραγματοποιούμε διάφορες δράσεις σ’αυτή την κατεύθυνση όπως το “Sanalt”. Σε αυτό το πλαίσιο, διοργανώνουμε εναν ειρωνικό διαφημιστικό διαγωνισμό που ονομάζεται “Antikapitalist Reklamlar”(Αντικαπιταλιστικές Διαφημίσεις). Εκτός αυτού έχουμε και ένα άλλο πρότζεκτ που ονομάζεται “Kara Propaganda”(Μαύρη Προπαγάνδα) με οπτικό υλικό για την ημερήσια διάταξη ενάντια στην προπαγάνδα του συστήματος. www.karapropaganda.blogspot.com

12. Δημιουργήσαμε το δικό μας ραδιόφωνο, ενάντια στις τηλεοράσεις, τα ραδιόφωνα και τα υπόλοιπα ΜΜΕ τα οποία παίρνουν όλο και μεγαλύτερη δύναμη από τις διαφημίσεις που βρίσκονται κάτω από τον έλεγχο των καπιταλιστών. Το ράδιο Mülksüzler, που πήρε τ’ όνομά του από το μυθιστόρημα “The Dispossessed” της Ursula K. Le Guin, εκπέμπει από διάφορες περιοχές του κόσμου. Το ράδιο Mülksüzler είναι ένα κανάλι επικοινωνίας ανθρώπων με διάφορα ενδιαφέροντα, είναι ένα ράδιο που υψώνει τη φωνή που ακούγεται στους δρόμους. Τα άτομα που κάνουν το πρόγραμμα στο ράδιο Mülksüzler είναι σε αμοιβαία αλληλεγγύη με τους ακροατές. Το ράδιο Mülksüzler έχει ως στόχο να διαφέρει από ένα ραδιόφωνο που υπηρετεί οικονομικά συμφέροντα.www.mulksuzler.net

13. Φτιάξαμε το 26Α για τη δημιουργία ενός αντικαπιταλιστικού ζωντανού πολιτισμού ενάντια στον καταναλωτικό πολιτισμό του παγκόσμιου καπιταλισμού. Για την υλοποίηση των νέων ονείρων του κόσμου μας αυτή τη στιγμή να παράξει, να ζήσει και να μοιραστεί. Ο κύριος στόχος του 26A είναι να πραγματοποιήσει τις καταστροφικές πρακτικές της καθημερινής επανάστασης.

Μοντέλο στέγασης: Πρέπει να μοιραστούμε και να κολεκτιβοποιήσουμε τους χώρους που ζούμε για την ολική μετατροπή της ζωής μας ενάντια στην καπιταλιστική κουλτούρα. Η καπιταλιστική κουλτούρα μετατρέπει τα άτομα σε δύσπιστους και μοναχικούς ανθρώπους, τους υποχρεώνει να είναι τμήματα της οικονομικής εκμετάλλευσης, τους αναγκάζει να δημιουργούν αυταρχικές σχέσεις και να χάνουν την αυτοεκτίμησή τους. Ζούμε σε χώρους όπου οι καπιταλιστικές συνήθειες είναι εκτός, όπου ζούμε συλλογικά, όπου βιώνουμε την οικονομική συνεργασία και τις σχέσεις ανταλλαγής, όπου η ζωτική γνώση κυκλοφορεί ανεξάρτητα, όπου αισθανόμαστε τον εαυτό μας ελεύθερο.
Κουλτούρα αλληλεγγύης: Πραγματοποιούμε ζωτικές δραστηριότητες με φίλους που ζουν κοντά στην προοπτική του μοντέλου στέγασης. Συνεργαζόμαστε για τις ανάγκες (όπως τρόφιμα, ρούχα κ.λπ.) και για την αλληλοβοήθεια (υγεία, νομικά προβλήματα κ.λπ.). Διατηρώντας αυτή τη νοοτροπία, προσπαθούμε να βρούμε λύση στο πρόβλημα της καταστροφής της ζωής από τον καπιταλισμό.
Παραγωγή: Παράγουμε τα δικά μας τρόφιμα και φτιάχνουμε τα ρούχα μας, δεν αγοράζουμε, δεν ψωνίζουμε, παράγουμε ό,τι μας χρειάζεται. Με αυτον τον τρόπο, δημιουργούμε μια εναλλακτική κουλτούρα και έναν εναλλακτικό τρόπο ζωής ενάντια στην ατέρμονα καταναλωτική κουλτούρα του καπιταλισμού. Συλλέγουμε τρόφιμα από παζάρια και τα διατηρούμε σε κονσέρβες κάποιες φορές. Μαζεύουμε πράγματα από τα σκουπίδια στα εργοστάσια υφασμάτων και τα χρησιμοποιούμε για να φτιάξουμε τα ρούχα μας. Μοιραζόμαστε όλα τα πράγματα που χρειαζόμαστε με τους ανθρώπους που τα χρειάζονται.
Καφέ 26Α: Το Καφέ 26Α είναι ένα κοινωνικό κέντρο που το χρησιμοποιούν οι αναρχικοί για τις δραστηριότητες και τις συνελεύσεις τους, και επίσης, είναι ένα μέρος που βοηθά στην οικονομική ενίσχυση της οργανωμένης ομάδας μας. Στο Καφέ 26Α μοιραζόμαστε τα «προϊόντα» μας, και επίσης μπορείτε να βρείτε πολλές εναλλακτικές εκδόσεις. Αυτό το κοινωνικό κέντρο είναι ένας διεθνής χώρος που μπορείτε να συναντήσετε αναρχικούς και αντιεξουσιαστές από όλο τον κόσμο. Συμμετέχουμε συλλογικά 20 εθελοντές. Κάνουμε ένα μεγάλο τραπέζι που τρώμε κάποιες φορές τη μέρα και οποιοσδήποτε το επιθυμεί θα μπορούσε να συμμετέχει σ’ αυτή την κατάσταση και σχέση.

Anarşist Perspektif İzmir - Aναρχική Προοπτική Ισμίρ (Σμύρνης)

1. Εδώ και ένα χρόνο προσπαθούμε να δημιουργήσουμε μια οργανωμένη αναρχική αντίληψη στο Ισμίρ. Αναγνωρίζουμε το φασισμό πίσω απ’ το “δημοκρατικό” προσωπείο του Ισμίρ και δρούμε ως οργανωμένα άτομα ενάντια στη φασιστική αντίληψη.

2. Υψώνουμε τις φωνές μας ενάντια στον πόλεμο αυτής της γης και αγωνιζόμαστε οργανωμένα για ένα κίνημα ολικής αντίρρησης συνείδησης. Θεωρούμε πως ο πόλεμος ενάντια στον Κουρδικό λαό θα τελειώσει με την κοινωνικοποίηση ενός κινήματος ολικής αντίρρησης συνείδησης. Οργανώνουμε εκδηλώσεις για ενημέρωση και άλλες δράσεις σχετικά με αυτό το κίνημα στα πανεπιστήμια. Με αυτόν τον τρόπο υποστηρίζουμε τον αγώνα του αντιρρησία συνείδησης İnan Suver, ο οποίος συνελήφθη στις 5/8/2010. Οργανώνουμε δελτία Τύπου, δράσεις, καμπάνιες αλληλεγγύης για τον İnan Suver, που βρίσκεται ακόμη στη φυλακή.

3. Υποστηρίζουμε 2 απεργίες εργαζομένων που βρίσκονται σε εξέλιξη στο Ισμίρ. Υψώνουμε τις φωνές μας ενάντια στον καπιταλισμό μαζί με τους 25 εργαζομένους της UPS που απολύθηκαν πριν ένα χρόνο από έναν αντιπρόσωπο του παγκόσμιου καπιταλισμού. Στεκόμαστε δίπλα στους εργαζόμενους στην καθαριότητα του Δήμου Buca που απολύθηκαν λόγω του “συστήματος υπερεργολαβίας” απ’ το συνασπισμό εξουσιαστών και καπιταλιστών. Εμείς, ως Anarşist Perspektif (Αναρχική Προοπτική), είμαστε μαζί με τους υπαλλήλους καθαρισμού στην απεργία τους – κατά την οποία διαμένουν σε σκηνές έξω απ’το κτίριο του Δημαρχείου – στην οποία προχώρησαν έπειτα από τις οργανωμένες στάσεις τους ενάντια στο “σύστημα υπερεργολαβίας”.

4. Τα πανεπιστήμια, ως χώρος όπου το σύστημα αναπαράγεται ξανά και ξανά, καθιστούν τα άτομα (τα οποία εκφοβίζονται απ΄τη δύναμη της γνώσης) γρανάζια της μεγάλης μηχανής. Οργανωνόμαστε στα πανεπιστήμια για την αποκήρυξη του συστήματος, για την καταστροφή όλων των μηχανισμών πίεσης. Ενώ τα άτομα γίνονται αποθέματα του συστήματος χωρίς μέλλον επιβάλλοντάς τους να είναι σκλάβοι του καπιταλισμού, οργανωνόμαστε με ένα πνεύμα αλληλεγγύης, μακριά από τις ακαδημαϊκές επιθυμίες για να αντισταθούμε στην ταυτότητα που δημιουργεί η γνώση. Με τις δραστηριότητες μας στα πανεπιστήμια επιδιώκουμε την κατεδάφιση της γνώσης που εμπορευματοποιείται, βάζοντας στη θέση της τη ζωτικής σημασίας γνώση ωστε να καταστραφεί το άγχος των ατόμων για το μέλλον τους στο σύστημα.

5. Κάνουμε μελέτες με τη δικιά μας κολεκτίβα κινηματογράφου. Επιμένουμε σε έναν ενεργό, πολιτικό, συμμετοχικό κινηματογράφο ενάντια σε έναν κινηματογράφο που κατασκεύαζει αποξενωμένους θεατές. Σε αυτό το πλαίσιο, κάνουμε μια μελέτη ντοκιμαντέρ, η οποία έχει να κάνει με την αστική ανάπλαση (που είναι σε εξέλιξη) στην οποία ζουν Κούρδοι (Kadıfekale). Στις προβολές και στα εργαστήριά μας συζητάμε τις πολιτικές και κοινωνικές επιπτώσεις του κινηματογράφου.

www.anarsistperspektif.blogspot.com

LAF. (Lise Anarşist Faaliyet) - Μαθητική Αναρχική Δράση

Ως “Lise Anarşist Faaliyet” εδώ και τρία χρόνια προσπαθούμε να διαδώσουμε τον οργανωμένο αναρχισμό στα λύκεια. Η εκπαίδευση στον τόπο μας, δρα ως εργοστάσιο παραγωγής σκλάβων για τον καπιταλισμό. Οι μαθητές στα σχολεία φορούν υποχρεωτικά στολές, οι καθηγητές τους ή άλλοι μεγάλοι σε ηλικία επιτρέπεται να τους χτυπούν, διδάσκεται πως είμαστε ανίκανοι και πρέπει να τους υπακούμε. Από τα 7 ως τα 18 είμαστε υποχρεωμένοι να ορκιζόμαστε κάθε πρωί πως έχουμε αφοσιώσει την ύπαρξή μας στην Τουρκία. Μας έμαθαν τη μεγάλη αξία του στρατού, την υποχρέωση να πεθαίνουμε για την πατρίδα αν χρειαστεί, να μαχόμαστε ενάντια σε διχαστικές ιδέες όπως ο αναρχισμός, ο κομμουνισμός, κ.τ.λ. Είναι ακόμη σε εξέλιξη η εφαρμογή πολιτικών της χούντας του ΄80. Ένα από τα πιο καταπιεστικά πράγματα είναι οι εξετάσεις για την είσοδο στο πανεπιστήμιο, για τις οποίες πρέπει να προετοιμαζόμαστε όπως τα άλογα για τις ιπποδρομίες. Ένα παιδί 13 ετών, καυχιέται ότι λύνει 500 τεστ σε μία μέρα. Ηεξουσία καταστρέφει την παιδική μας ηλικία, τη φαντασία μας, την εμπιστοσύνη και την αγάπη στους άλλους.

Αποφοιτούμε από το πανεπιστήμιο μες στη μοναξιά και σκεπτόμενοι τίποτα άλλο πέρα από την καριέρα μας. Πιστεύουμε ότι κανείς δεν αξίζει να υποφέρει αυτό το συστηματικό 12χρονο μαρτύριο. Επομένως, παλεύουμε ενάντια στις εγωιστικές, καριερίστικες, υποτακτικές, μιλιταριστικές και φασιστικές αντιλήψεις που δημιουργούνται από το εκπαιδευτικό σύστημα στη νεολαία. Για να απελευθερωθούμε από αυτά που μας μαθαίνουν στο σχολείο.

Γι’ αυτό το λόγο, είμαστε αντίθετοι στην εκπαίδευση. Βλέπουμε τα γυμνάσια: Τα κτίρια αυτά όπου εγκλωβίζουν τους νέους, θεωρούμε πως είναι ένα πεδίο αναρχικής οργάνωσης. Πιστεύουμε πως ένας ελεύθερος κόσμος θα προέλθει μέσα από μια κοινωνική επανάσταση για την οποία άνθρωποι πρέπει να οργανωθούν. Το “Lafanzin”, είναι μια έκδοση που περιλαμβάνει τα άρθρα μας και διανέμεται σε οκτώ επαρχίες. Προσκαλούμε τους ανθρώπους που έρχονται σε επαφή με εμάς μέσα από την ιστοσελίδα μας (lafisyanda.org), τα συνθήματά μας στους τοίχους, να οργανωθούν σε ένα κίνημα ενάντια στον καπιταλισμό. Μας απασχολεί το πώς με την προπαγάνδα μας θα κάνουμε ανθρώπους να παλέψουν για την επανάσταση τώρα και χωρίς τέλος. Καλούμε τους νέους σε μια επανάσταση τώρα.

Αποδίδουμε μεγάλη σημασία στη δράση στο δρόμο. Οι πράξεις σαμποτάζ πλήττουν το σχολείο και το θεσμό της εκπαίδευσης. Με το κλείδωμα των σχολείων, τα συνθήματα στους τοίχους, τα φλάιερ, την αλλαγή πινακίδων, προσπαθούμε να διαδώσουμε σε όλο και περισσότερους νέους τον αναρχισμό. Oργανώνουμε τον κόσμο ώστε να μην παρακαλά το κράτος. Εδώ κι έξι μήνες στην Ανατολία, ενάντια στην εξατομίκευση που προωθεί ο καπιταλισμός, σε διάφορα σχολεία πραγματοποιούνται συζητήσεις όπου μοιράζονται πράγματα.

Τρώμε πάντα μαζί τα γεύματά μας, κάτι που διαδίδεται μεταξύ νέων που νιώθουν την ελευθερία του να μοιράζεσαι. Η L.A.F.(μαθητική αναρχική δράση) ασχολείται με τις κοινωνικές αδικίες που αφορούν τη νεολαία. Δεν αποφεύγουμε να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε στρατιώτες της Τουρκίας στον εσωτερικό της πόλεμο. Προσπαθούμε να μιλήσουμε σε όλο και περισσότερους νέους ανθρώπους για την συνειδητή αντίθεση στο στρατό για την ειρήνη. Είμαστε αντιμιλιταριστές νέοι όπως ο φίλος μας İlyada Erkus, που είναι ο νεότερος αντιμιλιταριστής και αντιρρησίας συνείδησης στον κόσμο. Αν δεν ανατρέψουμε τα σχολεία για να απελευθερωθούμε γκρεμίζοντας την κουλτούρα της υποταγής, θα είναι πολύ δύσκολο να φτάσουμε σε έναν ελεύθερο κόσμο. Αγωνιζόμαστε για έναν κόσμο ελεύθερο από τις εξουσίες που επιτίθενται στις ψυχές και στις ζωές μας. lafisyanda.org

Δράση στο Ελληνικό Προξενείο τον Δεκέμβρη του ’08

Σε αρκετά σημεία η απόδοση του καλέσματος είναι ελεύθερη

Πηγή: news.infoshop.org

http://gr.contrainfo.espiv.net/2011/02/08/diethnes-kalesma-epikoinwnias-apo-thn-tourkia/

Γιατί οι πολιτικοί αγαπούν το κυπριακό;

2011-02-12T05:10:00.001-08:00

Το κυπριακό πρόβλημα και ο εθνικισμός χαρίζουν υγεία και χαμόγελα στο κράτος και το κεφάλαιο…

Και την έβδομη ημέρα η Εξουσία είπε: «Εγένετο το Κυπριακό πρόβλημα και ας μη λυθεί ποτέ!»

Αντίθετα με τις διαδεδομένες αντιλήψεις, η γέννηση του εθνικισμού (και ο διαχωρισμός των δύο κοινοτήτων) στην Κύπρο είναι πολύ πρόσφατη. Οι απαρχές του βρίσκονται (όχι συμπτωματικά) σχεδόν ταυτόχρονα με το «νοίκιασμα» του νησιού από τους άγγλους αποικιοκράτες, δηλαδή το 1878. Οι εθνικές ταυτότητες που βλέπουμε σήμερα (αλλά και το αίτημα για ένωση με την Ελλάδα) όχι μόνο ήταν άγνωστες τότε (αναφορές σε Έλληνες και Τούρκους δεν υπάρχουν πριν την έλευση των άγγλων, παρά μόνο σε χριστιανούς και μουσουλμάνους) αλλά αντίθετα υπήρξαν παραδείγματα κοινής αντίστασης μουσουλμάνων και χριστιανών ενάντια στη φορολογία των τοπικών αρχόντων, Οθωμανών και εκκλησίας. Η εισαγωγή του εθνικισμού και ο διαχωρισμός του λαού προήλθε κυρίως από τους Άγγλους αποικιοκράτες, οι οποίοι ουσιαστικά και θεσμικά πλέον, οργάνωσαν τους εθνικούς διαχωρισμούς.

Οι αποικιοκράτες χρησιμοποίησαν τους εθνικούς μύθους για να εφαρμόσουν τη γνωστή τακτική του «διαίρει και βασίλευε» και να εδραιώσουν την κυριαρχία τους στο νησί. Ταυτόχρονα, οι ελληνοκύπριοι και τουρκοκύπριοι αστοί χρησιμοποίησαν τα εθνικά ιδεώδη για να προασπίσουν αρχικά τα οικονομικά τους συμφέροντα, αφού πρώτιστο μέλημα ήταν η άμυνα ενάντια στην «κουμμουνιστική απειλή.» Στη συνέχεια χρησιμοποίησαν τον «πατριωτικό αγώνα» με σκοπό την κατάληψη των κενών που θα άφηνε η εγκατάλειψη της εξουσίας του νησιού από τους Άγγλους. Το φαινόμενο του εθνικισμού και των εθνικών μύθων είναι, και στην Κύπρο, ένα καλοφτιαγμένο ιδεολόγημα που χρησιμοποιείται από την εξουσία και το κεφάλαιο για να υπονομεύσουν τα ταξικά κινήματα και οποιαδήποτε αντίσταση ενάντια στις επιλογές των κυρίαρχων. Τα δικοινοτικά εργατικά κινήματα των δεκαετιών ’30 και ’40, που ήταν ανταγωνιστικά στη Βρετανική εξουσία, πολεμήθηκαν από τους αστούς και των δύο κοινοτήτων, οι οποίοι χρησιμοποίησαν το εθνικό ιδεολόγημα για να τα αποδυναμώσουν, όπως έγινε στην περίπτωση των Οκτωβριανών, το ’31.
Το παράδειγμα της Κύπρου είναι ένα από τα πολλά στην παγκόσμια ιστορία όπου το εθνικό πρόβλημα εμφανίστηκε και αφάνισε οποιεσδήποτε απόπειρες ταξικής/κοινωνικής σύγκρουσης, που είχαν αρχίσει να διαμορφώνονται από τα μέσα της δεκαετίας του ΄30. Η Κύπρος αποτελεί ισχυρό χαστούκι στη μαρξιστική ορθοδοξία που βλέπει τους εθνικούς και εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες ως τα πρώτα βήματα της ταξικής πάλης. Η αφοσίωση των ελληνοκύπριων συνδικαλιστών στο εθνικό όραμα της ένωσης με την Ελλάδα διέσπασε την κοινή δράση των δύο κοινοτήτων, (όπως ήταν οι εργατικοί αγώνες της δεκαετίας του ’40, ο κοινός εορτασμός της πρωτομαγιάς του ’48 κοκ). Οι ηγεσίες των ε/κ και τ/κ συνδικάτων (ακόμα και του ΑΚΕΛ/ΠΕΟ) έστρεφαν τον αγώνα των εργαζομένων, όχι ενάντια στα αφεντικά, αλλά η μια κοινότητα ενάντια στην άλλη, για να μπορέσουν να πραγματώσουν τα εθνικά οράματά τους.

Το έθνος είναι ο συνεκτικός δεσμός κυρίαρχων και καταπιεσμένων, αφεντικών και δούλων. Οι εθνικοί μύθοι εξυπηρετούν και διαιωνίζουν την ταξική κοινωνία, αφού καλλιεργούνται από την αστική τάξη, έτσι ώστε τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα να θεωρούν ότι ο εχθρός τους βρίσκεται σε ένα άλλο έθνος, (στην προκειμένη περίπτωση πως ο εχθρός είναι η άλλη κοινότητα) και να μην στρέφονται ενάντια στα αφεντικά και τους εξουσιαστές που καθημερινά τους κλέβουν τη ζωή. Η εθνική ενότητα η οποία δημιουργείται, σημαίνει συναίνεση των καταπιεσμένων στην αφαίμαξη της ζωής τους, ταξική/κοινωνική ειρήνη, και μια κατάσταση κοινωνικής απάθειας απέναντι σε οτιδήποτε θυμίζει ταξική πάλη και κοινωνική δράση και αντίσταση.
Η ύπαρξη του κυπριακού προβλήματος σήμερα είναι ο κύριος πυλώνας του παραγόμενου εθνικισμού. Το κυπριακό με τη σειρά του δίνει λόγο ύπαρξης σε σχεδόν όλα τα πολιτικά κόμματα, τα οποία, από αριστερά μέχρι ακροδεξιά συμμετέχουν ενεργά στη διάχυση των εθνικών μύθων στην κοινωνία. Οι εξουσιαστές έχουν χρησιμοποιήσει μια πετυχημένη, σε γενικές γραμμές, στρατηγική όσον αφορά το κυπριακό. Με το να προβάλλεται συνέχεια στις ειδήσεις, να γίνονται συνεχώς συζητήσεις στα ραδιόφωνα, και να διδάσκεται η μονόπλευρη και εθνικιστική πλευρά των γεγονότων μέσα στα σχολεία, έχουν καταφέρει να «κρύψουν» το κυπριακό πρόβλημα, κάνοντας την κοινωνία να το βαρεθεί. Έτσι, έχουν ωθήσει ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας στο να πιστεύει πως η μόνη επιλογή που έχει είναι να διαλέγει ένα πολιτικό κόμμα ή ηγέτη, μέσα από τις εκλογικές διαδικασίες, για να την εκπροσωπεί στις συζητήσεις και τις συνομιλίες για το εθνικό ζήτημα. Ταυτόχρονα, το κυπριακό που προβάλλεται ως το μέγιστο και σχεδόν μοναδικό πρόβλημα του τόπου δίνει την ευκαιρία στην πολιτική ηγεσία να περνά τις αντιλαϊκές της πολιτικές χωρίς την αντίδραση της κοινωνίας (και να αγνοεί παντελώς άλλα κοινωνικά προβλήματα) με πρόσχημα πάντα το κυπριακό.
Όσον αφορά το πώς θα έρθουν οι δύο κοινότητες κοντά, (απαραίτητη προϋπόθεση για να αναπτυχθούν κοινωνικά κινήματα ανταγωνιστικά στην εξουσία) αυτό δε θα γίνει με το άνοιγμα οδοφραγμάτων, ούτε με κομματικά πανηγύρια «ειρήνης και φιλίας¨», ούτε με μια λύση επιβαλλόμενη από τα πάνω.

Συγκεκριμένα, το αίτημα για άνοιγμα των οδοφραγμάτων είναι παγίδα, που θελημένα ή μη οδηγεί με ακρίβεια στην επισημοποίηση της διχοτόμησης ή διαφορετικά είναι η άλλη πλευρά του ίδιου νομίσματος. Το δίπολο Επαναπροσέγγιση (UNOPS,συνομιλίες κλπ) ή Διχοτόμηση (εθνικιστές, αίτημα για ένωση κλπ) με λογικές του στυλ «δεν είσαι μαζί μας είσαι «απορριπτικός» ή «προδότης» αντίθετα πολώνει την κατάσταση στον ίδιο φαύλο κύκλο των «διαπραγματεύσεων» και των κομματικών τερτιπιών.

Οι ε/κ και οι τ/κ θα έρθουν πιο κοντά μέσα από τα κοινά βιώματα, και την αλληλεγγύη, μέσα από την κοινή δράση και αντίσταση, την οποία προσπαθούμε να κινήσουμε και να καταλύσουμε ως αναρχικοί και αγωνιζόμενοι άνθρωποι.

Ο στρατός ως μηχανισμός εξουσίας προάγει τα εθνικά ιδεώδη και στις δύο πλευρές, την πειθαρχία, την υπακοή και την ιεραρχία. Στην Κύπρο υπάρχουν 6 στρατοί: ελληνοκυπριακός(Ε.Φ.), Ελληνικός(ΕΛΔΥΚ),τουρκοκυπριακός,Τουρκικός(ΤΟΥΡΔΥΚ),ΟΗΕ,Βρετανικός(ΝΑΤΟ) και προσεχώς καναδικές βάσεις, και αναμένεται και η συγκρότηση του ευρωστρατού. Οι βάσεις που βρίσκονται σε εδάφη της Κύπρου έχουν παίξει αιματηρό ρόλο στους πολέμους που διεξάγονται στη Μέση Ανατολή για τα γεωστρατηγικά συμφέροντα των κυρίαρχων, σε συνεργασία με το κυπριακό κράτος. Μια ιδανική λύση από τα κάτω όπως την οραματιζόμαστε συμπεριλαμβάνει κατάργηση όλων των στρατών και κλείσιμο/διώξιμο των βάσεων(στην Κύπρο και παντού).

Η πραγματικότητα είναι πως δεν πρέπει να περιμένουμε τίποτε από τους κάθε λογής «ηγέτες» και «σωτήρες» που εμφανίζονται. Η πραγματικότητα είναι πως η ουσία δεν βρίσκεται και ούτε ποτέ ήταν στο να επιλέξουμε ανάμεσα σε ένα ναι ή ένα όχι ενός σχεδίου που θέτουν οι κυρίαρχοι, όπως το Ανάν ή τη διζωνική-δικοινοτική ομοσπονδία. Η μόνη πραγματική λύση στο κυπριακό μπορεί να δοθεί από τους από κάτω: εκείνους που πραγματικά πλήττονται από τους διαχωρισμούς, και φυσικά χωρίς την εξουσιαστική διαμεσολάβηση των κοινωνικών σχέσεων. Πόσο περισσότερο στην Κύπρο, εδώ όπου οι κοινοί αγώνες και η κοινή αντίσταση απέναντι στην εκμετάλλευση και την καταπίεση υπήρξαν – και πολύ πρόσφατα μάλιστα, πριν εξαφανιστούν στο βόθρο του εθνικού ιδεολογήματος.

Ακόμα κι αν έρθει μια λύση φτιαγμένη από τους από πάνω, αυτή θα είναι στα μέτρα τους, ώστε να μπορούν να μας χειραγωγούν και να μας ελέγχουν ακόμα καλύτερα. Θα είναι κομμένη και ραμμένη για αυτούς, με την συνέχιση της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης, της καταστολής και του κοινωνικού ελέγχου. Θα εφεύρουν νέα ιδεολογήματα και θα χρησιμοποιήσουν στο έπακρο την γνωστή και δοκιμασμένη συνταγή των πλαστών διαχωρισμών του έθνους για να εδραιώσουν και να διαιωνίσουν την κυριαρχία τους. Φτάνουμε λοιπόν στο ερώτημα: θα περιμένουμε την λύση να έρθει από τους κυρίαρχους; Θα τους παρακαλούμε και θα τους ικετεύουμε να βρεθούν για «συνομιλίες λύσης»; Αφού το ξέρουμε, αυτοί θα κάνουν ό,τι τους συμφέρει καλύτερα. Η μόνη μας επιλογή είναι να αντισταθούμε, μέσα από δικοινοτικούς, κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, για την κατάργηση των συνόρων και των εθνικών διαχωρισμών, να επιτεθούμε στο σύστημα ιεραρχίας και εκμετάλλευσης που γεννάει αυτούς τους διαχωρισμούς, για μια ελεύθερη κοινωνία της αλληλεγγύης και της συνύπαρξης.

Ένωση Αναρχικών

Αυτοοργανωμένο Μαθητικό Περιοδικό Σκαπούλα (πρώτο τεύχος)

2011-02-12T05:04:00.000-08:00

Κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος του αυτοοργανωμένου μαθητικού περιοδικού Σκαπούλα, και μοιράζεται από χτες στους δρόμους της Λευκωσίας. Μπορείτε να το βρείτε σε ηλεκτρονική μορφή κάνοντας κλικ εδώ.

Το περιοδικό διαθέτει και ιστοσελίδα σε κινηματικό σέρβερ, στο http://skapoula.espivblogs.net/

Για επικοινωνία υπάρχει το skapoula@espiv.net.

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους τ/κ εργάτες

2011-02-11T14:34:00.000-08:00

Συμμετέχουμε/παρεμβαίνουμε στη συγκέντρωση αλληλεγγύης στους τουρκοκύπριους εργαζόμενους που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 12 Φλεβάρη, στις 11:00 το πρωί στο τέρμα της Λήδρας.

ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΑΞΙΚΟΣ ΟΧΙ ΕΘΝΙΚΟΣ!

Ενημέρωση από τη συγκέντρωση στην Αιγυπτιακή πρεσβεία και της παρέμβασης για τον θάνατο του Khalid Mahmood

2011-02-06T04:52:00.000-08:00

Η συγκέντρωση έξω από την πρεσβεία της Αιγύπτου σήμερα (6/2, 10:30) ήταν μικρή σε αριθμό (40 - 50 Αιγύπτιοι και αλληλέγγυοι αναρχικοί / αντιεξουσιαστές). Φωνάχτηκαν συνθήματα για την παραίτηση Μουμπάρακ και μοιράστηκαν φυλλάδια στα Αραβικά.
http://enosianarxikon.blogspot.com/2011/02/tahrir.html

Το μεσημέρι, σύντροφοι και συντρόφισσες κάναμε βόλτα στο πάρκο απέναντι απ΄το παλιό νοσοκομείο και στην αφετηρία των λεωφορείων όπου μοιράσαμε το δελτίο για τον θάνατο του Khalid Mahmood.
http://enosianarxikon.blogspot.com/2011/02/khalid-mahmood.html
Πολλοί ήταν αυτοί που ανταποκριθήκαν θετικά, μιλήσαμε, εκφράστηκαν ανησυχίες και ανάγκη για κοινούς αγώνες.

Συγκέντρωση αλληλεγγύης στους εξεγερμένους της Αιγύπτου

2011-02-05T12:34:00.000-08:00

Νέα συγκέντρωση αλληλεγγύης στους εξεγερμένους στην Αίγυπτο θα πραγματοποιηθεί αύριο, Κυριακή 6 Φλεβάρη, και ώρα 10:30 το πρωί, έξω από την αιγυπτιακή πρεσβεία στη Λευκωσία.

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ!

Ενημέρωση: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1257771,

http://www.islandanarchy.com/t2041p45-topic#5841