Ο υιός Μουμπάρακ δρούσε από την Κύπρο Μέρος της περιουσίας του σε επιχειρήσεις και εταιρείες στο νησί μας

Παλάτια χρυσοστόλιστα, χαρέμια με διαμάντια…εκατάλαβες ? Ο τζούνιορ εγκληματίας δικτάτορας δικαιούται να έσχιει/διακινά το κεφάλαιο του στην κύπρο ελεύθερα, αλλά ο μετανάστης χωρίς χαρτιά τζίαι ο πολιτικός πρόσφυγας (μπορεί Αιγύπτιος) ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να διακινηθεί ελεύθερα... η εξουσία θεσπίζει νόμους μόνο για τα μέτρα των τυράννων.

Φώτο πάνω: Η επίσκεψη του ¨αριστερού¨ Χριστόφια με το ¨επιτελείο¨ του (Σταυράκης, Πασχαλίδης κ.α.) στην Αίγυπτο το 2009 σε συνάντηση με το Μουμπάρακ και άλλους επιχειρηματίες με θέμα ''Κύπρος: Διεθνές Οικονομικό και Επιχειρηματικό Κέντρο". Όταν η "Δεξιά" μας πουλά, η "Αριστερά" μας ξεπουλά.

Το ΕΛΑΜ στα δημοτικά μας σχολεία και μάλιστα μπασμένο από τους δασκάλους!

Επήα σήμερα το πρωί στη σχολική γιορτή για την επέτειο της 1ης Απριλίου του σχολείου, στο οποίο φοιτά η κόρη μου. Ήξερα που πριν να πάω ότι ήταν να νευριάσω, αλλά με τίποτε εν επερίμενα να δω όσα είδα… Επήα προφανώς για χάρη της κόρης μου (η παρακολούθηση σχολικών [τζιαι μάλιστα εθνικών] εορτών συγκαταλέγεται μες στις θυσίες που κάμνει μια μάνα για το παιδί της…). Καταρχάς, πριν την έναρξη της γιορτής έπρεπε ούλλες τζιαι ούλλοι να σηκωστούμε για να κάμουμε την προσευχή μας («πάτερ ημών»), άσχετα από το γεγονός ότι μεγάλη μερίδα των μαθητριών τζιαι των μαθητών του σχολείου προέρχεται από άλλα πολιτιστικά και θρησκευτικά υπόβαθρα. Στη συνέχεια, και καθ’ όλη τη διάρκεια της γιορτής, προβάλλονταν εικόνες/ φωτογραφίες, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων απεικόνιζαν τον Γρίβα τζιαι συνθήματα για «Ένωσις με την Ελλάς». Ούλλη η γιορτή έβριθε, όπως γίνεται πάντα σε τούντες περιπτώσεις, που ιστορικές ανακρίβειες τζιαι μισές αλήθκειες (στην καλύττερη περίπτωση). Ούλλα τα σκετσάκια που παρουσιάστηκαν από τα παιδιά είχαν ως κεντρικούς ήρωες άντρες αγωνιστές της ΕΟΚΑ, ενώ σε όσα από αυτά υπήρχαν γυναίκες, ο ρόλος τους ήταν είτε παθητικός είτε βουβός: στο ένα μια μαθήτρια υποδυόταν τη μάνα ενός μαθητή που συμμετείχε στην ΕΟΚΑ τζιαι στο άλλο μια μαθήτρια υποδυόταν την Ελευθερία. Η μάνα εμίλησε ελάχιστο, μόνο τζιαι μόνο για να εκφράσει την αγωνία της για το παιδί της. Η Ελευθερία επέρασε εντελώς βουβή στεφανώνοντας τα παλλικάρκα με δάφνες… Τζιαι σαν έβραζα που μέσα μου, περνά μπροστά στα μάθκια μας μια εικόνα με το λογότυπο του ΕΛΑΜ, όπου αναγραφόταν ξεκάθαρα «Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο»!!! WTF!!! Στην αρκή ενόμιζα ότι επέλλανα τζιαι θωρώ άλλα ‘ντάλλων… Όμως, όι, εξανάδα τη, εφωτογράφησά τη τζιόλλας τζιαι έτην δαμέ…

Εν με εχωρούσαν οι τόποι. Ήθελα να βάλω τις παουρκές τζιαι να διακόψω το έγκλημα που εγίνετουν εις βάρος των παιδιών μας. Εν το έκαμα όμως. 'Οι επειδή εδείλιασα, αλλά επειδή αναλογίστηκα τις επιπτώσεις που κάτι τέθκιο θα είσσιε στο παιδί μου… Γιατί δυστυχώς, είτε μας αρέσκει είτε όι, τούτην εν η πραγματικότητα: όσο παραπάνω διαμαρτύρονται οι γονείς για τα κακώς κείμενα στα σχολεία, τόσο περισσότερο τα παιδιά τους στιγματίζονται τζιαι τιμωρούνται (είτε από δασκάλους είτε από συμμαθητές τζιαι συμμαθήτριές τους που σαφώς επηρεάζονται από τους δικούς τους γονείς)… Η γιορτή έκλεισε με έναν καλαμαθκιανό τζιαι τον εθνικό ύμνο (της Ελλάδας), κατά τη διάρκεια του οποίου παιδιά τζιαι γονείς είχαμε να συμμορφωθούμε με τις οδηγίες της διευθύντριας «τα χέρια στο πλάι». Περιττό να πω ότι μετά που τα πιο πάνω τζιαι ειδικόττερα την εικόνα του ΕΛΑΜ, έφυα αναουλιασμένη που το σχολείο τζιαι νιώθοντας σσίλιες τύψεις για τα βασανιστήρια, στα οποία εγώ ως μάνα υποβάλλω το παιδί μου καθημερινά στέλνοντάς το να φοιτήσει στη δημόσια εκπαίδευση της Κύπρου.

Μαγισσοκαμώματα

Σάββατο μεσημέρι στο κέντρο της Λευκωσίας...

Ο Μιχάλης καθόταν ή περπατούσε στην οδό Λήδρας πουλώντας λαχεία όπως κάνει καθημερινά, προσπαθώντας να βγάλει το μεροκάματο του. Την ίδια ώρα οπαδοί του ΕΛΑΜ μοίραζαν φυλλάδια στο κόσμο (πιθανώς εν όψη εκλογών), διακηρύσσοντας τις ρατσιστικές τους θέσεις εναντίον των μεταναστών που ζουν στη δική μας (!) πατρίδα. Όταν λοιπόν προσέγγισαν το Μιχάλη για να του δώσουν τη φυλλάδα τους , αυτός αφού έριξε μια ματιά, τη δίπλωσε και την άφησε στην άκρη. Λίγο αργότερα επέστρεψαν (μάλλον ενοχλημένοι) για να τον ρωτήσουν ποιά η γνώμη του για τους μετανάστες, και κατά πόσον θα έπρεπε να διωχθούν από τη δική μας (!) πατρίδα.. Ο Μιχάλης τους απάντησε ότι με την δικιά τους λογική θα έπρεπε να διωχθούν και οι κύπριοι που αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν ως πολιτικοί ή οικονομικοί πρόσφυγες. Ο έντονος διαπληκτισμός που ακολούθησε είχε σαν αποτέλεσμα να ανάψουν τα αίματα και απ' τις δύο πλευρές. Παρόλα αυτά τα κωλόπαιδα του ΕΛΑΜ δεν του επιτέθηκαν πρόσωπο με πρόσωπο, παρά μόνο επέλεξαν ύπουλα να οπισθοχωρήσουν και να του επιτεθούν πισώπλατα όταν ο Μιχάλης έφευγε πάνω στο μηχανάκι του. Αφού τον κτύπησαν ενώ οδηγούσε (καθισμένος και εν κίνηση), ακολούθησε άγριος ξυλοδαρμός απ' τα 7 θρασύδειλα καλομαθημένα καλόπαιδα εναντίον του 60χρονου αξιοπρεπέστατου ανθρώπου.

Την ίδια μέρα, στον ίδιο δρόμο, μέλη της νεολαίας ενάντια στον εθνικισμό, ήταν στημένοι στο δρόμο όταν αστυνομικοί τους προσέγγισαν για να τους πουν να φύγουν (!) αφού η ασφάλεια τους απειλείτο απ΄ τους ελαμίτες που γυροφέρνουν στην περιοχή. Αυτό που ήξεραν οι αστυνομικοί δεν ήταν ο ξυλοδαρμός του Μίχαλου από εθνικιστές αλλά η κατάθεση που είχε κάνει την ίδια μέρα νιγηριανός μετανάστης στο αστυνομικό τμήμα της πύλης Πάφου, για ξυλοδαρμό εναντίον του από ρατσιστές.

Όπως καταλαβαίνεται οι επιθέσεις από φασιστοειδή του ΕΛΑΜ, έχουν γίνει πλέον συχνό φαινόμενο (αν όχι και χόμπι), στην κατά τα άλλα δημοκρατική κοινωνία μας. Τα φασιστοειδή που τις διαπράττουν, έχουν το θράσος να ζητούν και τη ψήφο των πολιτών, αφού θεωρούν τους εαυτούς τους εθνοσωτήρες. Αυτό δεν πρέπει να μας εκπλήττει αφού ακόμα και η ίδια η αστυνομία με τη στάση της φαίνεται να τους συγκαλύπτει. Για να γίνω πιο κατανοητός, να αναφέρω ότι ο Μίχαλος, μετά την επίθεση ξυλοδαρμού, πήγε στην αστυνομία για κατάθεση, στην οποία ανέφερε ότι η επίθεση που δέχτηκε ήταν από μέλη του ΕΛΑΜ, αφού φορούσαν φανέλες όπου έφεραν το όνομα και τα μιλιταριστικά σύμβολα της οργάνωσης.

Πέντε μέρες αργότερα, η εφημερίδα ''ο Φιλελεύθερος'', έβγαλε άρθρο για το συμβάν, στο οποίο αναφέρει ότι η επίθεση έγινε από αγνώστους! Είναι άξιο απορίας λοιπόν για την εγκυρότητα και αξιοπιστία των πληροφοριοδοτών της εφημερίδας, δηλαδή της κυπριακής αστυνομίας. Επίσης η στάση των αστυνομικών να διώξουν από την οδό Λήδρας τα μέλη της νεολαίας ενάντια στον εθνικισμό, αντί να τους προστατεύσουν όπως πληρώνονται για να κάνουν, δείχνει τουλάχιστο τη μη διάθεση της αστυνομίας, να έχει οποιαδήποτε αντιπαράθεση μαζί τους.

Τέτοια γεγονότα τυγχάνουν, δυστυχώς, ελάχιστης σημασίας απ' το σύνολο των κυπρίων, οι οποίοι φαίνονται βολεμένοι και αποχαυνωμένοι στη σύγχρονη ευροκυπριακή πραγματικότητα και ξεχνούν τα δεινά που έφερε ο ακραίος εθνικισμός και φασισμός, σ΄ αυτό το τόπο. Στις μέρες μας η απειλή του γίνεται όλο και μεγαλύτερη. ''Το αυγό του φιδιού'' εκκολάπτεται με γοργούς ρυθμούς και βρίσκει τροφή στην ανασφάλεια των ανθρώπων, στην εθνική μας ταυτότητα και περηφάνια, στα σχολεία και στα γήπεδα. Μέχρι πιο σημείο και ως πότε θα ανεχόμαστε τους υπάνθρωπους σκατοκέφαλους, να χτυπούν, να πλήττουν και να θίγουν συνανθρώπους μας, οι οποίοι τολμούν ή απλά τυχαίνει να είναι διαφορετικοί από τα σκατά που φυλάνε μέσα τους.